Braver Quotes Novels & Stories

“And you said I was too brave for my own good.” “Yeah…” Tahimik. Tapos mahina niyang sinabi, “Ngayon ko lang narealize, maybe I was just too much of a coward for mine.” Hindi ako gumalaw. Pero ramdam ko kung paanong kumapit ang mga salita niya sa hangin. Parang gustong magpaiyak pero ayaw pang umamin. I swallowed hard. “Don’t say things like that, Adrian. Hindi ako marunong umasa ulit.”

“You improved. Hindi ka na yung Sol na nakita ko noon — durog, takot, hindi sigurado.” “Hindi pa rin ako gano’n katapang,” sagot ko, half whisper. “Kinakabahan pa rin ako.” “That’s normal.” Huminga siya, mabigat, pero may bahagyang ngiti. “Courage is not absence of fear, Sol. Courage is walking despite fear.” Hindi ko alam kung bakit, pero parang gusto kong umiyak. Hindi dahil sa takot — kundi dahil may taong naniniwala sa akin.

Hindi malinaw kung panunukso ba iyon o paghanga. Pero alam ni Max, hindi galit ang tono ng boss niya. Seryosong tumango si Max. “Madam is really brave.” Napataas nang bahagya ang kilay ni Arturo. Brave? Yes. Very brave. Maging siya ay hindi inasahang kayang ilantad ni Marian ang pinakamadilim nitong nakaraan nang ganoon katatag. Hindi lahat ng tao kayang gawin iyon. Lalo na ang isang babae.

bulong ko, halos hindi marinig, "I... I've been so scared. I didn't know if I could... if I could ever be enough." "Anak," sagot niya, may lambing at tibay, "It's okay to be scared. Being brave doesn't mean you aren't afraid. It means you face it anyway. And you don't have to face it alone. I'm here. Always." Napaiyak ako nang dahan-dahan, iniikot ang towel sa kamay ko, nanginginig sa gitna ng takot at kaluwagan.

haplos na lang nito sa kanyang braso, "sabi nga nila, what doesn't kill you makes you stronger." Umakto pa itong parang lumalaban habang sinasabi ang mga katagang iyon. "Hindi ba kanta iyon?" natatawa niya na lang na saad. "Shut up, wag mo sirain ang moment." Pinunas na lang ni Paloma ang kamay sa kanyang mukha para pigilan siya sa pagtawa, "iyon na ang pinaka-magandang quotes na naisip ko para sa sitwasyon mo," pabirong batok na lang nito sa kanya.

sabat naman ni Tekla. "Oh, sige, kakain muna tayo at baka nagugutom na rin ang guwapong nilalang na ito," ani Brett sabay pisil sa matambok na pisngi ni Brave na ikinangiti naman ni Anna. Kinikilig siya sa nakikitang eksena ng mag-ama. Naku, kung kaya lang niyang sabihin kay Brett na anak nito si Brave ay ginawa na niya, pero mag-iipon muna siya ng lakas ng loob sa ngayon.

mapait kong tanong. Hindi na naman nito gusto ang ginawa kong pagsagot. Gaano ba ako kalakas sa paningin nila na tila ba nagtutulungan pa silang lahat para lang tapusin ako? Bakit nga ba ganoon? Kapag mas malakas ang isang tao, mas gustong-gustong bugbugin ng problema. Brave people are also humans. They get hurt, too. They cry... they suffer, too. Hindi naman ibig sabihin na malakas ang isang tao, kaya niya na ang lahat.

Parang biglang tumigil ang mundo ko. Ito ba ang sinasabi nilang kinakatakutan? Malamig? Walang emosyon? Bakit kabaliktaran ang nakikita ko ngayon? Tao pa rin siya, may damdamin. Nang tumingin siya sa akin ay napangiti ako. Those eyes. "What?" tanong niya, halatang binabasa kung anong nasa isipan ko. "Being brave doesn't mean you're not vulnerable."

But damn it, kahit kailan ay nakakakatakot ang aura niya. Napahinga naman kami ng maluwag nang ibaba kami nito. Tapos may sinabi ito bago maglaho, "The only way to survive is the braveness. " Braveness. E’ paano 'yon kung inuunahan kami ng lintik na kaba. Napatingin ako kay Zaynah ng magsalita siya.