Scared Eyes Novels & Stories

Dumapo ang kamay nito sa mukha ni Zendaya, nanginig ang katawan ng babae dahilan para mapatawa si Amber na puno ng pagkamangha at pangungutya. Inilapit ni Amber ang kanyang mukha sa babae. “Scared?” bulong ni Amber, inilapit pa ang mukha sa babae. “Don’t worry. I’m not like you. I don’t order people to kill my enemies in the dark.” Zendaya’s body stiffened. Her breath hitched. Her pupils shrank in fear. Muling napatawa si Amber sa tenga ng babae na ikinataas ng mga balahibo nito. For the first time, Zendaya got scared.

SA BIGLANG pagdilat ng mga mata ni Gabriella ay wala siyang makita. Gumapang ang takot at pag-aalala sa isip niya dahil kahit saan niya ilinga ang ulo niya ay puro kadiliman ang nakikita niya. Idagdag pa ang nakabibinging katahimikan sa paligid. Pakiramdam niya ay para siyang kakapusan ng hininga. Ang dalawang kamay niya ay hindi niya maigalaw dahil nakatali ang mga iyon sa likod niya. Nakapiring ba ang mga mata niya kaya wala siyang maaninag at makita?

This woman's eyes will be my first collection in this world. Malapad akong ngumisi sa mga natitirang tatlong goons na nasa harap ko. I tilted my head as I gaze at them. ' I change my mind. I wanted to collect all of their eyes. ' Isang malademonyong halakhak ang aking pinakawalan nang makita ang pagrehistro ng takot sa mga mukha nila. " HAHAHAHAHA, oh my.....Don't be afraid of me darlings. "

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.

Nakita ko ang takot na bumakas sa mukha ng natitirang bampirang umatake sakin, hindi pa man nito nagagawang makatakbo ay nahawakan na siya ni sage at mabilis na sinugatan sa leeg, blood ooze out of his neck, he smell it ngunit tila nasungo siya sa amoy nito kaya mabilis niya itong binali ng walang kahirap hirap at binato na tila isang bagay na wala nang pakinabang. I saw how his bloody eyes becomes intense as he look up straight to the sky at sumigaw na tila galit na galit saka mabilis na nilingon ako. Hindi nagbago ang expression ng mukha niya, the scary, dangerous kind of face that you will never wanted to see.

Hindi rin niya naiwasang makaramdam ng bahagyang kaba at takot ng saglit na hagurin niya ng paningin ang kabuuan nito. Bigla siyang napalunok, bahagyang ikiniling niya ang ulo at nag-iba ng direksyon ng tingin. Ngunit naramdaman na lang niya na muli siya nitong iniharap... Hanggang sa magpanagpo ang kanilang mga mata... "Scared?" "H-ha?" Pakiramdam niya nag-iinit ang kanyang mukha at nanlalamig ang kanyang mga kamay.

“May nakita po ako kagabi,’ deklara ng lalaki. Naiihi na ito sa takot pero naglakas pa rin ng loob. His nerves were shivering from fear. Nag-angat siya ng tingin kay Silas at sumaubong sa kan’ya ang mukha nitong walang emosyon. Blangko ang mga mata, at kahit na katiting takot ay wala siyang nakikita sa mga mata nito. Napalunok ang lalaki. Silas looked much more scary than McIntosh. The way his empty eyes stared at him, he felt like he was sucked into nothingness.

Like a magnet being drawn to him, I land on his chest as he pulls me more to him, closing the distance between us. I feel so comfortable in this position. I suddenly feel... safe and secured, causing me to close my eyes. But when I see my parents’ dead body in the morgue, I immediately open my eyes again and pushes him away from me. Eyes widen, I look at him in fear. Kita ko ang gulat sa mga mata niya. Ang pagkalito at ang takot. I look down and I suddenly feel confused and scared and I don’t know... traumatized.

His presence screams power and his calmness seems dangerous. Habang naka tingin ako sa kanya ay naramdaman niya atang nakatitig ako sa kanya kaya lumingon siya saakin. His lifeless eyes met mine, we locked eyes and I felt shivers down to my spines and this is not good. That lifeless pair of cold brown eyes are like a syringe with anesthesia that injected throughout my body, now I feel numb! I can compare his eyes with a tranquility land, calm yet very dangerous.

I stared at him and suddenly our eyes met. Biglang kinilabutan ako dahil sa talim ng kanyang tingin. I unconsciously hid and I felt my hands trembled a little. His sharp eyes is intimidating. A typical hunter that makes everyone intimidated and fear them. I guess it's necessary for the hunters to look dangerous, since they hunt demons. He looks like he killed a lot already. Just his mere look sends me fear. It was like you'll be frozen if you linger more than it should be.