Divergent Book Novels & Stories

I kept walking, even though I have no idea where I am anymore. My eyebrows furrowed when I heard a weird noise somewhere. Napahinto ako pagtakbo. Habang papalapit na papalapit ang pinagmulan ng kakaibang ingay na iyon ay mas lalong bumabagal ang bawat hakbang ko. Maya-maya pa'y mas lalong luminaw sa akin ang kakaibang ingay na iyon. I heard a girl's moan, it's not like she's in pain but pleasure. Hindi na ako inosente para rito. I admittedly watched p**n and read bed scenes, pamilyar na sa akin ang kakaibang ingay na iyon. Familiar on my hearing but never felt it and never experienced it.

“Sa ganoong pananaw, hindi ba malabong may makasalubong talaga tayo na isa? Tinatawag silang Divergent dahil lumilihis sila sa landas ng Transcendent, pero mga hindi namamatay na entity sila na nasa kapangyarihan lang ng mga cultivator na matagumpay na naka-transcend.” Tinitigan niya si Charlie at maingat na idinagdag, "Walang personalan, pero kahit makasalubong man natin ang isang Divergent sa Norway… sa tingin ko ay hindi sila interesado sa maliit na Reiki mo."

Simula nang umalis si Scarlett ay hindi ito hinanap ni Elijah. Nagpakasaya siya kasama si Camila. Pakiramdam ni Elijah ay nagkaroon siya ng panibagong buhay dahil nakawala siya sa pagsasama nila ni Scarlett. Noong gabing ibinigay ni Elijah ang divorce paper kay Scarlett ay pinirmahan naman ito kaagad ni Scarlett.

Parang isang stand novel ang librong 'yon dahil nakasulat do'n ang mga bagay na nangyari sa female lead na inspired sa totoo niyang buhay. She writes the book when she’s not okay, when she feels like she’s given up. Some of the scenes she wrote in that book were what happened to her mother, Helenah Miller ten years ago. Namatay si Helenah noong 9 years old pa lamang si Hayacinth. The cause of its death was internal bleeding, mas naging complicated pa ang survival rate ni Helenah noong oras na 'yon dahil na rin sa dinadala nitong bata sa tiyan niya na pang-tatlong buwan pa lamang.

Ang makita ang mundong ginagalawan ng mga ordinaryong tao. Nanood kami ng palabas na ang titulo ay Divergent. Naging interesante sa akin ang palabas dahil pakiramdam ko ay ako yung bidang babae. Pareho kami ng may itinatago at pareho din na tinutugis ang mga katulad niya. Ang pagkakaiba lang ay sa akin, hindi kasiguraduhan kung papatayin ba ako katulad ng bidang babae sa divergent o hahayaan na mabuhay.

Kahit apat na taon na ang dumaan, naalala parin niya ang pangyayari na iyon na parang kahapon pa iyon. "We dived deep into that case and found out the hacker was—" Hindi na natapos ng lalaki ang sasabihin dahil si Ivo na ang tumapos nito. "Black Widow."

Para akong dumi sa sapatos nila. At doon ko naramdaman ang isang uri ng sakit na hindi kayang lunasan ng kahit anong gamot. Hindi dahil sa sinabi ng mga tao. Sanay na ako. Kundi dahil sa kawalan ng kahit anong pagsangga ni Calvin. Ang dating asawa kong nangakong poprotektahan ako, ngayon ay isa sa mga una pang nanonood habang pinapahiya ako sa harap ng lahat.

Nakakainis lang na kailangan ko pa rin bang isipin ang ibang tao. Natigilan nito sa narinig. “Wala akong pakialam kay Nicole! At lalong wala akong pakialam sa pangako na iyon! Dahil hindi naman talaga ako nangako Steve! Nakiusap siya! NAKIUSAP! Magkaiba 'yon sa nangako! Ang usapan dito ay ang divorce natin hindi ang kung sino! Pirmahan mo lang Steve...tapos ang lahat sa atin. Hindi mo na ako makikita, hindi kita guguluhin. Pirma lang Steve...pirma lang.”