Bump In The Road Mga Nobela at Kwento

excitement? Sumandal si Damien at kinapa ang kanyang buko sa salamin na naghihiwalay sa amin sa driver. Gumulong pasulong ang sasakyan at sinimulan namin ang aming ruta sa patuloy na trapiko ng midtown. Ang aking mga ngipin ay nagngangalit sa aking ibabang labi, habang nakikipaglaban ako upang mahanap ang tamang mga salita upang sabihin. Ang katahimikan sa pagitan namin ay nagdudulot ng mas matinding tensyon.

Ang iba naman, masuwerte lang dahil siya mismo ang nagpasok. Mabilis kaming umusad dahil hindi rin naman malala ang traffic. Laking-pasasalamat ko at nagkaganoon. Knowing Seymour, he's very willing to move hell and earth just to get even. I don't know how he gets yet and it's scaring me to death.

Tinapakan ni Jordan ang accelerator at pinaandar ang sasakyan. "Sinusunog ang highway, paroo't parito. Alam kong aabot ako, hinding-hindi ako magmabagal sa pagmamaneho..." Ang bilis ng sasakyan ay umabot na sa 220. Pinatugtog ni Jordan ang "Road Song" ni Wes Montgomery sa stereo ng kotse. Nakikinig siya sa kanta habang nagmamadali sa highway. Ito ay kasiya-siya!

Tahimik siyang nagmamaneho habang binabagtas ang maluwag ng trapiko ng highway. “Is everything good, Boss?” tanong ni Luke nang tawagan siya nito. “Yes, did you notice something off?” “Negative, Boss.” Tumango siya at binaba ang tawag na ‘yon. Ilang saglit pa ay kinailangan niyang mag-iba ng daan dahil sa ongoing construction na namataan niya hindi kalayuan sa main road. Pagkaliko sa madilim na kalsada ay binaybay niya ang tahimik na open subdivision hanggang sa madaanan niya ang liblib na kalyeng sinasabi ng waze na shortcut.

Paano nakayanan lahat ni Daddy ito? Pagkaraan ng tatlong araw ay ang pangalawa naming foot march na umaabot ng 11 kilometers. Mas mahirap kaysa sa una naming foot march dahil sa mabato at maputik pa ang dinadaanan namin. Hindi din nawawala ang mga nakakatakot na bangin na sa kaunting pagkakamali mo lang ay dadausdos ka na maari mong ikamatay. Pagbalik namin sa amin camp ay dumaan na kami sa Cannon Road. Pataas na aspalto kasabay ng isang banda. Ang mahirap lang ay kahit sa gitna ng aming sobrang kapaguran ay kailangan naming magmartsa ng "head up" at "chin in." Wala pa rin kaming karapatang magreklamo. Kung hindi mo na kaya, may karapatan kang umuwi sa bahay ninyo ngunit wala ka ng karapatan

"Ano ang nangyayari? Bakit nasa harapan natin ang sasakyan na iyan. Isa iyang paglabag sa batas-trapiko rito sa syudad." Umiling si Frank. Nagulantang si Beth nang kinambyo nito ang silinyador upang salubungin ang nakaharang na sasakyan. She was lifted by sight of bumping unto the other car. Napasigaw si Beth ng pagkalakas-lakas. Pikit niya ang mga mata na nakayukyok ang sarili sa ilalim ng inuupuang sasakyan. "Hang yourself, Beth! Ito ang sinasabi ko sa iyong bumpy ride!"

Mabuti na lang nakabig niya ito. Binalaan kami ng lookout na mas masikip ang daang tinatahak niya at kung saan ang alternative na rutang pwede naming daanan para sa shortcut. Napamura ako nang lumiko si Anton, kasama ang mga alipores niya. Hindi agad ako nakaliko kaya ito, kasunod ako ng tulisan na ito. Nagpapaputok siya at sinasadayang bumanga sa sasakyan ko. He slowing down and trying to bump in me. Iningatan kong matamaan ng bala niya. I turned my wheels to right causing to bump in his car. Tunog ng nagkikiskisang metal ang sunod naming narinig.

matalim na sambit ni Zeus habang tumitig kay Julio sa rearview mirror. "Uhm... traffic po!" singit ni Izza, sabay turo sa unahan. "Baka ma-late po kayo sa meeting niyo!" Walang may kumagat sa palusot. Tahimik na lang ang buong sasakyan sa loob ng tatlong minutong biyahe. Si Julio, tahimik lang sa pagmamaneho. Si Izza, nagsisisi kung bakit hindi na lang siya naglakad. Si Maureen, pinipigil ang tawa. At si Eli? Kumakanta ng theme song ng favorite niyang superhero—“Pak! Boom! Tito Julio in love, kaboom!”

nasusuka na kasi ako at antok na antok na. using my mercedez, mabilis ko itong pinatakbo. 'yung takbo na parang wala ng bukas. naggigilidan ang lahat ng sasakyan na madaanan ko. it made me feel like i am the king of the road. "beep! beep! beep!" bumubusina rin ako ng walang dahilan. nahihibang na ata ako dahil sa tama ng alak.

Awman lang ang nagpaiwan ng bansa para harapin ang kaso niya. Sa daan ng aking paglalakbay, nagkaroon ng traffic dahil sa banggan ng bus at kotse. Kaya, humanap ako ng paraan para mapadali ang biyahe. Iniba ko ang ruta ko at dumaan sa mataas na kalsada na nagbunga ng aberya sa pagmamadali ko.