Piraso Novels & Stories

“Sige, bukas ko na lang tatawagan.” “Uh-hm.” Sang-ayon ni Divine. °°° Paraiso De Pendilton, Nagkalat ang bote ng alak sa sahig, may mga natapon pang chips sa sofa. Puno ng ingay ang living room dahil kina Lance, LV, Cyrus at Renzi. Tumutugtog ng gitara si Cyrus habang ang tatlo naman ang papalit-palit na kumakanta. Nagtatawanan at nag-aasaran pa sila ng boses.

"Eros! Kung laro ang gusto mo, bibigyan kita ng laro!" ​Ang Pagpapakumbaba ng Digital God ​Ginamit ni Cyrus ang kaniyang Villarreal Resonance para kumonekta sa main console. Sa halip na atakihin si Eros ng virus, ipinadala ni Cyrus ang lahat ng kaniyang alaala—ang mga sandaling nagluluto siya para kay Claire, ang tawanan nila ni Martha (kahit madalas ay inaaway siya), at ang hirap at saya ng buhay-tao.

“Surprise.” Lumapit siya sa akin at hinawakan ang baywang ko bago tumingin sa lalaking bumaba rin mula sa passenger seat. “I’m with a friend,” dagdag niya. “Alaric Montefalco.” Tumigil ang mundo ko nang marinig ko ang pangalang iyon mula sa bibig ng boyfriend ko. “We’re here to talk about your business,” tuloy ni Ashi. “A collab… plus he’s investing.”

Nang makita kung paanong patuloy na naguguluhan si Kairo, nagbuntong-hininga si Yosil nang may pagsisisi at umiling. Kairo, sabihin mo sa akin, ilang sangkap ang ginamit mo para gawin ang iyong pinakamahalagang pildoras? At magkano ang nagastos mo? Napatigil sandali si Kairo at pagkatapos ay sumagot, "Gumamit ako ng pitumpu't anim na iba't ibang sangkap. Marami sa kanila ay bihira at mahal. Ang pildoras ay nagkakahalaga ng humigit-kumulang apat hanggang limang milyon."

Tanong ni Mayari Sabay tingin ni Adonis kay Hiligaynon na nasa batis at umiinom ng tubig. ‘’Si Hiligaynon ang gabay?’’ ‘’Hindi pwede ..hindi maari.. hindi mo kami pweding paghiwalayin ng landas nangako ako kay ina napoprotekatahan ko siya habang buhay’’’ pangambang tugon ni Mayari.

Buko dito, dahil naghahanda na siya para sa semi-finals ngayon, ayaw niyang magulo ng isang taong hindi niya kilala. Sumagot nang nagmamadali si Hiroshi, “Miss, kailan lang namana ni Mr. Jiro ang Kobayashi Pharma. Ang kanilang flagship product, ang Kobayashi Stomach Pill, ay lumalawak na rin ang benta sa buong mundo…”

I managed to say loud. "Tell me. Say it out loud, Arzelle. Para saan ito?" tanong niya angat ang isang capsule. "What is that for," Napapikit ang lalamunan ko dahil sa nerbiyos. Gamot ba yan? "Ito ay approxiadiac. Para mas ganahan ka!" "Approxiadiac?" "Sabihin mo ng mas malakas." "Approxiadiac," ulit ko. "Yep," itinama niya sa akin na may nakakatakot na pagismid sa kanyang mga labi. "Kaya, Arzelle, hilingin mo sa akin ito!"

sagot ng nagpapanic at umiiyak niyang personal assistant sa kabilang linya. "Makinig ka sa akin, Clara. Wala tayong oras para diyan," mabilis at malamig na utos ni Seraphina. Ang boses niya ay hindi na ang nagkukunwaring probinsyanang doktora, kundi isang mataas at bilyonaryang tagapagmana na sanay mag-utos. "Kailangan ko ng sampung kahon ng high-grade antibiotics, daan-daang IV fluids, trauma kits, at paracetamol. I-charge mo lahat sa Black Card ko. Kontakin mo ang Villaraza Medical Group at mag-charter ka ng private chopper. Ngayon din."

“Pauwi na rin ako, may pinag usapan lang kaming mahalaga nitong si Yssa.” “Pinag usapan?” “Tungkol lang sa ipapakilala ko sa kanya.” This time ay tunayo na siya at lumapit kay sir. ‘At sino naman iyon?” Uy, si sir, interesado. “Si Facundo Pipino.” Mabilis na sagot sa kanya ng nanay niya saka mabilis na hinalikan sa pisngi si sir at saka tumalikod na. Nang tuluyang mawala sa paningin namin si Ma’am Mary ay muli akong binalingan ng boss ko. “Sino si Facun? Whoever he is?”

Ngunit inilapag ni Paolo ang tasa ng tsaa at may inilabas na maliit na bote mula sa bulsa, walang etiketa, saka itinulak iyon papunta sa kanya. “Ito ay experimental na gamot para sa mga pasyenteng may cerebral palsy. Malala ang mga side effect. Kapag ginamit nang matagal, puwedeng magdulot ng pagkaparalisa, o mas masahol pa, biglaang kamatayan.” Tahimik lang si Natalie, nakatingin sa bote. “Sa loob ng mga nakaraang taon, humihingi ka sa akin buwan-buwan ng ganitong gamot,” dagdag ni Paolo. “At inilalagay mo ito sa pagkain ni Nathan.”