A Page Of A Book Novels & Stories

I despise him so much and it is so hard to hide from this world when you know that every corners of this Academy is shouting Cayden's name. Pumanhik na lang kami sa shelves at naghanap na rin ako ng librong pwedeng basahin dahil. I was thoroughly checking the books ng may may nahawakan akong libro at parang biglang nakuryente ako kaya agad akong napabitaw. Shit, is this what they call static? Curious akong napatingin ako sa libro at inangat ko ulit ang kamay ko para hawakan yun and this time ay hindi na ako nakuryente pa. Kinuha ko ang libro at tiningnan. It is a brownish color book with a mole skin. Mukhang may kalumaan na ito but still it is in a good condition. Binasa ko na lang ang title

Binuklat niya ang libro sa unang pahina umpisa pa lang ay nakuha na agad nito ang attention niya. Masyado siyang na hook sa pagbabasa kaya hindi niya namalayan na unti-unti ng lumulubog ang araw. Wala rin siyang kamalay-malay na may isang tao na kanina pa nakamasid sa kanya.

Sa hindi namamalayan ay natagpuan ni Vahlia ang sariling binubuklat ang librong iyon. Manilaw-nilaw na ang bawat pahina nito, wala ring nakasulat. Blangko ang mga pahina na siyang nakapagtataka. Inayos nito ang ilang hibla ng buhok niyang nakawala mula sa magulong pagkakatali na ngayo’y humaharang sa mukha niya. “Interesante ang libro, hindi ba?” Nabitiwan ni Vahlia ang libro sa pagsulpot ng boses mula sa kanyang likuran. Nang lingunin niya ito ay sumalubong ang nakangiting mukha ng isang matandang babae.

Malay ko ba kung saan ko iyon mahahanap, baka nandito. Habang namimili ako ng libro ay natigil iyon sa kakaibang libro, maliit lamang ito at hindi rin gaano kakapal, silver ang kulay nito at wala man lang nakasulat sa gilid nito na kung saan ay pangalan dapat ng libro, nung kukunin ko na iyon ay bigla na lamang may humapit sa aking bewang paharap sa kan'ya at isinandal sa bookshelf.

Sinubukan ko itong buksan ngunit hindi ko mabuksan kaya inilabas ko ang scrapbook ni ate na dinala ko dahil baka nandoon din kung paano buksan ito. Tama nga ako, nasa last part ng scrapbook ang sagot kaya kinuha ko ang suklay kong may kutsilyo at sinugatan ang daliri ko, ipinatak ko ito sa maliit na butas na nasa gitna ng libro at kusa itong magbukas. Puno man ng pagkamangha ay sinimulan ko paring basahin ito. Hindi ko pa man nakakalahati ang binabasa ko sa unang pahina ay may may kumuha ng libro at naramdaman kong may tumama sa batok ko na naging dahilan upang mawalan ako ng malay.

Nang makita ang mga libro ay lumapit kaagad siya sa mga ito. Naghanap ng mababasa niya, napasimangot siyang puro ' yon mga business books. Nang may makitang kakaibang libro, nakangiti niyang nilapitan ito. Inabot niya' yon, medyo makapal ang libro. Nakangiti niya binuklat 'yon, aalis na sana ng may mahagip ang mata niya. Napakunot ang noo niyang inangat ang kanang kamay, hinaplos ang isang black button na naroon. Pipindutin na niya sana ' yon ng marinig ang pagtawag ni Aki sa kanya galing sa labas.

Kapag may bad experience na nangyayari sa 'kin ay isinusulat ko na lang sa brown book na 'to na niregalo ni Lola Lexxie. Sinimulan ko ng magsulat ng bad luck sa pahina fifty four. Malapit na ring mapuno ang librong 'to dahil paano bang hindi 'to mapupuno ng sulat, eh, halos araw-araw akong nagtatala.

tawag niya dito. Ngunit ni hindi na ito muling lumingon pa sa kanya. Mistula itong hinahabol ng may rabies na aso kung makalayo. Iiling-iling na binuklat niya ang mgapahina ng makapal na libro. At nang dumako siya sa page one hundred forty-three ay doon niya nakita ang naka-sobre pang sulat na binanggit nito. Nakagat niya ang pang-ibabang labi habang binubuksan iyon. Apat na linya lamang ang laman niyon. Pero naroon na ang lahat ng nais iparating ni Rowan.

Sa tabi ng TV niya ay may shelf ng mga libro, napalapit ako doon kasi there's a book that caught my attention. Sa pinakatuktok nung shelf is nag-iisang libro lang na manipis at kulay itim. Medyo hindi ako matangkad, medyo lang naman kaya napa tingkayad ako para makuha 'yung libro, struggle siya besh pero naabot ko naman hahahha. Binuklat ko 'yun at kumunot agad noo ko kasi wala... As in walang laman. Walang nakasulat sa libro.

"Nakita ko lang sa bookshelf ng library sa mansion, the main library. Then I found out na sa iyo pala 'yan." Tumango nalang ako kay Lily at binuklat 'yung libro. Hindi na ako nagabalang basahin ang libro dahil tapos naman ako nito. I flipped it 'til the last page, pero halos malaglag ang panga ko sa sahig dahil sa nakita ko. The last page is missing! At hindi lang 'yon. Naputol 'yung message. Tanging Dear me lang ang mababasa mo.