Novel & Cerita Book In Sentence

I guess mamaya ko na lang tatanungin si Ma'am Hobre. May dala siyang maraming libro. 'Di ko alam kung paano niya nabuhat lahat. Bumulong siya sa hangin at maya-maya pa'y nagsibagsakan ang libro sa lamesa namin. Sa bawat mesa namin ay may isang libro. Mukha itong makaluma dahil sa kulay nito - brownish. Mayroon ding dents sa ibang parte ng kaya naman masasabi ko na luma na. Narinig ko ang pag-ubo at pagbahing ng ilan sa mga kaklase ko. Ang iba ay iwinawasiwas ang kamay nila sa hangin upang maalis ang alikabok.

Tanong niya at saka isinara ang pinto. “Kung aayain mo akong kumain, wala pa akong gana.” Giit ko na lang at saka binitawan ang libro sa may desk. Dinampot naman niya iyon at sinuri, na para bang hindi siya makapaniwala na binabasa ko ang ganun. “Tips on how to kill people without actually killing them. Fancy book you have here.” Giit niya at saka ako tiningnan.

He shook his head, and I saw his lips curve slightly “But anyway, why are you reading a book about fractures?” kuryuso kong tanong dahil ang napapansin kong binabasa niya noon ay about medicine, ngayon naman ay about fractures. He opened the book and didn’t answer me. Kaya naman hinayaan ko na lang siyang magbasa habang ako ay walang patid ang pagtitig sa kanya.

Napatalon pa siya sa tuwa saka napapikit at sinisenyas ang kamay saka inaamoy ang amoy ng mga libro sa loob. "Amoy malawak na imagination ng mga authors," masayang sambit niya at lumapit sa mga bookshelves. Pinasadahan niya ang mga libro gamit ang kaniyang kamay habang binabasa ang mga pangalan ng authors. "Hindi ako familiar sa mga authors na nandito," mahinang wika niya habang patuloy na tinitignan ang mga libro. Lumayo siya saglit sa harap ng isang bookshelf at tinignan ang itaas na bahagi ng bookshelf, umaasang may kilala siyang author.

Nakiki-share lang naman ako. Wow! Bakit parang pati salitang 'share' ay double meaning na rin? Masyado na yatang toxic itong utak ko, ha? "Nasaan ang phone mo?" panimula niya. "Nasa bag ko? Bakit?" tugon ko na nasa libro ang tingin. Kinuha niya iyon at itinabi. "Kapag kausap o kasama mo ako, dapat nasa akin lang ang atensiyon mo, hindi sa mga weird na genre mong libro."

Basta ko na lamang nilapag ang libro sa lamesa ko at pinag patuloy basahin ang librong tungkol sa mga halamang gamot. While reading I write the important words to my notes. The time passes and I am drawn to the deep reading and not recognizing the time has run so fast and it's already dark outside. I don't know but when I started reading the book, I couldn't take it off and it's like I'm intensely interested in it.

Hindi ko mapigilan ang ngiti dahil ang librong hawak niya ay baliktad. Humakbang akong palapit sa kanya na nakapaskil sa labi ko ang ngiti. Hindi siya nag angat ng mukha kaya napilitan na akong sitahin ang pagkakahawak niya ng libro. "The book is upside down, baby." malumanay ko pang sabi sa kanya. Doon siya sumulyap sa akin bago niya binaliktad ang librong binabasa. Ngumiti na hindi makatingin sa akin ng deretso.

Gumawa siya ng account at tuluyan niyang napasok ang app. Napangiti siya nang makita niya ang ilang mga amateur at professionally made book covers. Totoo nga ang sinabi ni Hazel. Maraming libro sa Bokipad na pwedeng niyang basahin nang libre. Nag-save siya ng ilang libro sa library bago nag-text kay Hazel. To Hazel: Installed. Suggestions? Tumawag ang kaibigan makaraan ng ilang segundo. "Hey! Di ba? I told you. Maraming books sa Bokipad."

Sinubukan ko sa plaza pero wala rin, e. Napadaan ako sa isang bookstore at sa napapansin ko, makakapal ang libro nila. Nakahardbound. May mga newspaper din. Mula sa labas, nakikita ko na ang ilang libro sa loob. Napapikit ako nang mariin nang makita ko sa loob ang sarili ko. 'Yung sarili kong mahaba pa ang buhok at nakabaro't saya rin. I was happy making conversation with people and I was holding a book. Pero nang dumilat ako, bumalik na ulit sa dati. Baka memory na naman iyon ni Liwanag. She likes book?

Sagot naman ng isa at mukhang proud pa na ipinakita sa kaibigan ang cover ng libro na kanyang gustong bilhin. Nandito kasi ako ngayon sa National Bookstore, bibili rin sana ng mga libro na pwede kong mabasa dahil sobrang bored na ako sa pamamalagi sa bahay sa tuwing wala kaming lakad ni Pearl. Lalo na ngayon na abala siya sa kabubukas lamang nito na bagong negosyo. Halos hindi na nga kami nag-uusap eh. Pero ayos lang, naiintindihan ko naman na ginagawa lamang niya iyon para sa aming kinabukasan.