Bête の小説・ストーリー

Kabanata 10 HINDI MASABI ni Sheeva kung magpapasalamat ba siya’t naputol ang isa na namang masamang panaginip o maiinis dahil sa sunud-sunod na mararahang katok sa pinto ng kaniyang silid. Umungol siya subalit hindi siya napagbigyan ng kaniyang lalamunan sa paraan na gusto niya. Lubog pa kasi ang kaniyang boses dahil kagigising lamang ng kaniyang diwa kung kaya’t hindi siya makaingit ng bongga at suwayin ang mga alaga niyang fennec fox sa pagkalatok sa pinto. She frustratingly stirred in her messy bed. Bahagya niyang iminulat ang isang mata atsaka sinilip ang battery operated na compact digital alarm clock sa night table sa gilid ng kaniyang kama.

Sila ang biktima ng mga maling desisyon namin. "Okay. I'll go ahead since I already got your answer. Baka mamaya maabutan ko pa rito ang surot mong stepmother." Agustine's mother shrugged her shoulders in contempt, then walked away. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o ngingiwi.

"What the f*ck?! Hindi ba sinabi ko na gusto ko ng beer! Bakit kape 'yan?" "Sir sabi niyo kanina k-kape po—" "Are you saying that I'm wrong? Beer ang gusto ko!" "Sige po sir kukuha na po" takot na takot na umalis ang isang serbadora sa takot. X is not really in the mood these past few days. He's upset because his b*tch is not here. Apektado ang lahat ng tao na nasa mansyon. Maging ang kaniyang mga kilalang pets ay hindi rin nakatakas.

"Sino ka ba? Bitawan mo nga ako! Inay!" Pulang-pula ang mata ni Lucille sa galit at talagang handa siyang makapatay sa sobrang tindi ng kaniyang nararamdaman. "Inay? Kaninong anak ka ha? Sinong nanay mong hayop ka?! Minamaltrato at sinasaktan mo ang isang batang walang kalaban-laban? Buhay pa ang pamilya niya!"

Tumango naman ito at kitang-kita niya ang pagkagat nito ng labi nang dahan-dahan siyang gumalaw. "Fck!" d***g ni Janice habang mariing nakapikit ang mga mata. She arched her body and pressing it to him. Hinawakan niya ang beywang nito at mabagal na gumalaw, ipinapadama ang sarap ng sensasyong namamagitan sa kanila.

Nililipad ng kapangahasan ng kaniyang propesor ang bawat piraso ng kaniyang self-control. "Why? Do you really want me to stop, baby? Because your body is begging for more," pang-aasar pa nga lalo ni Anne, ang boses ay puno ng mapang-akit at nakalulunod na awtoridad habang mas pinabibilis ang pagbayo ng kaniyang daliri.

Waring nakalutang ang tela base sa aming nakikita. Ang tinig pag-iyak ng aso ay pumaimbabaw. Iyong tonong labis na pinahihirapan hanggang paunti-unti ay naghihimig na boses ng tao papuntang pagsigaw. Ang tinig pagsigaw na puno ng pag-inda ay tugma na sa boses ni Kuya Bobby. Natabunan nito ang walang tigil na pag-usal ni Tito Ato ng mga salitang Latin.

“I-I am not toying with her okay! I wouldn’t dare to fucking do that!” “You better be. I wouldn’t have a second thoughts to kill you if you dare to hurt my sister.” Mapanganib na wika naman ni Ravier. Napangiwi ako at napailing, hindi na ako magtataka kung lahat sila ay may ganitong side ng ugali. They are protective and possessive kung babae na ang pag-uusapan, like Rezoir…kahit marami na siyang pinagbago. Mapapansin mo pa rin ang sometimes na pagiging possessive at protective nito. Agad akong lumapit sa kanya at bumulong.

sigaw ko, nagsimulang maluha ang mga mata ko. Humarap sa akin si papa "Hindi ko alam kung anong nangyari sa 'yo sa isang gabing wala ka rito, Aneimisel." si papa "ang mama mo, nasa hospital, at ngayon, nagawa mo pang gumawa ng ganito? Hindi mo ba naiisip ang mama mo?"

“Paano naman mangyayari ‘yon?” Bahagyang ngumiti si Rhena, parang may alam na lihim na hindi dapat sabihin. “For Shawn, it’s safe. But for everyone else... it’s hell.” Ang tinutukoy niya ay ang tinatawag na Beastbourne Grounds, isang lugar na puno ng mga lihim at ng mga mababangis na alaga ni Shawn. May mga tigreng nakakulong doon, mga leon, leopardo, pati mga pating sa ilalim ng isang malaking tangke. Lahat ng nakapasok doon, isa lang ang kinahinatnan, kamatayan o buhay na parang impyerno.