Cannery Row Novels & Stories

Pagkalabas ni Rowan sa building ng Stellar ay agad siyang sumakay ng kotse niya, at sa pagsara niya ng pintuan ay ang pagkawala ng peke niyang ngiti at deretso na siyang umalis. Ilang oras na biyahe ni Rowan ay nakarating siya sa isang abandon place malayo sa bayan. May mga maliliit na building ang lugar na 'yun, bumaba si Rowan sa kotse niya at naglakad na. Habang naglalakad si Rowan ay siyang isa-isang paglabas ng ilang mga lalaking naka black suit at isa-isa ring yumuko habang dumadaan si Rowan.

Pakiramdam ko ay nabuhay ang diwa ko nang magtagpo ang tingin naming dalawa. I feel that there is something in her eyes and she’s telling something to me. Na tila gusto niya akong kausapin gamit ang mga mata niya na punong puno ng pananabik at saya dahil nakilala na namin ang isa’t isa. “Daddy, Daddy!” Cianna said while sobbing then hugged me. Sobrang saya ko dahil hinayaan ako ni Erem na makilala ang anak namin sa kabila ng mga kasalanan na nagawa ko sa kaniya.

Nakagat ni Catalina ang pang-ibabang labi nang marahan siyang halikan ni Hugo sa noo. "I know the place you drew and the place we have now are different... But it's better isn't it? The horse stables are 3 kilometers away from here. Madaming puno at halaman. There is a path walk to the shorelines. And I sort of made a strawberry plantation just in case... We could add a barn after and then we could add winery as our business—"

Kaya ba siguro hindi ko mapaandar ang pagiging nature m*****a ko rito? Nasa harapan na ako ngayon ni Mr. Cervantes. Sa isa pang mas mataas na table na katabi ay may nakahandang notebook at pencil. "Lemme see..." Sumeryoso naman ang mukha nito at saka sinipat mula ulo hanggang paa.

Pati kasi ang mga nananahimik na ibon sa paligid ay nagsiliparan dahil sa sigaw niya. Oo, gano'n kalakas ang sigaw ng isang Mina Macarena. Naibaling ko ang tingin sa tabing-dagat. Umawang ang aking mga labi nang makita kung gaano iyon kalinis at kaganda. Tumakbo ako papunta roon, hindi na pinansin ang pagtawag ni Mina sa pangalan ko. I took my phone out of my shoulder bag and capture the beautiful scenery.

Hindi ko alintana ang lamig ng pagkakasabi niya non dahil sobrang ganda talaga rito! “Ang ganda rito Rowan, farm ba ‘to?” “Sunflower field.” Iginaya niya ako sa isang kainan sa loob. Open area lang ‘yon, may order station at kitchen sa gilid habang ang mga kahoy na upuan at table ay nasa open area lang na nakaharap sa mga bulaklak. “Ang ganda ng view, ang sarap ng hangin!” Hindi maalis-alis ang ngiti sa mga labi ko.

Samantala, sa kabilang bahagi ng cebu sa loob ng malawak na mansyon ng Valle. Kasalukuyang nakasandal si Rowan sa isang mamahaling silyang gawa sa rattan sa may veranda, habang ang kanyang mahahabang binti ay eleganteng nakapatong sa tuhod. Isang manipis na imported na sigarilyo ang nasa pagitan ng kanyang mga daliri at ang kulay-abong usok ay dahan-dahang umaakyat sa hangin na nagpalabo sa kanyang matigas at aristokratiko na mukha.

ani Rowan na parang walang nangyari, ngunit ang tinig niya’y nagtatago ng isang maliit na awa. Sa kalagitnaan ng gabi, napansin ni Rowan na ilang beses nang naglalakad papunta sa banyo si Sunny. Mahimbing ang kanyang pagkakahiga kanina, ngunit bilang isang magaan matulog, madaling naaantig ang tulog niya sa bawat kaluskos nito.

Ang maliit na gubat na nasa dulong bahagi na ng rancho. Nagpatuloy sa pagtakbo si Porsia habang sakay si Alvaro hanggang sa makarating sila sa pinakapusod ng gubat kung saan mayroong maliit na talon. Doon nanggagaling ang malinis na tubig na siyang sumu-supply sa inumin ng mga alagang kabayo at baka sa buong rancho. “Okay, stop right here, Porsia,” aniya sa kabayo na tila nakakaunawa namang dahan-dahang huminto sa pagtakbo.

Kabanata 53 MALALAKAS na tili ang maririnig sa palibot ng lugar na iyon, na puno ng mga punong kahoy at balot na ng kadiliman. Headlights lang ng sasakyan a g tumatanglaw sa daan.