Braver Quotes Novels & Stories

“I came back to make sure no one decides our future without us.” Tahimik siyang nakatingin. “I wasn’t scared,” sabi niya bigla. “Earlier?” “Yes. Because you weren’t scared.” May humigpit sa dibdib ko. Business meetings don’t shake me. But this, this does. Hinaplos ko ang buhok niya. “Being brave doesn’t mean I’m not scared,” sabi ko. “It means I don’t let fear choose for me.” Tahimik siya.

Pagod na. "Lythe, you're not okay. Don't forced yourself to be okay." ani ni Sab, hinawakan nya naman ang balikat ko. Para bang pinaparmdam sa hawak nya na "Lythe you can do it!" "Diba may kasabihan tayong magpipinsan?" Tanong ni Niah, tumango naman kaming dalawa. "The brave one cries, but never give up." sabay sabay naming sigaw.

He is such a brave man. "I like your braveness Jonathan, naiintindihan ko at alam ko na wala kang ibang gusto na iparating. Thank you so much," I said. He is such a good man. Kahit na alam nyang maraming panahon noon na mag solo ako ay hindi nya ginamit ang pagkakataon na yon.

"I think your mom and your brother are too much. Magsisisi sila kapag may masamang mangyari sa'yo. But I hope that you are strong enough to survive the situation and become more of a fighter and brave," Bumuntonghininga ako ng malalim. "How can I be brave and a fighter if everyone around me is draining me? It's so stressful that I feel like I have no right to live in this world now! I hate it!" mariin na sambit ko.

“You’re braver than I thought.” “Hindi ako brave, Neil. Pagod na lang ako sa lahat ng panlilinlang. At ayoko nang madamay pa ang kompanya at pangalan ko.” Hinawakan niya ang kamay ko at pinisil. “Don’t worry. Kahit anong mangyari, I’m here. Hindi kita iiwan.” ***

Pero lumabas pa rin ang salita ko, kahit hindi kumpleto. “May… may nangyari kasi. Nakakatakot. Tapos may isang bata na… na iniwan ko. Kahit ayokong umalis.” Hindi siya nagtanong. Hindi siya nag-usisa.. “Sometimes,” sabi niya, “running away is also brave.” Napayuko ako. “Hindi ko alam kung brave… o selfish.” “Or maybe,” sagot niya, “both.” Nagkibit siya ng balikat. “Nabasa ko lang sa mga quote.”

Ngunit ang simpleng papuri na iyon ay sapat na upang bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Ysa. “I think I understand something now,” sabi niya. “If you don’t try new things, you’ll never know how brave you are. If you keep telling yourself ‘No, no, no’… no one can help you.” Napatingin si Elijah sa kanya. Ang dalagang nasa harap niya ay tila kumikinang sa liwanag. Napakaliwanag. Napakagandang tingnan. Ngumiti siya.

mahina kong sagot kahit halatang hindi na kasing tapang ng kanina ang boses ko. Bahagya siyang ngumisi, iyong tipong parang alam niyang unti-unti na akong naaapektuhan sa kanya. “You're brave when you're talking back,” aniya habang mas lalo pang lumapit ng kaunti. “But look at you now.”

“And you said I was too brave for my own good.” “Yeah…” Tahimik. Tapos mahina niyang sinabi, “Ngayon ko lang narealize, maybe I was just too much of a coward for mine.” Hindi ako gumalaw. Pero ramdam ko kung paanong kumapit ang mga salita niya sa hangin. Parang gustong magpaiyak pero ayaw pang umamin. I swallowed hard. “Don’t say things like that, Adrian. Hindi ako marunong umasa ulit.”

Hindi malinaw kung panunukso ba iyon o paghanga. Pero alam ni Max, hindi galit ang tono ng boss niya. Seryosong tumango si Max. “Madam is really brave.” Napataas nang bahagya ang kilay ni Arturo. Brave? Yes. Very brave. Maging siya ay hindi inasahang kayang ilantad ni Marian ang pinakamadilim nitong nakaraan nang ganoon katatag. Hindi lahat ng tao kayang gawin iyon. Lalo na ang isang babae.