Novel & Cerita Bug Eyed

Ang sungit ng isang 'to! Walang kakayahang pumikit ang mata ko. Habang nakikita siya ng ganito? Medyo basa ang buhok, suot ang eyeglasses, gumagalaw ang mga mata dahil sa binabasa, napapalunok paminsan-minsan na sanhi ng paggalaw ng adam's apple niya... hindi talaga pipikit ang mga mata ko! Jusmiyo mahabagin! Kung sino mang anghel ang nagbabantay saakin ngayon, patulugin mo na ako!

Nasstress siyang tinitingnan ang sarili niya sa salamin. Nagtungo siya sa kusina niya para manguha ng ice cube. Sinubukan niyang idampi ito sa mga eye bugs niya for 10 minutes pero hindi pa rin nawala ang pamamaga. Nabawasan man pero hindi nawala, kitang kita pa rin ang pamamaga ng mga mata niya. Iniisip niya kung papasok ba siya o hindi pero iniisip niya naman ang mga pasyente niya.

"Hindi ako makapagpasalamat nang sapat, James. Paano kita mababayaran sa lahat ng mga bagay na ginawa mo para sa akin?" Magaan na ikinumpas ni James ang kaniyang kamay. "Hindi naman malaking bagay iyon. Hindi mo kailangang mag-alala tungkol doon. Bukod pa riyan, nagkaroon din ako ng kakayahang gamitin ang mga Dobro Eyes habang sinasaliksik ko ang mga ito. Gayunpaman, marami pa akong kailangang gawin para magamit ang mga ito nang kasinghusay mo."

Pagrereklamo ni Mira. "E sa gusto ko pang matulog e. Inaantok pa ako. Kung hindi lang importante ang bibilhin ko ay hindi talaga ako lalabas ngayon." Sumimangot ako. Inayos ko ang rayban ko dahil tumabingi. Kinailangan kong magsuot ng ganito dahil ang laki ng dalawang eyebags ko. Palagi naman akong late natutulog pero ngayon lang ako nagkaroon ng eyebags na malaki. Siguro dahil sa ininom kong alak? Or siguro dahil nakatabi ko si Rowan na matulog kagabi kaya na trigger ang paglaki ng mga eyebags ko? Tsss. Kahit kailan talaga malas sa buhay ko ang lalakeng iyon.

Sigaw nito na dinikit pa ang tainga sa hub*d niyang d*bdib. Nasilaw siya sa liwanag noong tuluyang imulat ang mga mata. Malabo pa ang paningin niya ngunit naaninag ang dalawang batang nakatitig na sa kanya. "His eyes are blue!" sigaw ng batang lalaki, doon niya lang napansin ang hawak nitong maliit na magnifying glass na nakatutok sa mga mata niya.

"Kaya nga 'best' dahil wala ng makahihigit pa. Dalawang dekada mahigit naman kasi ang pinagsamahan namin. But still, hindi ibig sabihin nu'n, hindi ko kayang makipagsabunutan kay Chesca kapag may nang-agrabyado sa kanya." "So, anong grado ng eye vision ng bestfriend mong si -- ano ngang kulay iyon?" kunot noong tanong ni Oliver. "Gray ang pangalan niya pero walang diprensiya ang kanyang mga mata. 20-20 nga ang eye vision niya kaya walang babaeng pinalalagpas," wika niya sabay bungisngis. Ewan nga lang niya kung bakit ng mga sandaling iyon ay parang gusto niyang maiyak.

He asked again, his voice carrying a forceful edge that demanded an answer. Her eyes were fixed on him, filled with fear and despair. Luke suddenly felt a sense of guilt at the sight of this woman, he momentarily questioned his actions. He didn't need to raise his voice, but the feeling of betrayal burned within him. As he stared back at her, he suddenly noticed something different about her eyes—something he hadn't seen before. They weren't the eyes of Ruby. Why hadn't he noticed that in ? It was the past? It was a realization that struck him with unexpected clarity, adding another layer of confusion to an already chaotic moment.