Blurred Lines Novels & Stories

Kaya’t kailangan niyang makaalala kaagad. Pinokus muna ni Bliss ang kanyang sarili at nang magawa na niya ito ay sinubukan niyang alalahanin ang mga alaalang hindi niya alam kung saan niya napulot. Mariin niyang nakagat ang ibabang labi at tumingala sa kisame. She can feel her nose bleeding. Hindi niya ito pinansin. Especially when she started seeing flashes of images inside her head. They were blurry, but her heart skipped a beat the moment she saw a blurry image of carrying a child in her arms.

Hindi pa rin ba sila tapos? Nakaramdam ako ng hilo at kahit ang galaw ng mga labi ng guwardiya ay hindi ko na mabasa. I blinked twice but my vision started to become blurry. Shit, this is bad. Inalis ang pagkatali sa aking mga kamay, isang senyas na ako ay pinapalayas na.

Naglagay siya ng kaunting powder, lip gloss at eyeliner. Pinisil-pisil niya ang pisngi dahil sabi raw ng iba, nakakadagdag ito ng kulay. Pero wala namang nakikitang pagkakaiba si Blair bukod sa namamaga at namumula niyang mga mata. Kinuha niya ang suklay, inalis ang pagkakatali ng blonde niyang buhok at sinuklay ito. Inayos

Malapit na nga ako mangutang dahil lang doon tapos ngayon babagsak lang pala? Pumunta ako sa harapan at kinuha iyong clearbook ko na naglalaman ng mga copies ng kuha ko. Hindi ko alam kung bakit nanginginig ang kamay ko habang binubuksan ko. "Picture number one made me feel anxious already. First picture pa lang, unang bungad sa akin blurred? Where's the sense of that? Where's your harmony?" Bulyaw ni Sir. What happened to my first picture? Ang alam ko it's a raindrop tapos isa lang ang focus. What's happening here? Bakit naiba ang pictures?

Pero bubulagin pa ako nito! Pilit kong iminulat ang mga mata ko. Lahat ng nakikita ko ay malabo… ang mga anino ng mga kasama ko ay halos hindi ko na makilala. Hindi ko maaninag ang kulay ng mga damit nila. No matter how many times I tried to blink to bring back my clear vision, hindi pa rin bumabalik sa dati ang paningin ko. "Huwag kang gagalaw," sabi ng medic habang marahang ibinubuka ang mga talukap ng mata ko. "Your pupils are reacting, but your vision might stay blurred for a few days. No strain, no light exposure. Got it?”

Lumabas naman bigla sa gitna namin ang bilog na para bang umiilaw at mga guhit na nakadugtong dito papunta sa mga clear glass na kinalalagyan ng mga sacred moons symbol. Dahil sa kaba ay para bang nabingi na ako at hindi ko na marinig ng malinaw ang sinasabi ng principal at tanging mabibigat na hininga ko na lang ang naririnig ko hanggang sa maramdaman kong may humawak sa mga kamay ko, si Yosh ito na nakatingin pa rin sa unahan. Huminga ako ng malalim at tumingin ulit sa harapan at ngayon ay malinaw ko ng naririnig ang sinasabi ng principal.

Napapikit ako sa ginagawa niya then a blurry images in my head suddenly popped up again. Ganito rin ang posisyon namin habang hinahalikan ako ng lalakeng blurry sa paningin ko at hindi ko makita ng maayos ang mukha ng lalakeng humahalik sa akin. Napamulat ako ng mga mata at patuloy pa rin sa paghalik sa akin si Kendrick. His eyes are still close at dahil sobrang lapit ng mukha niya ay mas lalo ko siyang natitigan.

My eyes widened. The walls and the tilles are full of blue lines. It looks like it was residues already and they're wetty. Nangungunot ang noo akong bumaba ng kama ko at lumabas. I look on my left, at mukhang doon nanggaling ang mga linya na 'yon. Nagsimula na ring maglabasan ang iba. Nagulat kaming pareho ni Yohanne nang makita ang isa't-isa.