Carmen Winstead Novels & Stories

"Uhm, you're right, apo. Napakabait mo rin talaga. She deserves our help. You saw her? Ang amo-amo ng mukha niya. Naalala ko na siya. She's the most outstanding waitress of the year." Paulit-ulit naman si Carmen. Sa chat ay ganito rin ang sinasabi ng lola niya, hanggang sa telepono ay inuulit pa. Knowing this old woman, she will never stop talking. Kapag nagustuhan nito ang tao, isang linggo nitong topic sa kanya. Kahit na siguro pagod na ang eardrums niya sa pakikinig, uulit-ulitin pa rin nito talaga. Sana nga ay i-record na lang nito ang mga sinasabi para hindi na ito napapagod sa pag-uulit-ulit sa kanya.

Natatawang sabi ni Winston sabay ngisi. Hawak-kamay silang naglakad palabas ng hospital nang kapwa may ngiti sa kanilang labi. Si Karina lang ang makakapagpangiti ng ganito kay Winston. No one did it best than Karina. Kung ano ang sikreto niya? Hindi niya rin alam, basta ang alam lang niya, wala naman siyang ibang hiniling kundi ang magkaroon ng magandang buhay kaya naging desperada siyang nag-apply bilang personal maid ng isang anak ng bilyonaryo. Hindi niya inasahan na higit pa pala doon ang ibibigay sa kanya. Naging kontento at masaya lang siya sa mga simpleng bagay, but God gave her more, at may pa-bonus pa dahil mukhang nangangamoy happily ever after na siya kasama ng isang Winston Mill

"Bisita? Sino?" Sumulyap si Winston sa loob ng kuwarto. Nang makita si Doña Carmen, hindi na niya nagawang itago ang tindi ng dumi ng kaniyang reaksyon. "Sino ang tinutukoy mong mahalagang bisita? This old lady?"

Halos mabaliw na si Carmen, at tuluyang nawala ang mga pagiging disente at etika na natutunan niya at nalinang niya sa mga deka-dekadang pamumuhay bilang anak ng mayamang pamilya. Tumingin siya kay Donald bago siya umiyak at sinabi, “Mr. Webb, nagmamakaawa ako sayo, huwag mo sana akong patayin. Ako ang eldest lady ng pamilya Wade sa Eastcliff. Carmen Wade ang pangalan ko. Basta’t pagbibigyan mo ang buhay ko ngayon, kaya kitang bigyan ng maraming pera. Ang aking ama, si Jeremiah Wade, ay handa ka ring bigyan ng maraming pera!” Sa sandaling ito, biglang nagulantang si Donald. Tumingin siya kay Carmen bago niya tinanong nang hindi makapaniwala, “Sinasabi mo na ikaw ang eldest lady ng pamilya Wa

Hindi niya akalaing darating ang araw na mangyayari ang ganito. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon may bahid pa rin ng kaba sa puso niya. Hindi maalis at hindi mapigilan. Dahil kahit gaano pa kataas ang narating ng anak niya anak niya pa rin iyon. At bilang isang ina natural lang na mag-alala. “Carmen, are you seeing this?!” biglang sambit muli ni Doña Celestine, halos hindi pa rin mapakali. “She looks like a queen! No, she is a queen on that runway!”

"Para sa'yo 'yan. Gusto mo bang kumuha ng isang hiwa?" Nang tumango siya ay agad siyang kinuha ni Fantine ng isang hiwa ng cake. Iniwan ko na muna siya kay Fantine upang kumain. Naglakad-lakad muna ako at nakipag-usap sa mga taong nandito sa kasiyahan. Halata sa mga ngiti nila ang saya na makita akong muli. Habang kinakausap ko sila ay 'di nila mapigilang magbato ng mga masasamang salita kay Charlotte. 'Di ko na lang pinapansin dahil inasahan ko na na ganito ang mangyayari. Kasalanan na ni Charlotte kung bakit nangyayari ang mga ganitong bagay sa kaniya ngayon. Inaani niya lang ang mga tinanim niya.

Hindi ako tinaguriang crazy bitch sa dati kong buhay para lang pagmalupitan sa mundong ito at mamatay. A smirk plastered on my face upon the thought circulating in my head. I will not let the book dictate your life Cecilia. Gagawin ko ang lahat upang manatiling buhay ang character mo hanggang sa huling kabanata ng librong ito. I, Cecilia Samson, who's currently living in the body of Cecilia Eckhart Campbell, is ready to dominate and play a hellish game in this hellish world.

Sa takot na magalit ang ginang, sumunod na lang siya dito patungo ng living area. "Magpapahanda ako ng meryenda sa mga maid. What do you want?" kaswal na tanong nito sa kanya. Ang kaba ni Carnation ay hindi pa rin nawawala, at lalo pa ngang bumibilis. Hindi siya komportable, sa laki ng bahay ng mga Leath, sa dami ng maids, sa mga gamit na sobrang mamahalin na naka display sa bawat sulok ng mansion, sa kasuotan ng ina ni Wregan na kahit dito lang naman sa bahay ay parang dadalo sa sosyal na kasiyahan, at sa mapanghusgang tingin ng ina nito lalo lang siyang hindi mapakali.

At isang mala model na babae ang pumasok roon, naka white sleeveless itong vest , white na slax and white pointed shoes, na akala mo anghel dahil sa kinang ng puti nyang suot na nasisinagan naman ng araw mula sa bintana. “Carmen” Bungad ni Mama. Teka nagulat si Mama ei alam nya namang matagal na yang nandito sa pilipinas. Sya si tita Carmen, ang bunsong kapatid nila mama na nakapag asawa ng foreigner at nanirahan sa ibang bansa matapos mag karoon ng anak. Isang business woman si tita Carmen sa Europe at madalas lang itong dumalaw sa pilipinas and one thing na dahilan lang nito ay para bisitahin si mama.

May nakita akong magandang waitress na papalapit sa akin. " Hi Ma'am! You are Mary right? " mahinhin nyang tanong, teka? Paano nya nalaman pangalan ko? " Y-yes " naguguluhan akong sagot " This way please " sabay mwestra nya ng kamay na dadaanan namin at agad ko naman siya sinundan. Huminto kami sa elevator. Ok... now I know. Pinindot niya ang 20th floor, sinundan ko lang siya hanggang sa makarating sa malaking dalawang pinto at may nakasulat na chairman, kumatok muna ito ng dalawang beses atsaka kami pumasok sa loob.