Campus นิยาย & เรื่องราว

Tinahak ko ang daan papuntang canteen, 'di ko rin p'wedeng puntahan si Tiny iba rin ang lunch break ng isang iyon. Malawak at mahaba ang canteen ng Carter's University. Sa sobrang dami pa naman ng mga nag-aaral dito kahit private ang University ito maraming pumipili na rito mag-aral. Mabait kasi ang President ng campus at tumatanggap sila ng mga scholar.

Kaya dumeritsyo ako sa may Canteen para mag gala-gala. Malawak ang canteen sa university na ito. Every building has it own canteen kaya hindi siksikan. Wala gaanong tao sa Canteen dahil nga may klase pa ngayon but still my mga students parin na naririto marahil mamaya pa ang mg klase ng mga ito.

Para bang sa isang iglap, binura namin ang isa’t isa sa buhay namin. Mahirap umiwas dahil iisa lang naman ang campus namin ni Seven at parang sinasadya ng tadhana na lagi kaming magkasalubong sa hallway, sa canteen, o kahit sa labas ng classroom. Ewan anong ginagawa n'ya bakit nagagawi pa sa building naming.

Lumipas ang mga oras at hindi naman napansin nina Andro at Kara, ang kanilang boss na kasama, kaya nakahinga rin sila ng kaunti. Umusad ang mga oras at narating nila ang pinaka huling unibersidad, at kilala sa maayos na pamamalakad nito, at kalidad ng edukasyon. Halos buong staff ng school ay naroon upang magalang at mainit silang tanggapin. Matapos ang ilang seremonya ng mainit na pagtanggap, ay nilibot nila ang buong campus.

Kung dati ay pasikreto lang siyang galit at naiinis sa 'kin, ngayon ay kitang-kita na ang mga galit na 'yon sa kaniyang mata at hindi na siya nag-aaksaya pa ng panahon na itago 'yon sa 'kin. Hindi ganoon kalawak ang campus ng Santiago Central College pero lahat naman ng importanteng facilities ay mayroon sila katulad ng covered court nito. Disadvantage lang para sa 'kin at malamang kay Celine na rin na lagi kaming nagkakasalubong sa nakalipas na dalawang linggo.

Madalas kasi itong tambayan ng mga estudyante. Tumatambay sila dito o di kaya dito sila gumagawa ng mga assignments, research papers, basta mga ganun. Minsan nga ginagawa pa itong praktisan ng sayaw eh. Maluwag kasi dito saka mahangin, perfect talaga sa mga ganun. "Hayy." nasabi ko sa sarili saka tinignan ang kabuuan ng campus. Mula kasi dito ay tanaw ang bandang harapan ng campus namin.

wika ni Patricia na kaklase ko na kasamahan ko rin sa part-time job dito sa cafe shop sa loob lang din ng campus. Masyadong malaki kasi ang Smith International University at medyo malayo-layo ito sa dorm namin kaya kailangang sumakay ng golf car na meron ang school para maghatid ng mga estudyante sa mga buildings nila. Malawak ang school nasa may tatlong hektara ata ito. Maraming colleges at may Medical school din. Kakatayo lang ng school na ito pero ang ganda na agad ng reputation. Isa din kasi sa shareholder ng school na ito ay ang mga Sierra.

Kinabukasan, parang may sariling buhay ang tsismis sa Montenegro Imperial University. Hindi halatang eskwelahan ng mga elite sa society. Sa hallway pa lang ng campus ay ramdam na ang kakaibang atmosphere. May mga nagbubulungan sa gilid, may mga matang sumusunod sa bawat kilos ni Maxine. Mga phones na discreet kuno pero halatang kumukuha ng stolen glances.

Agaw pansin ako dahil lumabas ako sa iisang mamahaling sasakyan plus idagdag pa ang gamit ko na puro luxurious items. Nahihiya ako sa mga titig nila at dumiretso nalang ng campus. Agad akong nagtanong sa guard kung saan ang building na pupuntahan ko. Malaki ang campus at halatang halos ata lahat ng studyante dito ay mayaman. May ilang nandito na scholars sa tingin pero halos lahat talaga may wheels. Isa pa, balita ko, lahat ng nakakapasok dito ay either sobrang yaman or either sobrang talino.

Gulat kong itinuro ang isang two-storey shop na may sinage ng Campus Resto Bar sa tabi ng Nishikawa. “Wait! Is that what I think that is? Kuya, is that a bar inside the school? Wala ba ditong liqueur ban?” “Most schools ban alchohol but SPU is not like most schools. Ipinatayo ang Campus Resto Bar para maging laboratory ng Hospitality and Tourism Management Department.”