Campus Bullying Novels & Stories

Sinabi nitong kasalanan niya, dahil naka-suot siya ng palda, dahil inakit daw niya ito. Pero si Professor Darien, para lang sa kanya, nagdaos pa ng isang seminar. Sa ibang paraan, malinaw niyang sinabi na ang “campus bullying” ay hindi kasalanan ng biktima, kundi kasalanan ng nananakit. Kasalanan ng mga taong gaya ni Joselito. Mga taong may kapangyarihan pero walang konsensya. Gusto niyang sabihin ang totoo. Na siya ay ginahasa. Na ang demonyong iyon ay bumalik muli sa buhay niya.

"Naiaambag? Kung ganun? Lahat ng mga estudyanteng walang naiaambag ang mga magulang ay pwede na nilang i bully? Ganun ba? Dahil wala silang naibigay na tulong dito?" "Mr. Hidalgo.." "Walang kwenta!" Napalakas na ang boses ko para tumigil na sa walang kwentang pagpapaliwanag ni direktor Corpuz sa akin. "Kung gusto mong hindi mawala ang tulong na maibibigay, ayusin mo ang lintik na patakaran na iyan at magsulong ka ng batas para sa mga estudyanteng nangbubully. Dahil kung hindi titigil ang karahasan na iyon sa unibersidad na ito ay huwag ka ng makipag usap pa sa akin." Galit na galit kong sumbat dito.

Umiinom ng alak at naninigarilyo din. Sa pagkakataon na ito, wala sila sa mga kaniya kaniya nilang sarili. They bullied Alfa. Ang nasa isip lang nila ay pagtripan ito at gawin ang matagal ba nilang gustong gawin dito dahil malaki ang insecure nila kay Alfa dahil bukod sa malaki ang inilamang nito pagdating sa kagandahan ay si Alfa rin ang napili na ilaban bilang MS. Campus crush bagay na pangarap nila Chloie, Regina, at karla.

Napakunot ang noo ko nang makita ko si Kendra, ang babaeng nakabangga ko noong nakaraang linggo. She’s been bullying students around the campus. At mukhang walang nakakaawat sa kanya, dahil kung meron man ay madadamay, unless kung mapapadaan ang mga Sierra sa gawi niya, ay napapatigil din siya, making everything as if she’s the victim. Some students tried to report it to the teachers pero kaagad silang bina-blackmail dahilan para mapatigil ang mga nabu-bully nila.

Hindi naman halatang mayabang ang pagkakasabi niya. "Baka bully ka, tapos bulakbol at nakikipag-away sa campus kaya ka laging na-expell. Mukha ka lang mabait kapag tulog eh," biro ko naman sabay tawa. "Hindi ako bully huh!" tanggi nito agad. "Tignan mo ang mga anak mo, bully sila sa mga grandparents nila. Sayo sila nagmana kaya sigurado akong bully ka rin noong kabataan mo," ingos ko. Humalakhak lang naman ito.

Makagala ako sa campus, for the first time, at makaramdam ako ng kaligtasan. Sa bandang bad things naman ay medyo mas marami kaysa sa good things. Maaaring maging memorable siya dahil baka pagtawanan ako o pagkatuwaan ng mga taga campus. Baka asarin nila ako at i-bully dahil first time kong pumasok sa totoong campus at mag-aral. “Daig mo pa machine gun sa sobrang ingay mo kasama sila sa bahay pero kapag ako, mukha kang pinutulan ng dila.”

And I explained to my Lola who's Viño kaya hindi na isinama at hinayaan na makaalis kung saan kami. “Oo nga, and not only that, pinaalis na rin ang principal at teacher at mga guards na nagbabantay dahil sa may cctv nga pero hindi man lang nila binigyan ng pansin na may nag-aaway na pala sa campus ng school natin. And don't worry, hindi lang naman ang Lola mo ang may pakana ng lahat kundi marami rin na parents na concern dahil sa may mga estudyante na ganyan o mga anak nila na tahimik lang at nung tinanong kung may nambubully din ba sa kanila kaya ayon, marami-rami rin ang lumabas na maging biktima ng bullying at alam naman natin na bawal iyan. That's a crime. Katulad natin sila, na nag-aara

Nang dahil sa kwentong iyon tungkol sa kaniya ay mabilis din itong kumalat sa buong campus namin. Pansin ko sa mga tingin nila kay Mara na kinakatakutan nila ito at hinuhusgahan sa isipan nila. Pero dedma lang siya at para bang balewala lang sa kaniya ang mga tsismis na kumakalat sa kaniya na isa raw siyang gangster o bully ng school.

ani Kobe sa harapan ng mikropono, wala nang halong kalokohan at biro sa hitsura. "To inform that bullying is an act that we should not tolerate in our school, in Castel, and even anywhere we go. It is a form of discrimination, mistreatment, and abuse." Natahimik ang buong gymnasium. Sa pag-aakalang kasiyahan ang mapapala sa pagdalo ng awarding, nagpang-abot ang kalituhan, gulat, at pagsisisi sa kanilang mga mukha. Hindi ganoon kahaba ang ginugol na oras ni Lascano nang nilahad na niya ang mikropono kay Azalea.

“Tama ba? Alam ng lahat na siya ang pinakamahusay na manlalaban sa California State University. Mukhang sinuhulan niya ang ilang mga mag-aaral upang maikalat ang mga nasabing kasinungalingan. Tingnan mo siya, pinupusta ko ang natitirang mga Yowell ay hindi rin magagaling.“ “Oo nga, siya ay karaniwang bully lamang, pumipili ng mahina ngunit iniiwasan ang malalakas. Umaasta siya na parang sobrang galing niya kapag nakakatalo siya ng mahina. Sa totoo lang, sino ba ang hindi makakatalo sa taong mas mahina sa kanila? Ngayon na lumitaw ang malakas na kalaban, pinapadala lamang niya ang kanyang miyembro ng club doon, iniiwasan ang lahat ng konprontasyon sa kanyang sarili. Ibang klaseng tao... Hmph!