Poor Student Novels & Stories

Nagtitimpi lang siya sa isang sulok. "We need to stay away kay Yuana kasi hindi pala siya mayaman! Mahirap lang pala siya na napulot ng mga mayayaman at inampon kaya she's so ewwwy pa rin kasi lumaki siya sa mahirap," wika ng kaklase niyang babae. "Tama ka roon, girl! She is so poor, hindi siya nababagay sa school natin," segunda naman noong isa.

"Magaling ka po kasi magturo." "Nah! No matter how well I teach, there are still students who don't pass the exam. Maraming mga estudyante ang bumagsak sa pagsusulit." Hinilot nito ang sentido. "Anyway, magpapa - enroll ka ba ulit para sa review?" Umiling kaagad si Raine. "Hindi na siguro, Professor Xhun. Gahol na po ako sa oras, at saka... Wala na po kasi akong pera para pambayad sa review."

Of course, lahat ng studyante sa Quest, puro anak ng mayayaman. "My dad left and killed himself because we were poor, and my mom got sick and she cannot afford to get a proper treatment, and I... During that time, a seven years old boy have nothing to do but to watch my mother died in pain. So tell me? Why do you think I am desperate to make money? Because I don't want to die in vain because of poverty." paliwanag ko. Tumango tango naman sila, at yung babaeng studyante ay umupo na, batid ko sa mukha niya ang konsensya.

Tumuloy na ako sa kitchen nito at nakita ko nga ito na busy sa kanyang pag luluto. Mukhang sanay na sanay ito sa kanyang ginagawa base sa aking nakikita. Mahahalata mo kasi sa kanyang pag kilos eh. Di ko rin maiwasang hindi humanga dahil doon. Wala bang masamang ugali itong si Fortalejo maliban sa pagiging manyak? Mostly kasi ng mga student na nag aaral sa university na pinag tuturuan ko eh mga spoiled ang mga iyon na wala na halos alam gawin sa buhay kundi mag waldas ng pera ng parents nila.

He’s really observant to his surroundings. “Kung ganoon, why are we still poor?” napahagikgik si teacher Han sa tabi ko na narinig ang tanong ni Sico. “You’re not poor Sico. Papa is rich so why do you think you’re poor?” “Because my brief is butas na. Look!” TG and Richmoon burst a laugh nang tumalikod si Sico, tumuwad at ibinaba bahagya ang shorts na suot.

Dahil pag nagkataon, hindi niya alam kung ano ang gagawin niya, alam niyang magiging labis siyang malungkot. Sa school, kasabay niyang nag-lunch break ang best friend na si Antonette Guirre. Irregular student ito sa kursong Business Administration, mas matanda ng tatlong taon sa kanya dahil sa hirap ng buhay at ulila sa mga magulang. Kinupkop lamang ito ng mabait na kapit-bahay ng lola at lolo nito.

mahabang litanya ko pero napangisi lang siya. "I am a businessman and I want the best for my company. If I will lower my standards, will it benefit them? No, because they did not even finished highschool and I won't still consider that. Ano ang gusto mong iparating? Tumanggap ako ng hindi tapos sa pag-aaral? It should be give and take. They are poor because they chose that." Biglang kumulo ang dugo ko sa mga narinig galing sa kanya.

Dito kasi maaarte, high class, pili lang ang mga kinakaibigan at huwag kang magkakamali banggain sila kasi may mga consequences kang kakaharapin. Pero maganda ‘yung quality education na ino-offer nila dito. Magagaling ang mga guro. Mataas ang standards ng school na ito pagdating sa mga kaguruan. So far, may mga kaibigan naman ako. Sina Sophie, Michaella at Genesis. Mga scholar sila dito kaya buti nalang, hindi ako nag-iisa. I feel alone kasi nung mga nakaraang araw. Mag-isa kumakain, naglilibot sa paaralan at umuuwi.

"Iyan ang problema sa iyo. Maraming beses ko nang sinabi na tigilan mo ang pag-aabsent dahil malaki ang mawawala sa iyo sa bawat araw na wala ka pero lagpas isang linggo ang absences mo. Alam kong wala kang pera para pambaon at pamasahe mo pero hindi iyon dahilan. Hindi dahilan ang kahirapan para hindi ka pumasok sa-" "Lagi niyong sinasabi iyan. Simula nung mag-highschool ako, iyan na ang sinasabi niyo. Hindi hadlang ang kahirapan-eh, anong magagawa niyo kung wala akong pamasahe? Gusto niyong lakarin ko ito mula sa bahay ko? Sorry Sir, pero mali kasi yung pananaw niyong iyon. Kahirapan ho ang pumapatay sa mga estudyanteng gustong mag-aral. May pamasahe nga ako, ano naman ang ibabayad ko sa l

Tiningnan niya ang lahat ng mukha nila at napansing wala doon sina Heidi at Dylan, pati na ang anim na klase. "Lahat kayo walang pera?" Biglang tanong ni Alex.Tumango ang lahat ng estudyante. "I see. Well—""Mga estudyante ng Class 6, huwag niyo pong i-pressure si Mr. Alex. Hindi niyo pa po siya lubos na kilala," isang boses ang pumutok. Isang puwang ang na-clear para ipakita si Billy, na hindi maaaring palampasin ang pagkakataong kutyain at hiyain si Alex. "Noong siya ay nasa kolehiyo, hindi niya alam kung saan nanggagaling ang kanyang susunod na pagkain, at kailangan niyang mag-apply para sa minimum na allowance sa pamumuhay. Huwag maging mahirap sa mahirap na tao. Siya ay halos walang pera