MasukAni pa ng mga taong nakapalibot kay Sereia Lilou Rebeiro, siya na ang pinaka - maamong babae na umaaligid kay Adriel Latimer. Animo’y para siya isang aso na panay sunod ng sunod sa kanyang amo kung saan ito magpunta. Bakit nga ba? Isang araw, nang mag - check - in sa isang mamahaling motel si Adreil ay sinundan niya ito. Hindi siya nag - aalinlangan na kumatok sa pinto na inupahan nito. Mas gusto pa niyang sundin ang kanyang kagustuhan, at ang rason kung bakit siya sumunod? Para lang bigyan ito ng payong dahil sa masamang panahon. Nakatikim siya ng bulyaw dahil lang doon. Sinabihan pa siya ng walang hiya pero wala siyang pakialam. Mas importante sa kanya ang makitang nasa magandang kalagayan ang iniingatan niyang babaero ng campus. Sa kabila ng masama nitong reputasyon sa mga babae, naging bingi at bulag siya. Mas gustuhin pa niya na makasama ito kaysa makinig sa mga haka - haka ng mga tao. Pinadaan lang niya sa kabilang tainga ang naririnig niyang tsismisan, kahit na minsan ay parang may isang palaso na nakatarak sa kanyang puso. Hanggang sa isang gabi, isang katotohanan ang siyang kumakatok sa isipan ni Sereia. Nahinuha na lang niya na ang lalaking inaantay niya ng tatlong taon ay nagbago. Hindi na ito katulad ng dati, na parati siyang inaalo - alo at sinasamahan. Dala ng reyalisasyon, tinalikuran niya ito ng walang pasabi. Imbes na tatahimik na ang buhay niya ay kinukutya pa siya ng mga tao. Ani pa nila'y nagpapakipot lang daw siya. Isa na roon si Adriel. Tingin niya ay gusto lang ni Sereia na suyuin niya ito para bumalik siya sa kandungan nito. Pero napawi ang agam - agam ni Adriel noong isang araw, aksidenteng nahulog ang pitaka ni Sereia. Bumungad sa kanya ang isang litrato ng lalaking minsan na niyang iniiwasan.
Lihat lebih banyak"Sino 'to?" tanong ni Sereia habang nakikinig. "Sereia..." sambit ni Adriel sa kabilang linya.Nagsalubong ang kilay ni Sereia. "Adriel?" gulat na usal niya. "Bakit ka naman tumawag?""Why do you look so surprised?” Adriel asked, clearly puzzled. “And why didn’t you know my number? Did you delete it?”Inikot ni Sereia ang kanyang mata. "Ano naman sa'yo?" supla pa niya. "Ano na naman ba,huh?""You’re the one who made me chamomile tea, right?” Adriel asked. "Ikaw lang ang nakakaalam na mahilig ako sa chamomile tea kapag may hang-over ako."Tumabang ang ekspresyon ni Sereia. "Bakit mo naman naisip na ako ang gumawa?""My thoughts exactly," Adriel said. "Ikaw ang simabihan ko tungkol sa paborito ko na tea."Linux’s expression darkened the moment he heard their conversation. A flicker of anger flashed in his eyes. His jaw tightened and his gaze sharpened. It was obvious. Ang ex ni Sereia ang kausap nito ngayon sa cellphone.Mabilis na tumayo si Sereia at nagtungo sa balcony. Humalukipkip
"Huh?" nalilito'ng wika ni Sereia. Kumunot ang kanyang noo. "Private room?" muli niya'ng tanong. "B-bakit, a-anong nangyari sa kanya?""“He was hospitalized. You didn’t know?” Dismund asked flatly, a hint of surprise flickering in his eyes.Umiling si Sereia. "P-paanong nangyari 'yon? I-I mean, maayos pa naman siya noong nag-usap kami kanina.""Who knows what’s wrong with him,” Dismund muttered, frowning. “He called me earlier. Go check if he’s still alive—I’ll be back in a bit.” He turned without waiting for a response. “Let’s go," ani niya sa kanyang kasama. Saka nila nilagpasan sina Sereia at Jasmine.Nahulog sa malalim na pag-iisip si Sereia. Dahan-dahan niya'ng itinukod ang kanyang kaliwang braso sa stretcher ni Jasmine para roon kumuha ng suporta."Reia—okay ka lang?" Nag-alalang tanong ni Jasmine. Marahan niya'ng niyugyog ang braso nito. "Ano'ng iniisip mo?" Umiling si Sereia. Tipid siya'ng ngumiti. "Wala," tipid niya'ng sagot. "Oo nga pala, may kwarto ka na ba?" Tumang
"S-Sports car kasi iyong nabangga namin na kotse," sabi ni Jasmine na hindi makatingin kay Sereia dahil nakayuko ang ulo. Napagting ang tainga ni Sereia sa narinig. Napapikit siya. Tumingala siya sa ceiling at bumuga ng isang marahas na hangin. Hinilot niya ang kanyang noo. "Jasmine..." sabi ni Sereia habang hinihilot ang kanyang ulo. "Sa dinami-dami ba naman'g kotse na pwedeng ninyong banggain, sports car pa talaga," hindi makapaniwalang usal niya. "Alam mo naman siguro na mahal ang maintenance no'n. Sabihin na natin na may pang-bayad ka, sa tingin mo— abswelto ka na sa may-ari no'n? Paano na lang kung kailangan pa sa ibang bansa bilhin ang pyesa?" Sumimangot si Jasmine. "Eh hindi naman namin sinasadya," sagot niya sa nagmamakaawang boses. "H-hindi ko naman ginusto iyong nangyari." "Kahit na," asik ni Sereia. Tinitigan niya si Jasmine. "Hindi na ako magugulat kung magagalit pa rin sa'yo ang may-ari no'n." "Where the hell is that woman!" Sabay na napalingon sina Sereia at Jasmi
"Sereia..." sambit ni Linux sa kawalan ng masabi.Napakurap si Sereia. "Bakit? Totoo naman ah?" giit niya sabay ngiti. "Huwag kang mag-alala. Wala na akong nararamdaman sa'yo. Kung anuman ang pagtingin ko sa'yo ngayon, iyon ay purong kakilala lang at kaibigan."Linux face darkened. "Just like that?""Bakit?" naguguluhang tanong ni Sereia. "Ano'ng gusto mong gawin ko? Hihintayin pa rin kita hanggang ngayon?" panghahamon pa niya.Hindi nakasagot si Linux. Biglang tumunog ang cellphone nito. Napabuntunghininga si Sereia.Mabilis niyang binunot sa kanyang bulsa ang cellphone."Oh, Jas?" tanong ni Sereia habang nakatingin kay Linux. "Bakit?""Nasaan ka?" tanong ni Jasmine sa kabilang linya.Saglit na natahimik si Sereia. Tinitigan niya si Linux. Tumalikod siya at lumayo."May dinaanan lang ako saglit. Bakit?" tanong ni Sereia nang makalayo na.Sumisinghot si Jasmine sa kabilang linya. "Lily, naaksidente kami."Namilog ang mata ni Sereia. "Ano?" Inilayo niya saglit ang kanyang cellphone s
Naiwas ni Sereia ang kanyang mata. Hindi niya kayang salubungin ang mga mata ni Brian. Pakiramdam niya kapag nakikipagtitigan siya ay mababasa nito ang emosiyon sa kanyang mga mata."Kamusta ang pamumuhay mo sa ibang bansa? Hindi ba mahirap?" Pag-iba ni Sereia sa paksa ng kanilang usapan."Medyo, p
"Aalis na lang ako.""Huwag na," pagpigil ni Sereia. "Baka sabihin pa nila na pinalayas kita rito.""That's what you want."Pinukol ni Sereia nang malamig na tingin si Brian. "Hindi ka ba talaga titigil?"Napabuntonghininga si Brian. Inusog niya ng kaunti ang kanyang upuan papunta kay Sereia. Nags
Iniwas ni Sereia ang kanyang mata. Binalingan niya ang kanyang kaibigan. "Oo nga pala, ano'ng inorder mo? Ang aga pa para kumain ng dinner." Umupo muna si Jasmine bago sumagot. "Huh? Pero pwede naman kasi na mag-dinner na di ba?" Dahan-dahan na tumango si Sereia. "Kunsabagay, pero maaga pa talaga
Hindi sumagot si Sereia pero tinapunan niya ng malamig na tingin si Kevin. Hindi siya kumukurap kaya bigla itong nailang.Tumikhim si Kevin. "Sorry, ang seryoso mo kasi habang nagtitipa ng cellphone. I was just curious."Tinabingi ni Sereia ang kanyang mukha. "Ang ayaw ko sa lahat ay feeling close


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.
Ulasan-ulasan