Novel & Cerita Book In Sentence

inabot niya sa akin ang libro. Imbes na abutin iyon ay kumuha na lang ako ng libro na kaya kong maabot. Hindi ko siya pinansin at hinarap si Theo. Mas mabuti pang iabot niya iyon sa babaeng papakasalan niya. "What abouy this, Theo?" tanong ko sa kanya saka ipinakita ang cover ng book. Umiling siya, "Hindi po iyan, mommy" sagot niya sa akin bago nagpatuloy sa ginagawa.

May sinabi kasi si Archie kanina habang hinahatid niya ako pauwi. He said, "Expect like this everyday, 'cause I'm interested and I wanted to know you more." Then he gave me the book that he read a while ago.

he corrected me in a monotone voice. "I'm sorry, genius." "Be spefic next time. Words that come from your mouth might have a reciprocated meaning than what you mean." "Fine, fine. My bad. I'm sorry," I sighed, then raised both of my hands to surrender. "Let me revise my question. What book are you reading?" He continued reading, playing deaf to my question. I've waited for a few seconds but I still haven't gotten a response. "You don't need to know, it's not your cup of tea..."

Ang boring nga naman ng mga pinagbabasa niya! Ibinalik ko lang din ito at tumayo na. Pumasok ako sa loob, dahil napansin ko kaninang umaga ang linro niya sa maliit na bookcase, na nasa gilid ng kama. Maraming libro roon. Maghahanap ako ng maganda. "Hmm, ang boring 'te. Puro marketing analytical. Strategic business planning, venture, at iba pa. Wala man lang romance?" tahimik na saad ko habang isa-isang binabasa ito.

Kung hindi pa sinabi kay Aiden kung ano ang nilalaman ng libro, aakalain niya na ginagamit lang ito para ipatong ito sa table legs! "Kailangan ko bang ulitin ang sarili ko?" sagot ni Gerald habang iniikot ang kanyang mga mata. "Hindi naman... pero... akala ko kasi ay inaabot mo sa akin ang isang uri ng ancient novel!" sigaw ni Aiden na may halong tawa bago niya maingat na inilagay ang libro sa kanyang bulsa, ayaw niyang aksidenteng masira ang punit-punit na libro.

Tanghali na ng umaga ngayon at nasa isang ‘di masyadong maliwanag at maliit na silid kami. Hindi ko alam na mayrong ganitong silid sa loob ng library na madalas na tambayan ni Buenco. Marami ring mga libro rito na obviously ay tungkol sa mga itim na mahika ang laman. Isinuot sa akin ni Buenco ang isang kwentas na mayroong maliit na jar na nakasabit.

Binuklat iyon ng babae tapos may hinanap siya doon na mga page. "Bakit... Hindi... Ka... Pa... Nag-order." Natulala si Anthony. Matagal bago nakasagot si Anthony kaya naman tiningnan ni Sophia ang book dahil baka mali iyong book nabili niya para sa sign language. "Mali ba nakuha ko na book?" Tinapik ni Anthony ang table gamit ang daliri niya para agawin ang atensyon ni Sophia. Napatingin si Sophia. Nagbigay ng hand gesture si Anthony at naalala ni Sophia na nabasa niya iyon sa book.

Baka mali ang pagkakaayos ng mga libro. Tila siya naengkanto ng makita si Liam na nakatayo sa harap ng bookshelf. Lumapit ito at bumulong. “Lunch date? Sabay kayong kakain?” “Bakit andito ka pa? Sinadya mo bang ihulog ang mga libro?” “Huwag kang mambintang, wala kang ebidensya.” Tinignan niya ito ng matalim. “Ano ‘yun kusang nahulog ang mga libro dahil sa gravity?”

tanong ni Sue. "Salamat na lang pero hindi na kailangan," saad nito sa kaniya. "Why? Bakit mo pagtitiisan ang poor book mo? Sobrang old na 'yon tapos peach brown pa kulay na lalong nagpa-old sa book. Wala kang taste, Hayacinth," mahabang saad niya. Napakadaldal niya. "Huwag mo ngang laitin ang librong 'yon. Mas brand new pa 'yon sa brand new! Ipukpok ko pa sa ulo mo 'yon kapag naibalik sa 'kin 'yon," saad nito.

"Kat...nis." Karinna looked up from the book that she's reading and curiously looked at Vince. Oo nga pala, malapit ko ng makalimutan. Sabi nya sa sarili at binaba ang libro sa may hita nya. "Ah. Baka kasi ako maadik masyado dun sa Series eh... Kaya eto, new book naman."