Brothers Conflict Anime Novels & Stories

Nakaupo ang tatlo habang nakikinig sa balita. They sat in silence as they watched the news on television. The headline was about Takeru's eldest brother, who had been arrested in connection with a massive drug smuggling operation worth hundreds of millions of dollars. Habang nanonood ng balita ay bigla namang tumakbo sa isipan ni Aoi ang mga salita ni Takeru noon. 'My eldest brother and I are not close. We fought each other 'til one of us bled. Simula noong bata pa talaga kami ay hindi na talaga namin gusto ang isa't isa. Rather, it was him who hated me first.'

Especially now, the rumors of us coming back spread like a wildfire. Tuwing lumalaban din kami rito, hindi kami nagpapakilala. We want to be unknown. Sakto naman sa mga pinapasuot sa mga lumalaban. Ang damit na binibigay sa amin ay bumabalot sa buong katawan. Pati ang ulo ay hindi nakikita bukod sa mata. It's like a ninja or taekwondo outfit. Not body fitted so they won't recognize if their opponent is a boy or girl.

Efraim's POV HABANG naninigarilyo ako ay pinagmamasdan ko sina River at Grant na kanina pa nagtatalo. Of course, they are arguing about Yareli dahil itong si River ay nakitulog sa bahay nila Yareli na hindi man lang namin alam. My stupid brothers are already crazy with that girl. "River, we already talked about this, pero bakit ngayon pakiramdam ko ay gusto mo lang masolo si Yareli?" bulyaw ni Grant kay River.

Nakakunot ang noo nito. "I-Ikaw 'yon?" Naibulong niya. Napatingin siya kay Princess, kaya pala familiar din ito sa kanya. "By the way, he's Kuya First, the eldest among the Castillion brothers." Halos maiyak siya sa tuwa nang makita ang dalawa. Naaalala na niya, ito ang magkasintahang nakita niya noon sa hospital noong siya ang duty na nurse. 'Yong buong pamilya ay nag-iiyakan.

Pakiramdam ko ay bumabalik ako sa tindi ng toxic vibe na pilit kong tinatakasan mula sa mansion ng mga Mejes. “Hienry, pakiusap! Tama na!” umiiyak kong sigaw habang pilit na nakikipagsiksikan sa mga taong nanonood. Biglang sumulpot si Berto mula sa pagkakasubsob sa lupa. Puno ng dugo ang kanyang mukha at nag-aapoy ang galit sa kanyang mga mata. Sa halip na sumugod kay Hienry, lumingon ito sa direksyon ko. Isang nakatatakot at mapanganib na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi habang mabilis na humahakbang papalapit sa akin.

‎ ‎"Ano na naman ba ang iniisip mo? Kinakausap pa kita tapos... Bigla ka na lang, tatahimik? Okay ka lang ba?" ‎ ‎Umayos sa pag-upo si Sereia. "Naisip ko lang iyong brother ko." ‎ ‎Biglang napukaw ang kyuryosidad ni Jasmine. Isiniksik niya ang sarili kay Sereia. ‎ ‎"Brother? Who? From what I have remember, your brother has a complicated background, right?" ‎ ‎Kumunot ang noo ni Sereia. Takang tinitigan niya si Jasmine. "Anong complicated?"

He begged his son. “Tch, Brielle Santillian, we can’t forgive you!” marahas na tugon nito. Nanlaki ang mata ni Brianna nang marinig ang sinabi ng Kuya niya. Sinamantala niya ang pagkakataon at tinanggal ang kamay nito. “Kuya Brendon, it’s bad. Our parent's conflict has nothing to do with us. He is our father. Look, we both resembled him!” Brianna scolded his brother while her tiny arms crossed on her chest.

-=Ang's POV=- As much as possible ay pilit ko talagang iniiwasan si Miranda dahil ayokong magkasala, hindi ko maintindihan kung bakit ganoon na lang kalakas ang dating sa akin ng naturang babae, I hate her but I can't stop myself from lusting over her which is not right since she's my fucking brother's wife kahit na gaanon katindi ang disgusto ko dito para maging asawa ng kapatid ko.

nagtataka niyang mga tanong. So, kilala niya nga ako? And I'm supposed to know him as well? Sino ba 'to? "Oh well, you might not know by face, but I think you'll know me by name," he added, then offered his hand to me for a handshake. "I'm Zane, Zach's brother." pakilala niya. Zane. I now remember him. Alfonso warned me about this guy. Out of all the people that my twin brother is close to, Alfonso said that I must be careful with Zach's brother.

Sinubukan niyang agawin ang cellphone, ngunit dahil sa liit ng kanyang pangangatawan, wala siyang laban sa malalaking kamay ni Walter. Nawalan ng balanse si Debbie at natumba, ngunit mabilis niyang hinawakan ang braso ni Walter upang magkaroon ng kapitan. Sa kasamaang palad, nadamay ang lalaki at pareho silang bumagsak sa ibabaw ng kama. Agad na bumalik ang malinaw na alaala ng nangyari kaninang hapon. Sinubukan ni Debbie na itulak ang matigas na dibdib ni Walter upang lumayo, ngunit tila isang pader na hindi man lang natinag ang lalaki. “Sir Walter!” Sigaw ni Debbie, bakas ang bigat sa kanyang boses.