Breakfast Quotes Mga Nobela at Kwento

Or baka napanaginipan ko lang kagabi kaya ganitong naalala ko pagkagising? "Eat your breakfast first." Una niyang sambit. He pointed the table beside my bed. There is a glass of juice and sandwich on a plate and some fruits. Mukhang masarap at ramdam kong walang laman ang tiyan ko pero wala akong ganang kumain.

Lord, ano bang nagawa kong kabaitan at may ganito po kayong nalalaman? Ilang minuto pa lang ang nakalilipas ay dumaan si Lukas sa mesa niya. Casual lang ang dating, pero alam niyang iyon ang may pakana ng paper bag. Nakasalubong niya ang malamig pero steady nitong tingin. “Don’t skip breakfast,” malamig na sabi nito, parang walang bahid ng effort. Parang hindi mo makikitaan na ito ang nagbigay sa kaniya ng pagkain.

“If you spend more time with me, you’ll realize I actually have many strengths.” Bahagyang bumaba ang tingin nito sa kaniya bago tuluyang sumakay. Tahimik na inilapag ni Beatrice ang breakfast box sa gitna. Sandwich. Fresh oranges. At isang maliit na snowman na gawa sa strawberry at banana. Kasama ang mainit na kape. “You eat this in the morning?” tanong ng lalaki. Napakurap siya. “What else should working people eat?”

sagot ko habang kinukusot ang mata ko. “Eggs or oatmeal?” tanong niya. “Coffee,” sagot ko agad. Napatawa siya. “That’s not breakfast.” “Coffee is breakfast,” sagot ko sabay upo sa barstool. “Not for a pregnant woman,” sabay turo sa mug ng warm lemon water. “Try that muna.” Napabuntong-hininga ako pero kinuha ko rin. “Fine. Bossy.” “Concerned,” he corrected.

he asked. I puckered my lips to stop it from curving before I nodded. I still can't believe I had my breakfast this morning with him. That's a huge deal because Sky rarely eats breakfast. I mean, the not so heavy to heavy types of breakfast. He just drinks hot beverages and he's good to go. While on the opposite, I'm the breakfast type of person. By that, I mean I don't let a day go by without me having breakfast. I'm one of those people who believe that breakfast is the most important meal of the day. But today, he actually.. ate breakfast.

KINABUKASAN tinanghali na ako nang gising. Pag bangon ko wala na si Zack sa tabi ko. Bago ako umalis nang kama natuon ang paningin ko sa tray na puno nang pagkain at isang piraso nang pulang rosas. Kaya kinuha ko ang rose at inamoy iyon. At may napansin akung note sa gilid nang tray. "GOOD MORNING, Ubusin mo lahat nang niluto kung breakfast para sayo, at wag kana munang pumasok sa opisina,

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

napangiti cya. "Tara na... gutom na ba kayo? Ako kasi di nakapag breakfast sa bahay." Pag-iiba nya ng usapan, ayaw na nyang isipin pa ang Joaquin na yun. "Ako kahit busog kakain ulit ako, gusto kong matikman ang pagkain ng mga mayayaman!" Wika ni Torry. Natatawa nalang sila sa sinabi nito. Dumiretso sila ng restaurant para mag-breakfast muna. Pinakilala nya ang mga kaibigan sa mga kasamahan nyang staff doon. Madali namang pakisamahan ang mga kaibigan nya dahil jologs ang mga ito.

Malinis ang sulat, medyo may diin sa dulo ng bawat letra. Good morning, Jacinta. Nauna lang ako sa City Hall, may meeting with the governor. Naiwan ang kape mo sa veranda. Magpahinga ka muna. Don’t forget to eat breakfast at huwag masyadong isipin ang nangyari kagabi. – Romulus Napangiti ako habang binabasa iyon, sabay napailing. “Huwag isipin daw,” bulong ko sa sarili. “Paano ko hindi iisipin, e halos hindi ako makalakad?”

“Kailangan pang ipagsinungaling ang agahan? Kaya siguro ganyan ang mood mo ngayon, gutom ka.” “H-Hindi ako gutom,” sagot niya agad, bahagyang umatras pero hindi ko agad binitiwan ang tingin. “Wala lang talaga akong ganang kumain.” Kumunot nang husto ang noo ko. Walang ganang kumain? “Importante ang breakfast, lalo na sa mga nagtatrabaho. Doon mo kinukuha ang lakas mo para sa maghapon. And you’re telling me wala ka sa mood kumain?” Medyo tumaas ang tono ng boses ko, pero hindi dahil sa galit, mas dahil sa frustration na hindi ko rin maipaliwanag.