Cannery Row Novels & Stories

Nakagat ni Catalina ang pang-ibabang labi nang marahan siyang halikan ni Hugo sa noo. "I know the place you drew and the place we have now are different... But it's better isn't it? The horse stables are 3 kilometers away from here. Madaming puno at halaman. There is a path walk to the shorelines. And I sort of made a strawberry plantation just in case... We could add a barn after and then we could add winery as our business—"

Hindi ko alintana ang lamig ng pagkakasabi niya non dahil sobrang ganda talaga rito! “Ang ganda rito Rowan, farm ba ‘to?” “Sunflower field.” Iginaya niya ako sa isang kainan sa loob. Open area lang ‘yon, may order station at kitchen sa gilid habang ang mga kahoy na upuan at table ay nasa open area lang na nakaharap sa mga bulaklak. “Ang ganda ng view, ang sarap ng hangin!” Hindi maalis-alis ang ngiti sa mga labi ko.

Samantala, sa kabilang bahagi ng cebu sa loob ng malawak na mansyon ng Valle. Kasalukuyang nakasandal si Rowan sa isang mamahaling silyang gawa sa rattan sa may veranda, habang ang kanyang mahahabang binti ay eleganteng nakapatong sa tuhod. Isang manipis na imported na sigarilyo ang nasa pagitan ng kanyang mga daliri at ang kulay-abong usok ay dahan-dahang umaakyat sa hangin na nagpalabo sa kanyang matigas at aristokratiko na mukha.

ani Rowan na parang walang nangyari, ngunit ang tinig niya’y nagtatago ng isang maliit na awa. Sa kalagitnaan ng gabi, napansin ni Rowan na ilang beses nang naglalakad papunta sa banyo si Sunny. Mahimbing ang kanyang pagkakahiga kanina, ngunit bilang isang magaan matulog, madaling naaantig ang tulog niya sa bawat kaluskos nito.

Ang maliit na gubat na nasa dulong bahagi na ng rancho. Nagpatuloy sa pagtakbo si Porsia habang sakay si Alvaro hanggang sa makarating sila sa pinakapusod ng gubat kung saan mayroong maliit na talon. Doon nanggagaling ang malinis na tubig na siyang sumu-supply sa inumin ng mga alagang kabayo at baka sa buong rancho. “Okay, stop right here, Porsia,” aniya sa kabayo na tila nakakaunawa namang dahan-dahang huminto sa pagtakbo.

Malawak talaga ang paligid. Sinadya talaga ni Rowan ang lupa kung saan matatanaw niya ang Mount Iraya, para kapag nag-settle down na siya kay Hillary, sa Batanes na sila titira. Ngunit hindi iyon ang nangyari—nawala si Hillary, ngunit itinuloy pa rin ni Rowan ang pagpapatayo ng bahay. Natagpuan niya ang kapayapaan tuwing napagmamasdan niya ang bundok ng Iraya, na nagbibigay ng kakaibang pakiramdam. Isang pakiramdam na kumakalma ka at panandaliang nawawala ang iyong mga problema.

Kabanata 53 MALALAKAS na tili ang maririnig sa palibot ng lugar na iyon, na puno ng mga punong kahoy at balot na ng kadiliman. Headlights lang ng sasakyan a g tumatanglaw sa daan.

“Para sakaling makita natin doon sa bayan ang Tita Marga mo, hindi ba pinagbawalan ka no’n pumunta kung saan lalo sa kabilang bayan?” Nalaglag ang balikat ni Luisa. Isang taon na ang nakalipas mula ng lumabas siya sa ospital, ngunit mula noon ay naging mahigpit na ang kanyang Tita Marga. Pinagbawalan siya nitong lumabas ng bahay, kung hindi man maiiwasan lumabas, hindi siya maaaring lumabas ng bayan ng Santa Catalina. Alam niya na para iyon sa kanyang kaligtasan, pero dumarating ang pagkakataon na pakiramdam ni Luisa ay daig pa niya ang nakakulong. Minsan na siyang tumakas at pumunta sa kabilang bayan. Ang nakakapagtaka ay kung paano siya agad na nahanap ng kanyang Tita Marga, para itong may

“Mm-hmm, tanggapin mo ito!” Kinuha ito ni Zephyr ng may magaan na loob at tumawa siya ng mahina. Nakatayo si Rowan sa tabi na parang isang mabait na bata habang karga si Ginger. Naawa ito sa kanya at nag meow. Iniisip nito, ‘Ugh, malas naman. Mahirap ang mga amo ko!’ ‘Makakakain ba ako ng canned croakers?’

Sa sandaling iyon, isang hikbi ang sumalubong sa kanyang lalamunan at bumuhos ang mga luha. “Immature ako at mahal na mahal ko si Rowan na halos hindi ako makakita ng diretso. Hindi ko dapat hinayaan na umabot ng ganoon kalayo ang obsession ko. Lasing ako noong gabing iyon ng mangyari iyon, ngunit hindi iyon dahilan. Ikinalulungkot ko talaga. Alam kong hindi ka maniniwala, pero hindi ko sinasadyang saktan ka."