Bell Carol Piano Novels & Stories

Kahit na ang mga hindi tumugtog ng piano o nakikinig sa klasikal na musika ay karaniwang nakikilala ang pamilyar na tune. Narinig na ni Henry ang prelude na ito noon pa man. Alam niya na ang bilis ng piyesang ito ay nasa 100 beats kada minuto. Ang tumugtog ng piano blind sa ganoong kabilis na bilis ay isang panaginip lamang ng isang hangal! Inaasahan niyang maglalaro si Jordan ng isang simpleng bagay tulad ng "Twinkle Twinkle Little Star'.

Puting buhok, bahagyang kuba, pero may dignidad ang kilos. Nagbulungan ulit ang crowd. ‘Yung mga bata, clueless. Pero ‘yung may alam sa mundo ng piano, agad na nakilala ang babae. “Siya ‘yon—si Soledad Buena, ang international piano master!” “Siya ang pinakamahusay sa lahat. Anong ginagawa niya rito?” “Eh ‘di para sa student niya, si Carla syempre!” “Alam naman ng lahat, isa lang ang tinanggap niyang estudyante sa buong career niya si Carla."

Sumigaw nang malakas si Celine habang dumadagsa papunta sa kaniya ang higit sa isang daang mga cultivator habang hawak hawak ang kanilang mga sandata para atakihin ito! Naging kalmado ang magandang mukha ni Celine habang ikinakaway ang kaniyang mga kamay at sinisira ang daloy ng hangin sa kaniyang paligid! Dito na nagpakita ang isang kulay purple na piano sa kaniyang harapan! Buzz! Maririnig ang mga iyak ng phoenix nang magpakita ang piano na ito sa kanilang harapan! Dito na napatingin ang lahat sa piano! Nabalot silang lahat ng nakabibinging katahimikan!

Minsan si Royce ang nagpapiano para lang makakanta siya ng maayos dahil hindi niya magawang kumanta kung wala siyang naririnig na instrumento . Pagbalik ni Royce dala na niya ang isang pahabang box kung saan naglalaman ng piano kaya nung natapos na niya itong iayos ay siya naman sinimulan ni Aria tugtugin ang sinabi ni Lawrence na kanta .Mabuti nalang at alam niya ang nota ng kanta at kung paano ang ritmo nito . Nang simulan na niyang pumindot sa keyboard ay siya naman simula ng pag awit ni Lawrence ng Perfect ng isang sikat na musikero sa ibang bansa na si Ed Sheeran.

Habang nagsasalita si Lowella, lumingon siya sa kotse na nakaparada sa tapat ng eskinita, at nakita ang pagpapakita ng paghanga at pagmamataas sa kanyang mata. Napatingin si Isabelle kay Carmella. Ang anim-na-taong-gulang na si Carmella, nakasuot ng light pink na coat at may eleganteng estilo ng buhok, ay nakaupo ng maayos sa back seat ng kotse, nakatutok sa piano score na hawak niya. Ang sikat ng araw mula sa bintana ng kotse ay dumaan sa kanyang mukha kayat Mukha itong kumikinang.

KLANG! Ang malakas at magulong tunog ng piano ay sumabay sa bawat marahas na baon ng balakang ni Dylan. Ang matigas at makapal niyang ari ay pumasok nang walang preno, walang-awang sumasagad sa pinakamalalim na bahagi ng matris ni Sophia.

Matagal na mula ng makapagpatugtog sya ng piano pero kahit ganon ay naroroon parin ang excitement nya sa pagtugtog. Namiss nya ang piano. Napanganga ang lahat ng tugtugin ni Jane ang isang mahirap na piano piece. Rachmaninoff Prelude in G minor (OP. 23 No. 5) Mabilis ang tugtog na iyon pero napakaganda. Kitang kita nila ang kamay ng dalaga na sanay na sanay na tumitipa sa piano at kitang kita nila na na gustong gusto nito ang ginagawa nya.

May kung anong kilig at lungkot na sabay na gumalaw sa dibdib niya habang pinakikinggan iyon, na parang pamilyar na alaalang matagal nang nakalimutan. Tahimik na pumasok ang butler at may ibinulong kay Darius. Tumango lang ito, tumayo mula sa bangko, at umalis nang walang sinabi. Pagkaalis niya, dahan-dahan namang lumapit si Scarlett sa loob ng silid. Agad niyang napansin ang nakaayos na piyesa sa ibabaw ng piano. Iyon ang paboritong tugtugin ni Tchaikovsky.

Sya ba yung sinasabi ni Cy na bagong guitarist? Roscoe pounded the drums, a tempest of rhythm. Bishop coaxed melodies from the piano, fingers flying like birds. And Elmore, steady and unyielding, anchored the bassline. As Ross's voice filled the auditorium, a wave of emotion washed over me, each note resonating deep within my soul. The opening chords of Coldplay's "Viva La Vida" sent shivers down my spine, the familiarity of the melody wrapping around me like a warm embrace. It's one of my all-time favorite songs, and they were killing it.

Ito ay maselan, magarbo, at may dalisay na ganda na babagay sa kasaysayan ng kanyang piano. Nagpasadya siya ng mahahabang kurtina na sasayad sa sahig, at kumuha rin ng dalawang plorerang kulay lake blue isang malaki at isang maliit na tila kinuha ang kulay mula sa pinakamalalim na bahagi ng karagatan. Nang ilabas ang bill, umabot ito sa isang milyong piso.