Bug Eyed Novels & Stories

Dahil isa itong high-tech eye glasses ay kaya nitong ma-apektuhan ang utak ng isang tao, nagagawa nitong ibigay ang reaction na dapat maramdaman ng biktima, kaya nakakaramdam sila ng sakit kahit hindi naman totoo ang nakikita nila. Cool isn't it? Inilabas ko ang silencer na palagi kong dala tsaka iyon itinutok sa mga men in black at walang kurap silang pinag-babaril sa ulo na agad nilang ikinamatay. Nang balingan ko ng tingin si Nicholas Vicente na siyang pinuno ng B.S organization ay nakita kong umaagos na rin ang dugo mula sa mga mata niya na mukhang nabutas na dahil sa marahas niyang pagkutkot dito.

Hindi lang pugto ang mata niya at lumalabas din ang eyebags niya kaya napagkamalan siya ng bakla. "I’m sorry, nagulat lang ako. Bakit ba kasi nagluluksa ka? Ikaw ang star ng gabing ito bakit ganyan kabagsak ang hitsura mo?” Talak nito na may kasamang pagpitik ng daliri sa hangin. Elyssa rolled her zombie eyes and glared at him. "Whatever. Just do all you can to hide this pain! Este ‘yung eyebags!" Walang kabuhay-buhay niyang sagot.

Sobrang sakit ng katawan ko after ng pangyayari na yun, wala din akong esaktong pahinga dahil nga iniisip ko kung ano nga ba talaga ang tunay na katauhan nitong si apollo. " Bes, yung eye bags mo para ka ding sinuntok ni pacman ng dahil sa itim ng mata mo." Wika naman ni jen habang natatawa

Para tuloy akong may sore eyes. "Do you want me to call Reina?" Avyanna worriedly asked. Umiling naman ako sa kaniya bago ibinalik ang tingin sa salamin. Napatigil ako nang may mapansin na kakaiba sa mga mata ko. "What the...?" I mumbled. "Why? What's wrong?" Avyanna asked. "My eyes..." nagugulat na ani ko habang hindi inaalis ang tingin sa salamin. Something isn't right with the color of my eyes. It's a hazel brown color, and it's not my natural eye color. How in the world did this happen?

"Pinaalmusal mo na nga ako ng malamig na kape at cheap na cake, pinaghintay at sinayang din ang oras ko habang naliligo ka..." Pasimpleng pinatirik ni Yeonna ang mga mata. "And now what I got from you is rolling your eyes." Napaubo si Yeonna nang mawala sa isip niya na salamin pala ang nasa harap nila mula sa loob ng elevator kaya huling-huli ang kanyang ginawa rito "If you have an eye disease, magpatingin ka na sa doktor. Baka iyan pa ang maging dahilan nang ikapahamak ko."

Sino? Nakita kong kinausap niya iyong babae sa harapan. May sinasabi siya dito at tumango-tango naman ang babae sa kaniya. Agad tumayo ang babae na tila ay namumula pa at lumapit sa gawi ko. “Ms. Lorelay has Glaucoma,” [A group of eyes diseases that can cause vision loss and blindness by damaging a nerve in the back of the eye.] Napakurap-kurap ako sa sinabi niya. Sinong may Glaucoma? Ako?

Nakita ko sa peripheral vision ko na ibinaba na ni Issel ang kamay at mukhang napagod na sa kakahintay na tawagin ko siya. Nang mapasulyap ako sa kaniya ay saka ko lang napansin na naka-eyeglass pala siya. Malabo na agad ang mga mata niya? Ang bata-bata niya pa para magsalamin na. Parang gusto ko tuloy sapakin si Reigan, baka naman kasi lumabo ang mata niya dahil sa mga gadgets! Nako, nako, siguro si Sabrina lang ang iniintindi ng damuhong 'yon at pinababayaan niya ang anak namin!

Nakatitig lang ako sa kawalan. Pagsikat ng araw, pagtingin ko sa salamin, may maitim na bilog sa ilalim ng mga mata ko. Hindi naman ako kagandahan, pero may pagkamataas pa rin ang pride ko. Lalo akong nainis nang makita ko ang eyebags. Kinumbinsi ko ang sarili ko na kailangan kong tapusin ito agad. Kung magpapatuloy pa ito, hindi na kakayanin ng utak akong pagpapahirap niya sa akin!

Muntik na siyang ma-out of balance, buti na lang maagap ko siyang nahapit sa kaniyang bewang dahilan para magkadikit ang aming mga katawan. Nagtama ang aming mga mata. Hindi ko maintindihan pero may kung ano sa kaniyang mga mata na sa tuwing mapapatingin ako doon ay para akong hinihigop. Mula pa noon, kapansin-pansin na ang kaniyang mga mata sa kabila ng makakapal na lente ng kaniyang salamin. Kulay gray ang kaniyang almond shape na mga mata at ang kaniyang eyelashes ay ubod ng kapal na sa tuwing mapapatitig ako doon ay para bang nangungusap.

she can’t believe it! “Una pinagmadali mo ako sa design ko, hindi naman na ako nagreklamo dun. Ibinuhos ko ang buong oras ko diyan tapos basura lang ang tingin mo? Alam mo, sa tingin ko hindi design ko ang may problema, yang mata mo ang may deperensya! Anong klaseng paningin ba meron ka? I think, you need an eyeglass para makita mo ng malinaw ang mga gawa ko.” hindi mapigilang hindi mainis ni Beatrice dahil sa inaakto ni Blaze. Pinaghirapan niya rin yun tapos basura lang?