MasukAni pa ng mga taong nakapalibot kay Sereia Lilou Rebeiro, siya na ang pinaka - maamong babae na umaaligid kay Adriel Latimer. Animo’y para siya isang aso na panay sunod ng sunod sa kanyang amo kung saan ito magpunta. Bakit nga ba? Isang araw, nang mag - check - in sa isang mamahaling motel si Adreil ay sinundan niya ito. Hindi siya nag - aalinlangan na kumatok sa pinto na inupahan nito. Mas gusto pa niyang sundin ang kanyang kagustuhan, at ang rason kung bakit siya sumunod? Para lang bigyan ito ng payong dahil sa masamang panahon. Nakatikim siya ng bulyaw dahil lang doon. Sinabihan pa siya ng walang hiya pero wala siyang pakialam. Mas importante sa kanya ang makitang nasa magandang kalagayan ang iniingatan niyang babaero ng campus. Sa kabila ng masama nitong reputasyon sa mga babae, naging bingi at bulag siya. Mas gustuhin pa niya na makasama ito kaysa makinig sa mga haka - haka ng mga tao. Pinadaan lang niya sa kabilang tainga ang naririnig niyang tsismisan, kahit na minsan ay parang may isang palaso na nakatarak sa kanyang puso. Hanggang sa isang gabi, isang katotohanan ang siyang kumakatok sa isipan ni Sereia. Nahinuha na lang niya na ang lalaking inaantay niya ng tatlong taon ay nagbago. Hindi na ito katulad ng dati, na parati siyang inaalo - alo at sinasamahan. Dala ng reyalisasyon, tinalikuran niya ito ng walang pasabi. Imbes na tatahimik na ang buhay niya ay kinukutya pa siya ng mga tao. Ani pa nila'y nagpapakipot lang daw siya. Isa na roon si Adriel. Tingin niya ay gusto lang ni Sereia na suyuin niya ito para bumalik siya sa kandungan nito. Pero napawi ang agam - agam ni Adriel noong isang araw, aksidenteng nahulog ang pitaka ni Sereia. Bumungad sa kanya ang isang litrato ng lalaking minsan na niyang iniiwasan.
Lihat lebih banyak"Sino 'to?" tanong ni Sereia habang nakikinig. "Sereia..." sambit ni Adriel sa kabilang linya.Nagsalubong ang kilay ni Sereia. "Adriel?" gulat na usal niya. "Bakit ka naman tumawag?""Why do you look so surprised?” Adriel asked, clearly puzzled. “And why didn’t you know my number? Did you delete it?”Inikot ni Sereia ang kanyang mata. "Ano naman sa'yo?" supla pa niya. "Ano na naman ba,huh?""You’re the one who made me chamomile tea, right?” Adriel asked. "Ikaw lang ang nakakaalam na mahilig ako sa chamomile tea kapag may hang-over ako."Tumabang ang ekspresyon ni Sereia. "Bakit mo naman naisip na ako ang gumawa?""My thoughts exactly," Adriel said. "Ikaw ang simabihan ko tungkol sa paborito ko na tea."Linux’s expression darkened the moment he heard their conversation. A flicker of anger flashed in his eyes. His jaw tightened and his gaze sharpened. It was obvious. Ang ex ni Sereia ang kausap nito ngayon sa cellphone.Mabilis na tumayo si Sereia at nagtungo sa balcony. Humalukipkip
"Huh?" nalilito'ng wika ni Sereia. Kumunot ang kanyang noo. "Private room?" muli niya'ng tanong. "B-bakit, a-anong nangyari sa kanya?""“He was hospitalized. You didn’t know?” Dismund asked flatly, a hint of surprise flickering in his eyes.Umiling si Sereia. "P-paanong nangyari 'yon? I-I mean, maayos pa naman siya noong nag-usap kami kanina.""Who knows what’s wrong with him,” Dismund muttered, frowning. “He called me earlier. Go check if he’s still alive—I’ll be back in a bit.” He turned without waiting for a response. “Let’s go," ani niya sa kanyang kasama. Saka nila nilagpasan sina Sereia at Jasmine.Nahulog sa malalim na pag-iisip si Sereia. Dahan-dahan niya'ng itinukod ang kanyang kaliwang braso sa stretcher ni Jasmine para roon kumuha ng suporta."Reia—okay ka lang?" Nag-alalang tanong ni Jasmine. Marahan niya'ng niyugyog ang braso nito. "Ano'ng iniisip mo?" Umiling si Sereia. Tipid siya'ng ngumiti. "Wala," tipid niya'ng sagot. "Oo nga pala, may kwarto ka na ba?" Tumang
"S-Sports car kasi iyong nabangga namin na kotse," sabi ni Jasmine na hindi makatingin kay Sereia dahil nakayuko ang ulo. Napagting ang tainga ni Sereia sa narinig. Napapikit siya. Tumingala siya sa ceiling at bumuga ng isang marahas na hangin. Hinilot niya ang kanyang noo. "Jasmine..." sabi ni Sereia habang hinihilot ang kanyang ulo. "Sa dinami-dami ba naman'g kotse na pwedeng ninyong banggain, sports car pa talaga," hindi makapaniwalang usal niya. "Alam mo naman siguro na mahal ang maintenance no'n. Sabihin na natin na may pang-bayad ka, sa tingin mo— abswelto ka na sa may-ari no'n? Paano na lang kung kailangan pa sa ibang bansa bilhin ang pyesa?" Sumimangot si Jasmine. "Eh hindi naman namin sinasadya," sagot niya sa nagmamakaawang boses. "H-hindi ko naman ginusto iyong nangyari." "Kahit na," asik ni Sereia. Tinitigan niya si Jasmine. "Hindi na ako magugulat kung magagalit pa rin sa'yo ang may-ari no'n." "Where the hell is that woman!" Sabay na napalingon sina Sereia at Jasmi
"Sereia..." sambit ni Linux sa kawalan ng masabi.Napakurap si Sereia. "Bakit? Totoo naman ah?" giit niya sabay ngiti. "Huwag kang mag-alala. Wala na akong nararamdaman sa'yo. Kung anuman ang pagtingin ko sa'yo ngayon, iyon ay purong kakilala lang at kaibigan."Linux face darkened. "Just like that?""Bakit?" naguguluhang tanong ni Sereia. "Ano'ng gusto mong gawin ko? Hihintayin pa rin kita hanggang ngayon?" panghahamon pa niya.Hindi nakasagot si Linux. Biglang tumunog ang cellphone nito. Napabuntunghininga si Sereia.Mabilis niyang binunot sa kanyang bulsa ang cellphone."Oh, Jas?" tanong ni Sereia habang nakatingin kay Linux. "Bakit?""Nasaan ka?" tanong ni Jasmine sa kabilang linya.Saglit na natahimik si Sereia. Tinitigan niya si Linux. Tumalikod siya at lumayo."May dinaanan lang ako saglit. Bakit?" tanong ni Sereia nang makalayo na.Sumisinghot si Jasmine sa kabilang linya. "Lily, naaksidente kami."Namilog ang mata ni Sereia. "Ano?" Inilayo niya saglit ang kanyang cellphone s
Namutla ang lalaking tinatawag ni Linux sa pangalan na Crensio. Napalunok ito. Napatingin ito sa dalawa niyang kasama."Long time no see. Kamusta ang kaso mo? Akala ko pa naman ay nabulok ka na sa kulungan," malamig na sabi ni Linux.Lumunok si Crensio. "N-nakalabas na p-po ako, S-sir.""Oh? Talag
"Linux!" Malakas na sigaw ni Sereia sa abot ng kanyang makakaya. Natigilan si Linux nang marinig ang boses ni Sereia. Tinitigan niya ang dalawang lalaki na bumubuhat dito. "Linux! Tulong!" Muling sigaw ni Sereia. Ang boses ni Sereia ay parang batingaw na gumising sa utak ni Linux. Biglang nabuh
“Sige, tignan natin kung kaya mo pa ba kaming bilugin pagkatapos ng laro namin.” Tinakusan ng kulay ang mukha ni Sereia. Pati ang kanyang kamay ay sing lamig na rin ng yelo. Ang kanyang kompyansa ay unti-unting naglaho. Lalo na nang pinaikutan siya ng mga lalaki. Pumiglas si Sereia. Sinubukan niy
Natahimik si Linux. Hindi niya alam kung paano ito kakausapin.Napabuntonghininga si Sereia. Naging hudyat para sa kanya ang pananahimik ni Linux kaya muling siyang nagsalita, "kung pwede, huwag mo na akong pagsabihan kung anuman ang itatawag ko sa’yo. Hindi na ako katulad ng dati, Mr. Sevania.












Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan