Breakfast Quotes Novels & Stories

usisa naman nito na sinasabay ang pagpirma habang kumakain ng sandwich. "Kalam po ng kalam ang sikmura niyo, Sir. Hindi niyo lang napapansin sa sobrang busy niyo," sagot kong ikinalingon nito. "Really?" bulalas pa nitong napahaplos sa sikmura. "Hindi mo yata alam 'yong kasabihang. . . breakfast is the important meal of the day, Sir?" saad kong ikinangiti at tango nito.

Ngayon yata kapag titignan ko 'to, 'yung pagkaladkad niya lang sa akin ang maaalala ko. Usual sets lang ng breakfast ang nakita ko. May sinangag at mga ulam na piniprito lang. Toasted bacons are present. May gatas din sa isang pitchel. Habang kumakain ako ng bacons, naalala ko ang sinabi sa akin noon ni Creed. "Baby, do you remember the story of Bacon?"

"Sobrang ka naman sa kuripot." "Hindi ba kahit nga pagbibigay ng break at pag pamper sa sarili mo di mo ginagawa eh, sa tauhan pa kaya." "Breakfast gusto mo? Ayon oh game ako dyan, basta libre mo." "Wala akong sinabing libre ko, mag -almusal ka na don halatang gutom ka na eh, pinapasok na ng hangin ang utak mo. Pero pagkatapos mo ng manalamin." saka ako umupo sa paanan ng kaibigan ko.

Tanong ni Samantha sabay tingin sa mga nakahain sa lamesa. " I don't eat breakfast." Sagot muli ni Luther saka dere-deretsong lumabas nang sala labit ang itim nitong briefcase. Hinabol ito nang dalaga, " Sandali, kahit baunin mo na lang oh," Abot sa binata nang tinapay na may palaman na itlog. " I said I don't eat breakfast."

Dadalawa lang naman kaming kumain pero halos mapuno ang lamesa sa dami ng mga putahe na niluto nila. "Anong meron bakit ang dami naman ng niluto niyo?" tanong ko, tumikhim lang ni manang at tumingin kay Vincent bago umalis. So sinasabi niyang utos ni Vincent toh? "Hmm, I don't know what you usually eat during breakfast kaya pinaluto kona lahat." sabi niya, napanganga naman ako. "I only eat sandwiches or pancakes during breakfast." sabi ko sa kanya kaya tumango naman ito.

I heard him click his tongue, “If you don’t want to, then don’t eat it.” Tumawa ako nang mahina, “Joke lang, lodicakes! Salamat ha,” litanya ko habang natatakam sa pagkain na nasa harapan ko. Sarap na sarap ako pagkain ko to the point na nagha-hum pa ako habang kumakain. Ngayon ko lang ulit naranasan na may naghanda sa akin ng breakfast simula nang pinalayas ako ng ina kong may saltik.

Si Annie, na puno ng sigla at pabirong binitiwan ang "Wow naman! Heavy ang breakfast ko ngayon ah!" at naupo sa hapag. Walang kamalay-malay na ang simpleng almusal na iyon ay magiging simula ng isang masalimuot na usapan. Si Mayet, na tila nagmamadali ring umalis, ay hindi na nag-atubiling magpaalam.

Gising na si Awi at tapos na din itong maligo. "Good morning. Maligo ka na para makapag-breakfast tayo. Hindi uso ang fasting ngayon dahil nakabakasyon tayo," mahaba niyang litanya. Bumangon na din ako, kahit tinatamad din sana ako. Masarap iyong mga pagkain na s-in-erve sa amin kagabi, kaya natakam ako. Nakaramdam ako ng gutom, kahit na sanay na akong mag-fasting ng mahabang oras.

Puna nito sakanya. Tinaasan niya naman ito ng kilay. "Bakit?" "A glass of milk and three toasts. Sure kang mabubusog ka niyan, baka himatayin ka mamaya kapag nagtrabaho na tayo." Umiling siya rito at kinagatan ang isang toast niya. "I don't eat heavy breakfast like you do. Baka tumaba ako." "What's with you women and your stupid diet? Ginugutom niyo lang ang sarili niyo." He said while chewing his food.

I could smell the the coffee and pancakes. "This is for you," he said, handing me the food. I raised a brow at him. "Nabanggit kasi ni Tito na minsan hindi ka nakakapag-breakfast so I decided to give you this everyday. So you have something to eat for breakfast. You shouldn't skip breakfast, Ai. It's the most important meal of the day." "Nagawa mo pang isipin ang breakfast ko. You're a busy person, Zandrey. You don't have to think about me. I'm responsible for myself," I said. I started walking to the elevator but I heard him following me.