Bitter Fruits Novels & Stories

The irony that lies behind the Fortunatus Family is that their surname means fortune and everyone believes it. Little did everyone know that they are hiding secrets they want to keep forever and don't dare to let out. Lakshmi Fortunatus cannot believe that her daughters—her lucky omen—were born with each of them losing different senses: taste, touch, smell, sight and hearing. Fortunatus sisters are anything but lucky or fortunate. They think they were cursed by heaven.

Sinadya nitong gulay ang lutuin para kung sakali ay makalabas kami ngayon. Yung adobong sitaw at pinakbet kaya kong kainin, pero yung ampalaya?... Well I don't know? Hindi pa ako nakaka-kain ng ampalaya. Sabi kasi nila it taste bitter, kaya hindi na ako nag try kumain non.

“May idadagdag ka pa ma’am? Ang konti naman nito, ‘di naman kami mahihirapan nito.” “Meron pa, marang, atis, dates, mangosteen, tamarind. Gusto ko rin ng breadfruit! Namiss ko yun. Aside sa ilagay niyo sa turon, pwede pang magpaprito rin ng breadfruit?” “Oo naman ma’am!” “Yun lang.” “Eto lang ma’am? Sure po kayo?” “Am, gusto ko haluan ng wasabi yung fruit salad ko.” “Ma’am sure po kayo? Sobrang anghang nun.” nag-aalalang tanong ni Kuya Renz. I pouted my lips sabay tango.

Ginawa ko minatamis ang kamote at patatas pero konti lang dahil ang mga niluto ko talaga ay chopsuey, pinakbet at ginisang ampalaya. Kumuha siya at sinuka ito sa plato. "Again!" Akmang sasagot ako pero tinaas niya ang kamay niya at tinuro ang nilutong kong minatamis. "I said again!" Tumalikod na siya at bumalik sa labas. Bahala nga siya. Paano naman akong magluluto ng sweets gamit ang bitter na gulay?! Inis ako tumingin sa mga niluto kong putahe. Nilagay ko ito sa mesa at tinakpan. Umupo ako at walang maisip na maluto sa kanya.

Sa gilid ng aking mga mata ay nakikita ko ang mapang-asar na ngiti ni Kim. Nagbuntong hininga ako at kinuha ang mango juice. Uminom ako roon. "Bakit kaya mapagbiro ang tadhana? Bakit kaya pagdating niyo ay sabay pa? Pareho ko kayong gusto, isa lang aking puso Di ko naman kayang pagsabayin kayo," mahina niyang kanta.

Kabanata 55 Ang fruit wine ay matamis, parang soft drink lang sa unang lagok. Pero malakas ang tama nito pagdating ng huli. Siguro kaya hinayaan ni Persephone si Hades na pumasok sa bathtub at kalungin siya, habang tulala siya sa init ng tubig at sa lalim ng kanyang pagkalasing.

Habang siya ay kalmado lang na para bang hindi siya umamin sa kay Dad kanina na mahal niya ako. "Orange." Nilagay niya ang apple sa lamesa saka sinimulang balatan ang orange. Nakatitig lang ako sa kaniya habang ginagawa niya iyon. Naalala ko tuloy 'yung ekspresyon niya noong sinabi ko sa kaniyang ginamit ko lang siya. 'Di'ba ay galit siya dahil pinaglaruan ko siya? Did he forgot that easily?

Ang sarap sa pakiramdam yung ginagawa niya. "They're not allowed to touch my baby..." aniya. "Don't worry, no one is going to hurt you anymore. They will taste my wrath if he did."

'Parang nagbago ang pangangatawan ko pagkatapos kong kainin ang mga mamahaling prutas na iyon. Emosyonal na tiningnan ni Darryl ang mga kakaiba at kakaibang prutas sa paligid niya. Binilang niya ang kanyang mga pagpapala para sa matagumpay na pagsasama ng kapangyarihan ng mga bihirang prutas sa kanyang katawan. Kung hindi, siya ay sumabog at namatay. Inisip ni Darryl ang mga posibleng ibang epekto nang tumayo siya at naghahanda na umalis sa Spirited Fruit na hardin.

sigaw ng isa at napaluhod sa sakit, sapo ang gitna nito. Kahit hawak pa ng malaking lalaki ang isang braso niya, nagawa niyang sipain ang kariton ng prutas dahil abot ng paa niya iyon. Nagkalat sa kalsada ang mga oranges, apples, pineapples, watermelon, at ubas. “Anong ginagawa mo?! Tumigil ka dyan!” sigaw ng tindero habang nasasaktan na makita ang nagkalat na prutas na pag-aàri nito.