Braso Novels & Stories

Sinimulan niyang hilahin ang robe. Pinilit siyang umakyat sa hangin, at pagkatapos ay bumagsak sa lupa. Akala niya ay nabali ang braso niya sa pagkahulog. Pero, laking gulat niya, hindi nabali ang braso niya, at nakadikit pa rin ito sa katawan niya. May ilang maliliit na mantsa ng dugo na malamang na galing sa bakal na alambre sa puting silk robe. Kung talagang gusto niya itong gawin, naputol na ang dalawang braso nito. Nagtataka siyang tumingin sa kanya. "Hindi mo pinutol ang mga braso ko!"

Nakita ko naman na natigilan siya sa aking sinabi. "Opo! Ang galing nga po ni Ate. Sinuntok niya 'yung lalaki sa braso. Ang laki pa naman no'ng mga braso niya!" Sabat ni Fraysia na tuwang tuwa dahil sinuntok ko 'yung lalaki. "Pero alam mo kuya! Ang gwapo niya! Gwapo po siya kuya. Malalaki 'yung mga braso at ang gwapo niya—"

Pero sa paglingon kong iyon, hindi ko namalayang may isang matigas na bulto sa harapan ko. Bumangga ako nang napakalakas sa isang matigas at malapad na dibdib. Muntik na akong matumba paatras, pero mabilis na umikot ang isang malaki at pamilyar na braso sa baywang ko. “Got you.” Ang baritonong boses na iyon. Ang amoy ng mint at mamahaling pabango na humalo sa malamig na hangin.

May pagka-chinito ang mga mata nito at may kulay blue ang buhok. “Hi! Azul at your service,” nakangising bungad nito. “Uy! Blue, dali na. Nagmala-bulkan na si Boss!” singit naman nung isa na may tattoo sa braso. “Tsk!” smirk ni Dark at tuluyan na itong tumalikod at iniwan siya.

Pambihira! Litrato ko. Litrato ni Rusquen na hawak ang braso ko. Litrato namin sa restaurant. "So, the 'limited edition' has another investor?" Ang boses niya ay mababa, parang kulog na nagbababadya ng bagyo. The last time I remembered, nabanggit ko lang ang term na 'limited edition' kay Emarie. Napapikit ako nang kapain ko ang ilalim ng coffee table at mapagtanto na may voice recorder doon.

Yumuko siya upang damputin ito. Biglang may naramdamang kakaiba si Marcus dahil sa malambot na hipo nito at sa naiwang amoy nito. Ito ang bra ni Cordelia—isang simpleng disenyo.

wika ng kaibigan at inangkla ang kanyang braso sa balikat nito. Hindi pa sila nakakalayo nang may humawak sa kanyang baywang. Awtomatikong tinampal ni Vitoria Alexie ang ma-tattoo na braso. “Ako na ang bahala sa kanya.” Humawak siya sa braso ni Astrid nang akmang iiwan siya nito sa bisig ng Sanggano. “N-No…Sama…sama ako…” Kibit-balikat si Astrid. Dahil wala ng lakas ang kanyang kamay ay nakawala ito sa pagkakahawak niya.

sagot ng dating sundalo sa editor, "doon lang tayo sa totoo!" "Hindi naman halatang wala kang braso kapag naka-long sleeves ka, e. Ang husay kaya ng pagkakagawa ng artificial arms mo," pakikipagtalo ng editor, "madali namang sabihin na sa aksidente ka naputulan ng mga braso," dagdag pa nito, "at saka magandang pang-come on sa viewer once na napanood sa trailer ang part na 'yon na tumatakas ka!"

Sino ang napaka amo? Nang tingnan nilang mabuti, napagtanto nilang si Braxton Hayes iyon, ang panganay na anak ng pinuno ng ipinagbabawal na hukbo sa Inner City. Mataba ang ulo at malaki ang tenga ng lalaki. Ang kanyang taas ay halos 1.9 metro, at siya ay halos 200 pounds. Isa siyang sikat na taong grasa, kilala sa kanyang kakayahang kumain ng walang tigil mula umaga hanggang gabi.

Sila ang produkto ng isang dosena na anak ng abuelo nilang Carson. Para lang tumatambay sa kanto ang mga ito. At sa labas pa mismo ng pintoan n'ya nag-iinuman. "Oh sayo na to Brook, shot puno!" si Chuck na inabot sa kan'ya ang baso na may lamang fundador at ice na hindi n'ya alam kung saan kinuha ng mga ito dahil hindi naman naka cubes ang ice na gamit ng mga pinsan.