Sumakay Ako Ng Jeep Sumandal Ako の小説・ストーリー

Unti-unti itong lumapit, at nang makita ko ang kulay nito ay napangiti ako. “Jeep!” Napalingon din si Leo. Huminto ang jeep ilang metro mula sa amin. Mabilis kong tiningnan ang karatula sa harapan. COLMENARES Parang nabunutan ako ng tinik. “Salamat naman,” mahina kong sabi.

Aniya. Matapos ang ilang sandaling pagbayo sa akin sa posisyong iyon ay hinugot niya ang pagkalalaki niya at bumaba ng jeep di alintana na hubo't-hubad siya at posibleng may makakita sa kanya at makapagsumbong pa sa asawa niya. Kinuha niya sa labas ang mahabang plywood at mabilis na ipinasok dito sa loob ng jeep.

sabi ko sa mga tumulong bago ko napansing papalapit si Tisoy. Hindi ko na siya gaanong pinansin dahil may paparating na jeep. Kahit puno, agad akong sumabit sa may pintuan at kumaway sa kanila. “Salamat po ulit!” Sumilip ako sa loob ng jeep pero puno na pala. “Neng, sabit ka na lang,” sabi nung isang lalaki. Napasimangot na lang ako at naupo sa may pintuan habang sumisinghot ng usok. Inayos ko pa ang dress ko at napatingin sa kasunod naming sasakyan. Brown na Chevy Silverado. Sosyal.

Pambayad ng tubig, ilaw, gastusin sa araw-araw, pamasahe at marami pang iba. May tumigil na jeep kaya agad naman akong sumakay, marami ang pasahero at halos magsiksikan na kami. Kahit gabi na at malamig na sa labas ay ang init pa rin ng pakiramdam sa loob ng jeep. Para kaming sardinas na nagsisiksikan. Maya-maya pa ay may bumabang anim na pasahero kaya naman nakahinga-hinga na rin ako kahit papaano. Napabuntong hininga nalang ako, ang hirap talaga ng buhay kapag mag-isa ka lang.

tanong ko bago sumampa sa jeep. "Ang galing-galing mo kanina." Punuan na sa loob kaya sa pinakadulo na kami naupo. Si Kheious ang nasa may bandang pinto habang ako naman ay nasa tabi niya. Kalong ko ang totebag ko at yakap iyon habang ang isang kamay ay nakahawak sa hawakan ng jeep. Mahirap na kapag biglang pumreno. "Tingin mo papasa kaya ako?"

Sabi nang caller sa akin, tinignan ko ang loob ng jeep, mukhang kalahati na lang ng puwet ko ang makakaupo dito, pang siyaman lang ang upuan, pero sampu na ang nakaupo. “Oho, sasakay ho.” Pinili ko na lang sumakay, dahil hindi naman ako pamilyar sa lugar na ito, hindi ko alam kung anong oras ulit dadaan ang mga ganitong jeep na pumapasada.

Hindi ko napansin na may matandang tumatawid kaya mabilis kung kinabig ang manebela para iwasan ang matanda ngunit may parating na Jeep. Sumalpok ako sa pampasaherong Jeep at bumaliktad ang sasakyan ko dahilan para maipit ang dalawa kung bente. Ramdam na ramdam ko ang dugo na umagos sa noo ko mula sa aking ulo. Nanlalabo ang paningin ko hangang sa unti-unti akong nawalan ng malay. ***

Nag aalangan pa ako dahil hindi ako marunong sumakay ng jeep na mag isa pero itinuro naman ni Mar ang gagawin kaya ng dumaan ang jeep ay pinara ko na ito. MASAYA din si Mar para saakin ng ibinalita ko na tanggap ako at dahil sa kanya iyon. At ngayon nga ay naghahanda na kami para pumasok, excited din ako dahil ito ang una kong trabaho masaya pala sa pakiramdam. "Wala ka na bang nakalimutan Anna?" Kinuha ko ang bag at umiling sa kanya. "Halikana" lumabas kami at nag para ng jeep. Huminto naman ito at kaagad kaming sumakay.

Punuan na ang mga jeep. Buti na lang talaga at sanay ako makipag gitgitan kaya naman nang may dumaang jeep na hindi puno, nakipag-unahan na ako. Pa-sampa na sana ako kaya lang may isang lalaking sumagi sa akin kaya nahulog ako at natumba sa kalsada.

Isama pa roon ang katotohanang kumabog ang dibdib ko ng sobra. “Baka kasi abutan tayo ng malakas na ulan kung sakali,” iyon nalang ang idinahilan ko saka ko pinagsikapan na huwag panginigan ng tinig. Sa panghuli ay nagtagumpay naman ako. “Hindi problema iyon. Mataas itong sasakyan mo,” ani Marius na ang tinutukoy ay ang Jeep Wrangler na gamit namin ngayon.