Bini #8 Lyrics

Vivienne Alvarado secretly married Rogue Montague five years ago. Ngunit isang araw, isang magandang balita sana ang sasabihin ni Vivienne sa asawa niya nang makatanggap siya ng isang video kung saan makikita si Rogue, kasama ang kambal nilang anak at isang babae na kung tawagin nila ay Aunt Celeste, ay masayang nagdiriwang ng kaarawan ng mommy ni Rogue. Nadurog ang puso ni Vivienne kaya hindi siya nag-atubiling makipag-divorce kay Rogue dahil para sa kaniya ay panloloko ang ginagawa nito. Kahit ilang beses nagpaliwanag si Rogue, hindi ito pinakinggan ni Vivienne. Rogue had no choice but to accept Vivienne's decision. They went back to the U.S.—where they had married secretly—and got divorced. However, three years later, fate would bring them together again. At hindi inaasahan ni Vivienne na hahantong siya sa isang matinding desisyon—iyon ay kung papatuluyin niya ang ngayo'y ex-husband niyang si Rogue kasama ang magkambal sa kaniyang bahay sa gitna ng nararanasan nilang unos o hindi. Gayunpaman, akala ni Vivienne ay iyon lamang ang magiging hamon sa kaniyang buhay, ngunit nagkamali siya nang lokohin siya ng taong pinagkakatiwalaan niya at nang magkasakit ang kaniyang anak. Desperate to save her daughter, Vivienne had no choice but to auction herself off. But she’ll be shocked to discover who bought her: her billionaire ex-husband, Rogue Montague.

Farid sangat kecewa mendapati Vera isterinya berselingkuh dengan rekan kerjanya. Kenyataan itu Ia ketahui setelah video tidak senonoh isterinya viral di sosial media. Akibatnya pernikahan mereka tidak bisa diselamatkan lagi. Genta yang seorang PEBINOR alias PErebut BIni ORang akan merasakan karma yang tidak pernah terpikirkan olehnya

เรื่องราวของ 'ไอ้กาน' นักศึกษาทุนมหาลัยคิงส์เวล มหาลัยเอกชนชื่อดังระดับประเทศที่วันดีคืนดีดันขี่มอเตอร์ไซค์ไอ้นวลลูกรักไปเฉี่ยวเข้ากับรถสปอร์ตหรูสีเหมือนขี้ ก่อนที่เจ้าของรถที่มีผมสีเดียวกับรถจะเรียกร้องค่าเสียหายของกระจกข้างเดียวถึง 8 แสนบาทไทย นำมาซึ่งการให้ไอ้กานมาช่วยทำวิจัยจบ เพราะไอ้รุ่นพี่หัวขี้มันดันเรียนมหาลัยเดียวกับเขา แถมยังอยู่คณะเดียวกันอีกด้วย งานนี้พรหมลิขิตหรือจะสู้ส้นเท้าลิขิต ชีวิตที่เคยสงบสุขของไอ้กานต้องพังลงเมื่อรู้จักกับรุ่นพี่ปี 8 อย่าง 'ไอ้ธีต์' ไอ้หัวขี้ที่เขาเหม็นขี้หน้ายิ่งกว่าขี้ในส้วม

“แด๊ดดี้ ที่หนูบอกว่ารักแด๊ดดี้ หนูไม่ได้หมายความรักเหมือนพ่อ หนูรักแด๊ดดี้แบบผัว แด๊ดดี้เข้าใจปะ” “เด็กบ้า” ไคน์ มาเฟียที่รู้จักกันโลกนักธุรกิจที่ได้รับการยอมรับ เขารับผิดชอบชีวิตลูกน้องและธุรกิจของตัวเองตั้งแต่อายุ 22 ปี ใครก็ต่างเกรงกลัว มีอำนาจ มีอิทธิพล ใครหักหลัง หรือคิดอยากลองดี คิรัน สั่งเก็บทุกคน จนวันหนึ่ง ในขณะที่มือเปื้อนเลือดเพราะจัดการบางอย่างเสร็จเรียบร้อยกำลังเดินขึ้นรถ ไคน์ ได้พบกับเด็กผู้หญิงวัย 8 เดือน ที่มีผ้าเก่า ๆ ห่อหุ้มและนอนร้องไห้ ทั้ง ๆ ที่ชีวิตไม่ชอบความวุ่นวาย แต่ ไคน์ กลับตัดสินใจพาเด็กผู้หญิงคนนั้นกลับมาด้วย ผู้ชาย อายุ 22 ปี ตั้งตัวเองเป็นพ่อให้กับเด็กตัวน้อยวัย 8 เดือน ที่ยังพูดไม่ได้แม้แต่คำเดียว เด็กน้อยถูกเลี้ยงดูมาอย่างดีโดยที่ ไคน์ มอบโลกสดใสให้เท่านั้น ส่วนโลกมืดมิดเขาไม่คิดจะให้เธอมารับรู้ เด็กน้อยเติบโตมาอย่างดีและสวยงามจนใครต่างให้ความสนใจ นั่นทำให้ความรู้สึกของ ไคน์ เริ่มเปลี่ยนไป จากแค่เอ็นดูเริ่มรู้สึกหึงหวงแล่นเข้ามาในหัวใจ ความผูกพันแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกต้องห้ามเมื่อศีลธรรมยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามกับหัวใจ ความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร ฝากโปรดติดตาม…

Music brings joy,music calms the nerves but can a song bring led to death…… a music box with diabolical setting,words of the box,lyrics of the music,if you want to die listen to their rhythm. Victoria is seventeen-year-old that lives with her parents, being born in a family that loved her and cared for her, never had she felt left alone. But after the death of her father, her mom married again to a wealthy high-class man whose reputation is all that he cares about.

I begged my husband ninety-nine times to go with me to Jay Boone's concert. On the hundredth time, he finally bought two front-row tickets. Dressed to the nines, I was stopped at the entrance by security because I couldn't produce my ticket. By the time the concert ended, I still hadn't been able to get through to him on the phone. News broke that my husband and his young girlfriend were at the concert, requesting "Sunny Day" from Jay Boone. The story shot straight to the trending charts. There's no rain in the lyrics of "Sunny Day." Because the only world caught in a torrential downpour was mine.

นิยายเรื่องนี้ก็ได้กันตั้งแต่เปิดเรื่องเช่นเคยชอบความสัมพันธ์ปากกัดตีนถีบหลังได้กันแล้วเพื่อจะอยู่ด้วยกันให้ได้ มันลำบากลำบนดี? พระเอกชื่อกอล์ฟที่บ้านมีธุรกิจขายไม้กอล์ฟและมีสนามกอล์ฟให้เล่น..ชีวิตวนๆ อยู่กับกอล์ฟนี่แหละ เป็นผู้ชายที่อยากเป็นพระเอกนิยายวายธงเขียวแบบหล่ออบอุ่นละมุนละไม สุภาพบุรุษ แสนดี ตามดูแลนายเอกตัวน้อยไม่ห่างไม่เคยแตะต้องนายเอกกลัวคนมองไม่ดี..แต่นิสัยจริงๆ คือบ่นในใจตลอด เป็นคนหยาบๆ แต่แอ๊ปเป็นคนดี มีแฟนหน้าตารูปร่างน่ารักตรงตามสเป็คนิยายวายเด๊ะ แต่เธอเอาแต่ใจชอบบอกเลิกพระเอกเป็นสิบๆ ครั้ง สปอยว่าสยิวมากหน่อยนะคะไม่มีคำหยาบไปกว่า กู/มึง/มัน/เหี้ย/ห่า ไรท์หยาบสุดได้เท่านี้ ไม่มีคำเรียกอวัยวะเพศโจ๋งครึ่มเพราะเขินเองบิดเป็นเลข8

ปีที่ 8 ของการคบหาดูใจกับฟู่จิ่ง หลินเหยียนกลับต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะอาการป่วย วันแรกที่ออกจากโรงพยาบาล หลินเหยียนบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างฟู่จิ่งกับพี่สาวของเธอขณะเดินอยู่ตรงทางเดิน "ฟู่จิ่ง นายบ้าไปแล้วหรือไง? นายแอบเอากระดูกสันหลังของหลินเหยียนไปให้ฉีชูหร่านจริงๆ เหรอ?" "ทั้งๆ ที่นายก็รู้ว่าหลินเหยียนร่างกายไม่แข็งแรง แต่ยังโกหกเธอว่าเป็นแค่โรคกระเพาะแล้วให้เธอเสี่ยงอันตรายทั้งอย่างนั้น?" ฉีชูหร่านเป็นเพื่อนสนิทตั้งแต่เด็กของฟู่จิ่งที่เขาแอบรักมานานหลายปี หลินเหยียนไม่ได้ร้องไห้หรือโวยวาย เพัยงยกโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาพ่อกับแม่ที่อยู่ต่างประเทศ และตอบตกลงเรื่องการแต่งงานทางธุรกิจกับตระกูลลู่ทันที...

พระเอกและนางเอกได้เจอกันเพราะแมวตัวโปรดของนางเอกวิ่งเข้าไปนอนอยู่ในบ้านพระเอก พระเอกหลงรักนางเอกตั้งแต่แรกเจอ แล้วทั้งสองก็ห่างหายไปจากชีวิตกันและกันด้วยเหตุผลบางอย่าง ตลอดเวลาหลายปี พระเอกไม่เคยลืมนางเอก แต่นางเอกกลับลืมเขาไปแล้ว จนกระทั่งนางเอกได้มาทำงานเป็นเลขาของพระเอก ทั้งสองจึงได้เจอกันอีกครั้ง พระเอกจึงหาวิธีทำทุกอย่าง เพื่อให้ได้ครอบครองทั้งตัวและหัวใจของนางเอก นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายเกี่ยวกับความรักต่างวัย เจ้านายหนุ่มและเลขารุ่นพี่ ที่อายุห่างกัน 8 ปี และมีแมวน่ารักที่เป็นเหมือนพรหมลิขิต ทำให้คนทั้งสองได้เจอกันและรักกัน

เวลาเกือบสามทุ่มเห็นจะได้...ตอนที่เธอเดินเข้าไปในโรงสี ด้วยชุดนักศึกษาสวยงาม “พี่ขุน!” เธอเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงห้วนสั้นให้อารมณ์หยิ่งยโสนิดหน่อย ขณะที่นายขุนทดกับลูกน้องสองสามคนกำลังตรวจเช็คความเรียบร้อยของงานตรงหน้า ข้าวเปลือกกองโตเป็นภูเขาหลายลูกตั้งอยู่ภายใต้แสงไฟสีส้มสลัวของโกดังขนาดใหญ่ “อ้าวคุณหนู” นายขุนทดหันมองเธอ ด้วยสายตาเป็นประกาย ความสวยและน่ารักของเธอเป็นเหมือนของขวัญของพวกคนงาน เธอรู้ดีว่าคนงานพวกนี้เอาเธอไปย่ำยีในความฝันและจินตนาการเสมอ “จะปีใหม่แล้ว ทำไมยังทำงานกันอยู่คะ ไม่หยุดงานไปเที่ยวกันเหรอ” “อ๋อ เป็นความสมัครใจน่ะครับ ใครทำงานช่วงสองสามวันนี้จะได้โบนัสพิเศษ ผมกับคนงานพวกนี้ไม่มีลูกเมียให้กลับไปหา เลยอยู่ช่วยงานเถ้าแก่ดีกว่า” “งั้นเหรอ?” ดวงตาสวยกวาดมองไปทั่ว เห็นคนงานหลายคนยังคงทำงานไปเรื่อย “ขยันกันจริง ว่าแต่ คืนนี้ทำงานกะกลางคืนกันกี่คนล่ะ?” “8คนครับ รวมทั้งผมด้วย คุณหนูมีอะไรจะใช้งานพวกผมรึเปล่าครับ” มีสิ...เธอมีงานจะให้คนงานพวกนี้ทำแน่นอน