Romans & histoires Bump In The Road

Marami itong barya at patawa, hindi gaya ni Kit na daig pa ang buntis kung magbago ng mood. Hindi sila nasarhan ng traffic sa highway kahit may nangyaring minor accident dahil bumuntot si Jim sa dumaang ambulansiya. Halos humalik na ang bumper ng sasakyan nila sa likod ng sasakyang nagwawang-wang sa kalye. Wala din namang sumita sa kanila dahil iniisip siguro ng ibang motorista na kamag-anak sila ng pasyenteng sakay ng ambulansiya.

Tumango si Rose at tahimik na umiyak na lamang sa kinauupuan nito Saglit lamang na nilingon ko si Rose sa upuan nito ngunit eksaktong binalya ulit ng kotse ni Esgar5ang kotse namin kaya bigla akong nawalan ng kontrol sa manibela lalo pa at mabilis ang patakbo ko sa kotse ko. Nanlaki ang mga mata ko nang may nakita akong pasalubong na malaking truck. On instinct, kinabig ko pa kabilang side ang manibela para makaiwas ako sa truck ngunit mas lalo lamang akong nawalan ng kontrol sa manibela. Muli na lamang kaming napasigaw nang bumangga sa barrier ng mataas na tulay ang kotse ko.

Tahimik siya. "Deciding for me." Walang sagot. Kasi alam niyang tama ako. Bago pa niya maipilit ang gusto niya, tumunog ulit ang radyo ng isa sa mga tauhan. "Multiple vehicles approaching the south road." Mas bumigat ang atmosphere. Ilang segundo lang ang lumipas bago nagkaroon ng panibagong report. "They're not slowing down." At doon ko unang nakita ang tunay na lawak ng problema.

Napakasaya niya siguro… Tumigil ang taxi sa intersection. Mangilan-ngilan lang ang sasakyan sa paligid. Kumunot ang noo ni Rose ng mapansin ang malaking truck na pagewang-gewang ang takbo. Niyakap niya ang tiyan, nanlaki ang kanyang mata sa sindak ng mapansin na tinutumbok nito ang kanilang sinasakyan. “Manong—“ huli na para magbigay ng babala sa matanda. Nagpaikot-ikot na ang kanilang sinasakyan sa lakas ng impact ng pagtama ng truck sa taxi na sinasakyan nila.

Bumusina lang ako when I was finally going out of the parking. Medyo ma-traffic na when I was on the road kaya inaliw ko na lang ang sarili ko sa pakiking ng music para hindi ako mabagot. Although I really wanna just jump out of my car and probably run home. Kaso para naman akong tanga non. So I just didn’t let it bother me so much. Ganito lagi sa daang ‘to, ma-traffic talaga. But once you’re out of the national highway, medyo magaan na rin ang daloy ng traffic. You just really have to be patient.

He heard the vehicles aren't happy to his passage, ang ilan nga ay minura pa siya dahil nagagasgasan na niya ang mga ito. He doesn't care by the way. Bahala na sila! Nang makaliko sa isang makipot na kanto ay laking pagkadismaya niya dahil one way road pala ito. "Damn, again?" litanya niya nang makitang nakaharang sa daraanan niya ang isang puting kotse. Narinig pa niyang binusinahan siya nito. "Hoy kupal! Tumabi ka!" it's from a woman. Bahagya niyang nakita ang mukha nito dahil inilabas nito ang kaniyang ulo at nag-wave pa ng middle fucking finger.

Sinundan ng tingin ni Penelope ang likod niya bago tuluyang bumawi ng tingin. Pagpasok ng sasakyan sa expressway, diretso na itong humarurot pauwi. Sabik na sabik si Harmony, gusto na niyang makauwi agad. Pero hindi pa nagtatagal mula nang bumaba sila ng highway, biglang bumagal ang takbo ng mga sasakyan. Sa unahan, siksikan na ang mga kotse. “Bakit traffic?” hindi napigilang itanong ni Harmony.

Scoth Liam's POV "Mommy, we're going to crash!" Max shouted. Ito ang huli kong narinig bago naputol ang tawag. Mas lalong kumabog ng mabilis ang aking dibdib. Sinubokan kong tawagan ulit si Francine ngunit hindi ko na ito makontak. Binilisan ko ang pagmamaneho ng sasakyan. Paulit-ulit na nagdadasal na ayos lang silang lahat. Napamura ako nang napansin ang mataas na traffic. Bumaba ako ng sasakyan para tingnan kung ano ang nangyayari.

Ang tunog ng umiitit na gulong sa semento ay tila isang hiyaw ng kamatayan. Nararamdaman ni Ria ang puwersa ng grabidad habang ang SUV ay mabilis na bumubulusok sa madilim na kalsada ng gilid ng bundok. Sa loob ng sasakyan, ang gulo ay hindi mailalarawan—ang laptop ni Ria ay tumilapon sa sahig, at si Sarah ay pilit na kinokontrol ang manibela na tila naging bato na.

Walang puwang para tumanggi ang tono niya. Naglakad siya sa unahan. Sandaling nanatiling nakatayo si Isla bago tahimik na sumunod sa kanya. Sa biyahe pauwi, may traffic congestion sa unahan. Hindi malinaw kung dahil iyon sa roadworks o aksidente. Mabagal na umaandar ang mahabang pila ng mga kotse, ang brake lights ay kumikinang na pula sa kalsada na parang nagkalat na baga.