Coffee Morning Quotes Novels & Stories

“Do I look not okay?” She quickly shakes her head. “No, sir. You look… fine.” Exactly. I look fine. Because I am fine. This is fine. Everything is fine. Except it’s not. --- By lunchtime, my patience is wearing thin. Every little thing annoys me the sound of the air conditioner, the clicking of keyboards outside, the faint aroma of coffee. Coffee. I curse under my breath. Even coffee reminds me of her now. Because this morning, before I left the house, I caught her humming in the kitchen while pouring coffee into my mug. Parang wala siyang pakialam na may dragon sa paligid angbm that's me. Carefree. Smiling.

I was in my zone, efficiently making drink after drink. "One Americano!" called out my co-worker. "Got it!" I grabbed a cup, careful not to make mistakes despite my exhaustion. The shop was packed, and I could feel my hands starting to shake from fatigue. That's when I heard it. A commanding voice that seemed to make everyone else's chatter fade into background noise. "Black coffee. No sugar."

May writer na abala sa pagta-type ng nobela. May magkakaibigan na nagtatawanan habang umiinom ng kape. At may isang taong baka matagpuan ang inspirasyong matagal na niyang hinahanap. "I have a dream for this place," mahina kong sabi. Napatingin si Mina sa akin. "I don't want people to remember us because of our coffee alone." "Then what do you want them to remember?" Ngumiti ako habang muling inilibot ang tingin sa café.

"Yeah. Maybe they're too busy showing off their cars or bragging about business ventures." Napangiti ako nang bahagya. "Well, maybe they don’t know the value of a good cup of coffee." Natawa siya nang mahina. "Or maybe... I just met the exception." Hindi ko napigilang mapatingin nang diretso sa kanya, habang pilit kong binabalewala ang kakaibang init na gumagapang sa pagitan namin. "Enjoy your coffee," sabi ko na lang, nagtatago ng ngiti.

Hindi ko naman sila masisi, it's their big day and everyone wants it to be perfect. Kaya dumaan muna ako sa isang coffee shop para uminom ng kape at magpalamig ng ulo. I need more caffeine para may energy ako mamaya. And to release my stress. Kahit kasi mainit na ang ulo ko sa dami ng demands ng client hindi ko naman pwedeng ipakita sa kanila. Kaya kahit kulang na lang ay murahin ako kanina pinilit kung ngumiti hangga’t kaya ko. Pasensya lang talaga minsan. I was peacefully enjoying my coffee when my eyes landed to the two young couples.

husband❤️.Same here dear.I miss you a lot i know your tired at work but If you want to rest i'm ok now my dear.Palitan namin ng pag uusap pero parang busy na yata siya ngayon kasi hindi na nagrereply. Good Morning have a good day.Good morning coffee message ko sa kanya kaninang 8:43am dahil 10:41pm na wala parin reply galing sa kanya kaya nagsend ako ulit ng message.I wish i could explain how your eyes thrill me and the sound of your voice makes me feel butterflies.How your smile makes my heart skip beats and how every time I am with you i feel complete.Do you know why the sun rises every morning?Just to see your beautiful smile.Reply ni Liam aba ayaw din magpatalo may pa coffee message din

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.

"Pero ikaw na bahala sa kape ha." Habang binabaybay nila ang mga kalsadang puno ng luntiang puno at malalamig na simoy ng hangin, ang bawat minuto ay tila nagiging mahalaga. Walang madali o komplikadong pag-uusap, kundi mga simpleng tanong at sagot tungkol sa kanilang mga plano sa buhay, kanilang mga pangarap, at kung paano nila magagampanan ang mga bagay nang magkasama. Pagkatapos ng jogging, dumiretso sila sa kanilang paboritong café. Habang umuupo, nag-order ng kape, at ang mga mata ni Jasmine ay hindi mapigilang magaan ang pakiramdam.

malambing niyang bulong. Napairap ako at tuluyan ng bumangon sa kama. "Kapal naman ng mukha mo, Attorney. Matapos mo 'kong paghinatayin kagabi, ngayon magpapatimpla ka ng kape? Sorry but no. Make your own bitter coffee."

Napalingon agad ako sa gawi nito. "G-Good morning, Sir!" bigla akong nahiya, baka narinig niya ang sinabi ko. Ngumiti si Tristan, magaan na ngiti sapat na para gumanda na naman ang umaga ko. At para bumilis na naman ang tibok ng puso ko. "Relax, naiilang ka na naman," sabi nito sabay abot ng paper bag. "Coffee. I remembered you don't like too much bitter."