Novel & Cerita Bump In The Road

And I can't keep my eyes on the road Just knowing that she's inches from me. Hindi matanggal 'yung ngiti niya tulad ng ngiti ko. Ang sarap lang sa pakiramdam. 'Yung gusto kong sabihin, sinasabi na ng kanta. Muka kaming mga tangang nakangiti nang makarating kami sa labas ng bar. Muli kong hinalikan ang likod ng kamay niya bago ito bitawan para pagbuksan siya ng pinto ng kotse. Pagkapasok, bumungad agad samin ang malakas na tugtog at mga ilaw. May nagsasayawan, umiinom at 'yung iba, tumitingin-tingin lang.

Brenan is the sweetest that's why I love him so much. "Babe!" he called, I stopped and looked at him. " Send my regards to HOTtorney." "Crazy!" I replied smiling and waved at him. I drive home as fast as I can pero minsan kapag nagmamadali ka saka kapa talaga susubukin ng panahon. Sobrang traffic dahil may aksidenteng nangyari sa unahan. May tatlong sasakyan ang nagkarambula, kailangan pang maghintay dahil nakaharang ito sa kalsada. Pagdating naman ng towing truck hindi din agad makapasok dahil peak hour. Umabot pa ng oras bago umayos ang daloy ng trapiko.

Biglang may pumasok na mensahe sa extra phone na binigay sa kanya. Go to Route 17. His heartbeat stopped for a second. Route 17. Yun yung daan na halos walang dumadaan. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa likod niya. Hindi niya kayang gawin ito. Dahan-dahan niyang ibinaba ang paa sa accelerator. “May problema ba?” tanong ulit ng babae sa likod. “Wala naman po.”

Complete package kumbaga. Tanging musika lang ang maingay sa loob ng sasakyan ni BK ng mga sumunod na sandali. Hindi na kasi ito kumibo. Sabagay, tapos na sila mag-usap na dalawa kanina. Mahigit isang oras din ang naging biyahe nila dahil sobrang traffic pauwi sa kanila. ‘Yon ang problema kapag pupunta sa lugar nila. Masyadong crowded.

Screech "ZB, Noooooo!" Bigla akong napahinto sa pagtakbo at na freeze sa aking kinatatayuan ng makita ang duguan na katawan ng aking anak na nakahandusay sa gitna ng kalsada. Gusto kong sumigaw ngunit hindi ko magawa dahil sa sobrang pagkasindak. Nakita ko ang truck na nag pa giwang-giwang at bumangga sa malaking poste dahil sa sobrang pag-iwas nyang mabangga ang aking anak. Gayunpaman, nahagip pa rin ng bumper nito ang katawan ni ZB kaya siya tumilapon sa gitna ng kalsada. Pakiramdam ko bigla akong binagsakan ng langit dahil sa sobrang bilis ng mga pangyayari.

Beep! Napaangat ako ng tingin dahil sa nakarinig ako ng busina ng sasakyan. Nakita kong papalapit ang isang sasakyan sa akin tumayo ako para iiwas ang sarili ko pero para akong napako sa kinatatayuan ko wala na akong lakas na humakbang pa. *Beeeeepp* *Blag* The car bump me, I lay on the road. I feel my body hurts! Really hurts but the pain in my heart is the most painful.

Sambit niya habang walang patid ang dagundong ng dibdib. “Amihan, Amihan!” Patuloy na paghikbi ng isa pa. Halos paliparin niya ang sasakyan sa kahabaan ng highway. Mabuti at tila nakisama ang pagkakataon at walang traffic. Kahit naka red ang traffic light ay tuloy-tuloy ang kanyang sasakyan sa pagharurot sa kahabaan ng highway wala siyang pakialam. All he has in mind is to reach the hospital.

Napabuntong-hininga si Vera at sinabi, “Laging may mas mataas sa atin. Kapag nagkataong makilala natin ang nasa likod ng lahat ng ito, dapat tayong humingi ng gabay nang mapagpakumbaba sa kanya.” Samantala, sa expressway mula sa Mount Tason papunta sa labas ng mundo, tatlong hindi kapansin-pansing Buick van ang tahimik na bumabaybay sa expressway. Lahat ng van na ito ay may plaka mula sa kabisera ng Yorkshire Hill at nakarehistro sa isang kilalang rental company sa Oskia.

Gabriel Del Fuego Cortez’s POV Ang gabi sa Bonifacio Global City ay dahan-dahang lumilipas habang ang aking Maybach SUV ay pormal na naglalakbay sa kahabaan ng McKinely Road. Ang tahimik na kalsada at ang mahinang tugtog ng instrumental jazz mula sa speakers ng sasakyan ang tanging gumagalaw sa aming paligid.

sagot ko. "Hindi minamadali ang pag momove on, you have wounds Ashley at kailangan muna 'yon maghilom para maging okay ka ulit. It takes time, hayaan mo lang at darating din ang araw na magiging okay ka din ng hindi mo namamalayan."