Eyes Crying Novels & Stories

"It's okay. I-I'm okay. Stop crying. Uhm?" Mas lalo akong naiyak ng makita ko ang mga mata niya. He's smiling but his eyes are not. He's trying to be okay but he's eyes are in pain. He's trying his best, but he can't hide everything. He's sad eyes and fake smile, it's a torture for me. "Why aren't you asking? Why aren't you mad?" Ilang segundo siyang natahimik bago niya naibuka ang bibig niya, ngunit tinikom niya rin ito agad.

I don’t know the reason why is he crying now, but I think something triggers him to react this way because of what I said. I slowly removed his two hands covering his face touch his cheeks. Basang-basa ng luha ang kanyang pisngi at sige pa rin ang iyak niya. Hindi ko alam ang gagawin ko habang nakikita siyang umiiyak. Aside from his brave and funny side, I am now seeing his sorrowful and softhearted side. Pero isa lang ang alam ko, when someones is crying, let them cry, let them release the pain through their tears.

Ngunit hindi pa rin niya ako binigyan ng pansin kaya lumuhod ako sa harapan niya at sapilitan kong hinawakan ang panga niya at bahagya kong tinaas ang kanyang mukha ngunit ganon nalang ang pagkakunot ng noo ko ng bahagyang mapula ang kanyang Chestnut na mga mata. "Why are you crying like someone died? Are you okay?" Damnit! Why I'm asking if she's okay is not. Her chestnut eyes is full of sadness na parang pagod na ang mga iyon, walang buhay at puno ng sakit, napakuyom ako ng aking kaliwang kamao at muli nanaman lumandas ang kayang mga luha sa kanyang magagandang paris ng mata. Napalunok ako. "I—Im sorry, why are you crying hmm?" I asked her and seat beside to her.

Ngayon ko lang napansin ang kaibahan nila. YUNA AYANNE I KNOW IT'S rude to walk-out in that situation. Other's are crying while me, here in hospital's veranda enjoying the view. I hate tears. I hate it because I've already done that shit. And mind you, it doesn't grant me. Nothing's happen. Crying is just a waste of water in our body. Also time. And even strength. It. Is. Useless. Maraming tao ang nagsidaan sa aking likuran. I crossed my arms and closed my eyes to feel the freshness of the air.

Kaya siguro maagang nagising ang dalaga sa kanya. Nang makababa siya sa unang palapag ay dumiretso siya sa kusina para uminom ng tubig. Ngunit nang makapasok siya ay dumapo ang kanyang paningin sa dalawang na sa kusina. Emory is busy slicing the onion while wiping her eyes. Kumunot ang kanyang noo. “Why are you crying?”

Ganitong ganito rin 'yon. Puti ang kulay ng kaniyang suot at napagtanto niyang isa pala siyang Doktor. Sa tansiya niya'y nasa dalawampung taong gulang na ito. Malinis ang kaniyang buhok, maputi ang balat at may mga mata'ng tila nangungusap. 🎶 When the tears come streaming down your face 'Cause you lose something you can't replace When you love someone but it goes to waste

Para talaga itong totoong pangyayari. "Daddy, why are you crying? Are you having a nightmare?" palihim na napamura si Tyrone nang makita ang umiiyak na anak sa kaniyang tabi habang hawak-hawak ang kaniyang isang kamay. Napansin nito ang pamamasa ng kaniyang mga pisngi at nakumpirmang umiiyak nga talaga ito. "Baby." he whispered and immediately travels his hand to wipe those tears.

Halos pumutok na ang labi niya at nag uumpisa ng lumabas ang black eye sa kaniyang mata. Marahan kong hinaplos ang mukha niya habang puno ng pag aalalang sinuyod ang kaniyang buong katawan. "Sa'n pa may masakit?" Garalgal na boses na tanong ko. A single tear drop from my eye when I saw how hard he try to cover his pain with a smile. "Baby stop your tears. I don't want to see you crying. Shhh, I'm fine. This is nothing." Marahan niyang pag aalo sa akin na naging dahilan para humagulgol ako ng sobra.

Napayuko na lang ako nang makita niyang may tumutulong luha sa mga mata ko. "You're crying again?"

Binasa nito ang ibabang labi bago bumaling sa kaniya. "Wala na kasi akong kasama." Lumungkot ang abuhin nitong mga mata dahilan para mapatitig siya. Those eyes, how could those eyes hold so many emotions? Minsan kumikislap dahil sa saya, minsan nama'y madilim na para bang nagagalit, at ngayon malamlam ang pagiging kulay abo nito dahil sa saglit na dumaang kalungkutan.