Bxb Novels & Stories

Tumatawa na kantyaw ng team ni Brix kay Alexander. "Naku, pogi, huwag ka nang lumaban kay Brix at sayang ang mukha mo at katawan!" Sigaw ng isang babae na kilala si Brix. Mabilis na tumayo si Alexander at tumalim ang tingin kay Brix. "Ano, pikon ka na ba?" Tumatawang pang aasar ni Brix habang nagdidribol ng bola. Nasa kaniya muli at hindi na hahayaang makahawak pa si Alexander ng bola.

sabi ni Lucian Bryan Cervantes kay Esteban. "Pagiging baka o kabayo?" Si Xander Houston ay tumawa ng masama at sinabing, "Lucian Bryan Cervantes, masyado kang mataas ang tingin mo sa sarili mo. May mga kwalipikasyon ka bang maging baka o kabayo? Hindi ka karapat-dapat na maging aso para sa akin. master. "Hindi karapat-dapat ang mga aso!

Luna’s POV Tahimik ang buong opisina. Sobrang tahimik na ang tanging naririnig ko ay ang sarili kong paghinga — mabilis, mababaw, takot. Nakatayo si Alex ilang hakbang lang mula sa akin. Ako, nakaupo pa rin sa couch, parang hindi na kayang tumayo. Hindi ko alam kung gaano na kami katagal sa ganitong posisyon. Ilang segundo? Ilang minuto? Parang huminto ang oras sa pagitan naming dalawa.

Umigkas ang kamao niya at tinamaan ng dagok sa sikmura si Raxiine. "Shittt!" Napaluhod sa sahig ang lalaki. "Damn you!" He tried to stand and fight back. Pero ang sumalubong rito ay ang service gun niya na nakatutok sa gitna ng noo nito. "I've lost a brother once, I can manage to lose another one now," walang emosyong pahayag ni Gabrylle. Nagmistulang tuod na nag-ugat sa sahig si Raxiine at hindi nakakilos.

Tinawag pa ni Brix si Maureen sa harapan niya. Biglang naging malamig ang mukha ni Zeus. Tinitigan niya nang mabigat si Maureen bago bumaba ng hagdan. Litong-lito si Maureen. Nakita niyang umaalis si Zeus kaya nagpaalam na siya kay Brix at mabilis na bumaba ng hagdan. Naiwan si Brix na nakangiti, ibinaba ang kanyang mga mata para tingnan ang Buddha amulet sa kanyang leeg, ngumiti ng malamig, at puno ng pangungutya ang kanyang mga mata...

Mukhang na-trauma talaga siya ugali ng lalaking kaharap namin which is hindi maganda! "Well, nice to meet you po! Babanggitin ko na lang kay Lolo Ryder ang tungkol sa pagkikita natin! Sa ngayun, kailangan na talaga naming makaalis!" malamig ang boses na bigkas ni Bryan! Ramdam ng lahat kung gaano kalamig ang pakikiharap niya sa matanda!

" Sabay nilang iniangat ang bookshelf ngunit, kasabay ng pag angat ng siko ni Brix ay aksidenteng nasagi nito ang isa pang shelf na may naka patong na baso sa dulo. Kung kaya, natapon ang laman nitong orange juice sa damit ni Brix. "Oh! DAMN!" Tiningnan ni Raffy si Brix sa kabilang dulo. "Sir? Okay ka lang?" "No. Please. Ibaba mo muna." Utos nito sa kanya. Dahan-dahan naman nyang ibinaba ito. At nakita nga nya na basang-basa si Brix. "Hala sir! Basa po kayo! Ano ho bang nangyari?" "Ugh! It sucks."

Chapter 333 - I won't feel the slightest bit of remorse, no matter what I do to scum like you! Nang marinig ang pagsasara ng pinto ng banyo, agad na bumalik si Xia para kunin ang cellphone ni Robert. May mobile phone repair shop malapit sa kanila, ang may-ari ay mahusay sa hacking. Ilang beses na siyang tinulungan nito na i-unlock ang kanyang phone at computer.

Masayang saad naman ni Xavier kaya naman nangingiting tumingin ako sakanya. "Sige lang Xavier hahaha" Natatawang saad ko naman. "Alam mo naman sigurong meron na kong Held diba?" Tanong naman ni Xavier saakin na tinanguan ko naman. "So ang ipapakilala ko nalang ay si "Kyubie, The Nine Tailed Fox!" APPEAR!" Saad naman nito sabay pinalitaw ang Fera noya, ilang saglit lang ay makikita na ngayon ang napaka-gandang nilalang na nasa harap ko ngayon, makikita ang isang Fox na may kulay white na bapahibo na may highlights ng pink, meron din itong nakasuot na colar na may bell at dalawang kulay red na tela na tila ba'y iniihip ng hangin. Mapapasabi ka nalang ng Wow sa kagandahan ng kanyang Bosom Fera.

Napapangiti ako, ngunit panandaliang napapawi ito sa bigat ng lihim ko. Lumapit siya, halos magdikit ang noo sa akin. Ang mga mata niya’y puno ng damdamin, pero may halo ding pangamba—parang alam niya ang panganib na dala namin. Huminga ako nang malalim, pilit kontrolin ang damdamin. Sa kabila ng init ng gabi, ramdam ko ang lamig ng takot sa dibdib ko. “Lucien…” bulong ko, parang nagtatakip sa buong mundo. “Hindi ko pa kayang sabihin.”