Novel & Cerita Sad Words With Deep Meanings

Bigla niyang naalala ang marigold. "Alam kaya ni Tatiana na dalawa ang meaning no'n?" Umupo siya at kinuhanan ng litrato ang bulaklak. "Happiness will come and the other one is..." Malalim siyang bumuntong-hininga. "Sad love." "Magiging sad love lang 'yan kung nag-break kayo at hindi na talaga kayo magkikita," biglang sulpot ni Jaime. "Kaso hindi. Nangako kayo sa isa't isa."

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

Nakaka pagod nang umiyak ng umiyak. When I'm sad, I cry. When I'm hurt, I cry. When I'm in pain, I cry. When I miss my son, I cry. When I'm angry, I cry. When I'm happy, I cry aswell. Every emotion is associated with tears. Nakaka sawa. Nakaka pagod.

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi

Tears that flowed endlessly, a relentless stream of sorrow that seemed to have no end. The world felt like it had tilted on its axis, the ground shifting beneath my feet. Lahat na lang ba talaga ng mahalaga sa akin at mahal ko, nakatakdang mawala sa akin? My carefully constructed plans for revenge, for justice, seemed insignificant, meaningless, in the face of this great loss. The anger towards Niccolo, towards Ayi Hana, towards Margaret, towards Monica—it all seemed muted, distant, almost irrelevant. There was only the pain, the overwhelming, suffocating pain of loss.

Natatakot ako sa kahihinatnan ko pero namumuhi ako sa mga halang ang kaluluwa. “I’m so sorry po. Walang salitang makakapagpagaan sa loob niyo ngayon. Late man pero I express my deepest condolences po.” Naririnig ko ang malalim niyang paghinga na para bang ang tagal niya ng tinatago yung mga rebelasyong sinabi niya ngayon.

Kung hindi dahil sa akin hindi sana siya nagkagano'n. I'm such a badluck and a burden. Now I understand why my name was made like this. Agony will be always my twin for life that brought grief within me. Mas mabuti na sigurong mag-isa nalang ako habang buhay para walang madamay sa kamalasan ko. If staying away from them means saving their lives from misfortune, then It'll be blissful grief. Being alone will serve as my blissful grief.

Sa bawat nagdaan na taon tumatanda kami na hindi namamatay. Ang sorry, para lang sa mga bagay na hindi sinasadya hindi para sa mga bagay na paulit-ulit ginagawa. Nakapanghihinayang talaga na may mga taong nagiging masama dahil sa selos at inggit sa kapwa. Ang sorry nakakawala ng galit pero di agad nakakawala ng sakit.

Sambit niya bago tumayo pagkatapos ay inilahad ang kanyang kamay. Malungkot akong napangiti bago tinanggap iyon. One of the saddest things in the world is to feel broken, and although you're somehow been figuratively ripped apart you feel like can never be put back together again. These are days when I ask myself! What are you staying here for? Most times I don't even have an answer. Sometimes I just don't want to be here anymore. That I don't want to fight this kind of sadness sicked. Those toughest thoughts to deal with.

"Alam mo bang ang saya-saya ko ng umagang iyon habang pinupuntahan kita? I came to tell you na bumalik na ang mga ala-ala ni Alex at pwede na natin ituloy ang kasal kaya lang gumuho ang lahat ng madatnan ko ang tagpong iyon. Sobra akong nasaktan Ade, I was shattered into tiny pieces." "I'm so sorry," mahina nitong sabi. "Sorry dahil kailangan mong danasin ang sakit na iyon, I was hurt too. Hindi ko na alam kung paanong mabuhay ng mawala ka, without you I was so lost Jade."