Novel & Cerita Quotes On Breakfast

Tatalikod sana siya para iwanan ito nang marinig niya itong magsalita. "Have you eaten your breakfast?" Narinig niyang tanong nito. "Nagkape na ako kanina bago umalis sa bahay." Kaswal na sagot. Nakita niya ang pagsalubong ng mga kilay nito. Tila hindi nagustuhan ang sinabi niya. "Coffee is not a breakfast meal." He said in a serious tone. "Sanay na akong kape lang sa umaga." Katwiran niya.

Ang galaw ay simple ngunit may kakaibang lambing na nagpatigil sa lahat ng iniisip ko. “You need to eat breakfast before you start saving your company,” sabi niya. Napatawa ako nang mahina. “Yes, husband.” Bahagya siyang napangiti sa sagot ko. Ngunit bago pa siya umatras ay marahan niyang inilapit ang mukha niya sa akin.

sabi niya, "breakfast. Real breakfast. You need to eat. Restore your energy." ​"Why?" tanong ko, teasing. "Planning to exhaust me again later?" ​"Definitely," sabi niya, grinning. "But first, food. Then maybe a bath. Then—we'll see." ​Pinagluto niya ako—scrambled eggs, toast, bacon, at fruit. Simple pero masarap. We ate together sa dining table, and for the first time in my life, I felt completely at peace. No anxiety. No overthinking. No fear. Just contentment.

Garlic butter fried rice, chocolate chips cookie, egg roll vegie omelet, crispy bacon at para sa beverage, instead na kape gumawa siya ng peach-yogurt smoothie. “Chef’s Special and healthy Breakfast for my favorite customer.” Kumuha siya ng maliit na sticky note at ballpen, at sumulat. Good morning, Babe. Hindi na kita ginising dahil ang himbing ng tulog mo. Sorry ha kung napagod kita ng husto. Kumain ka muna bago ka magpahinga ulit, kailangan mo ng lakas dahil dadalo ka pa sa banquet mamaya. At huwag ka muna magkape ngayon, ginawan kita ng smoothie. Sana gumaan ang pakiramdam mo. See you later sa hotel.

Nakakalasing pala na hawakan doon, tipong tatakasan ka ng hangin sa sarap. "Really? Hindi man layo kayo nagbreakfast kanina," aniya sa malambot na boses na may halong pagtatampo. "Okay lang ba kung ito na lang ang breakfast natin?" Oh, God! Kailangan pa bang itanong iyon? Can't he just eat me?

Or it's just infatuation or puppy love like what other people say. "May alam akong restaurant dito. Let's have a breakfast na rin," suhesyon niya pa. Mas lalong lumapad ang ngiti ko. "Why? You cared that maybe I didn't eat breakfast today? Don't worry, I ate my breakfast before I decided to go jogging." "I didn't ask. I'm hungry and I didn't eat breakfast yet," supladong sagot niya. Napangiwi naman ako dahil doon. Sungit talaga nito!

He nodded quickly and replied, "Oo, Divine. Hindi pa ako kumakain ng breakfast." "Mataas na po ang sikat nga araw tapos hindi ka pa po kumakain. Kanina ka pa naman nakapagluto, eh. Baka nagugutom ka na po n'yan. Dapat kumain ka na po," nag-aalala na sagot ni Divine sa kanya. "Divine, hindi pa naman, eh. Kaya hindi pa ako kumakain ng breakfast ay dahil hinihintay kita na magising," sagot ni Marcus sa kanya.

KINABUKASAN tinanghali na ako nang gising. Pag bangon ko wala na si Zack sa tabi ko. Bago ako umalis nang kama natuon ang paningin ko sa tray na puno nang pagkain at isang piraso nang pulang rosas. Kaya kinuha ko ang rose at inamoy iyon. At may napansin akung note sa gilid nang tray. "GOOD MORNING, Ubusin mo lahat nang niluto kung breakfast para sayo, at wag kana munang pumasok sa opisina,

Minsan, kapag napapagod siya, hinahawakan niya ‘yon — paalala na kahit saan siya mapunta, hindi niya kailangang kalimutan kung saan siya nagsimula. “Good morning,” sagot niya, “Let’s make today warm, kahit malamig ang simoy ng October.” Pagkatapos ng lunch service, umupo siya sa sulok ng café, may hawak na notebook. Doon niya sinusulat ang mga bagong recipe, pati mga ideya sa buhay — minsan quote, minsan pangarap.

Eksaktong pasok ko ng kwarto ay siya namang paglabas nito mula sa banyo. "Let's eat breakfast na," nakangiting yaya ko rito. Kinunutan ako nito ng noo habang nagtutuyo ng buhok. "Anong meron? Sinong santo ang pasasalamatan ko dahil sa paggising mo ng maaga?" Inirapan ko ito. "Huwag kang kumain kung ayaw mo."