Bitter Fruits の小説・ストーリー

Sinadya nitong gulay ang lutuin para kung sakali ay makalabas kami ngayon. Yung adobong sitaw at pinakbet kaya kong kainin, pero yung ampalaya?... Well I don't know? Hindi pa ako nakaka-kain ng ampalaya. Sabi kasi nila it taste bitter, kaya hindi na ako nag try kumain non.

“May idadagdag ka pa ma’am? Ang konti naman nito, ‘di naman kami mahihirapan nito.” “Meron pa, marang, atis, dates, mangosteen, tamarind. Gusto ko rin ng breadfruit! Namiss ko yun. Aside sa ilagay niyo sa turon, pwede pang magpaprito rin ng breadfruit?” “Oo naman ma’am!” “Yun lang.” “Eto lang ma’am? Sure po kayo?” “Am, gusto ko haluan ng wasabi yung fruit salad ko.” “Ma’am sure po kayo? Sobrang anghang nun.” nag-aalalang tanong ni Kuya Renz. I pouted my lips sabay tango.

Ginawa ko minatamis ang kamote at patatas pero konti lang dahil ang mga niluto ko talaga ay chopsuey, pinakbet at ginisang ampalaya. Kumuha siya at sinuka ito sa plato. "Again!" Akmang sasagot ako pero tinaas niya ang kamay niya at tinuro ang nilutong kong minatamis. "I said again!" Tumalikod na siya at bumalik sa labas. Bahala nga siya. Paano naman akong magluluto ng sweets gamit ang bitter na gulay?! Inis ako tumingin sa mga niluto kong putahe. Nilagay ko ito sa mesa at tinakpan. Umupo ako at walang maisip na maluto sa kanya.

Pagbukas ko’y bumungad sa akin ang walang ekspresyon na mukha ni Keith sa harap ko. Bumaba naman ang mga mata ko sa mga kamay niyang may hawak na plato na may lamang kanin at ulam. Kunot noo kong binalik sa kanyang mukha ang aking paningin. “A-anong ginagawa mo rito?” “May utang ka sa akin,” aniya. “Ha? Anong utang pinagsasasabi mo?” He sighed and shifted his weight. “Kanina, bigla ka na lang umalis nang hindi nagbabayad. Tapos dinala mo pa ‘yong ulam ko. Hindi ako makakain kasi allergic ako sa pusit.”

Kabanata 55 Ang fruit wine ay matamis, parang soft drink lang sa unang lagok. Pero malakas ang tama nito pagdating ng huli. Siguro kaya hinayaan ni Persephone si Hades na pumasok sa bathtub at kalungin siya, habang tulala siya sa init ng tubig at sa lalim ng kanyang pagkalasing.

Habang siya ay kalmado lang na para bang hindi siya umamin sa kay Dad kanina na mahal niya ako. "Orange." Nilagay niya ang apple sa lamesa saka sinimulang balatan ang orange. Nakatitig lang ako sa kaniya habang ginagawa niya iyon. Naalala ko tuloy 'yung ekspresyon niya noong sinabi ko sa kaniyang ginamit ko lang siya. 'Di'ba ay galit siya dahil pinaglaruan ko siya? Did he forgot that easily?

Ang sarap sa pakiramdam yung ginagawa niya. "They're not allowed to touch my baby..." aniya. "Don't worry, no one is going to hurt you anymore. They will taste my wrath if he did."

'Parang nagbago ang pangangatawan ko pagkatapos kong kainin ang mga mamahaling prutas na iyon. Emosyonal na tiningnan ni Darryl ang mga kakaiba at kakaibang prutas sa paligid niya. Binilang niya ang kanyang mga pagpapala para sa matagumpay na pagsasama ng kapangyarihan ng mga bihirang prutas sa kanyang katawan. Kung hindi, siya ay sumabog at namatay. Inisip ni Darryl ang mga posibleng ibang epekto nang tumayo siya at naghahanda na umalis sa Spirited Fruit na hardin.

Kinabukasan ay dumating sa ospital sina Kier, bitbit ang napakaraming prutas, bulaklak at pagkain. Piniguradong mapapalayas sila ng maaga ni Dwayne kapag nagising siya dahil ang dala nilang bulaklak ay pangpatay. Mga siraulo talaga! "Sorry, nagkaubusan ng bulaklak. Maganda naman ito, mabango pa," tatawa-tawang sabi ni Greg. Hinayaan ko na lamang sila dahil ang gulo-gulo na naman nila.

"May problema ba tayo diyan Hugo?" Tumawa si Hugo. "No, no... Ilang araw ka na kasing puro strawberry tapos hanggang sa banyo mo ba naman." Umirap si Catalina. "So what?" "What do you think about strawberries?" Sumandal si Catalina sa sofa niya. "I actually think they're sweet... Like your cigarettes they're bitter. Not to mention toxic." "Uhuh... It relieves my stress." "I work properly when I eat sweets..."