The Night Shift Romane & Geschichten

Fifteen minutes lang kung lalakarin niya pero nag-tricycle na siya pauwi kanina dahil tirik na ang araw at hingalin na siya. Mas maliit ang pasahod kumpara sa restaurant pero ayos na iyon sa kanya. Nightshift siya. Six to twelve ang pasok niya ayon na rin sa slot na kailangang may mag-duty. At dahil nga pang-gabi siya ay mas malaki kahit papaano ang rate. Okay na iyon sa kanya. Babawi na lang siya ng tulog sa umaga. Sa ngayon ay iidlip muna siya dahil magsisimula na siyang magtrabaho mamaya.

naguguluhan na bulyaw ko sa kanila. Nagulat naman ang dalawa sa pagsigaw ko. Humugot ako ng malalim na hininga at umiiling na tumungo. "Hindi kami ang naka-duty dito buong gabi, Ma'am. Morning shift po kami. Tinawagan po namin iyung night shift kagabi pero hindi po matawagan. Hinanap din po namin kanina ang tape kahapon pero hindi namin makita," paliwanag nung isa at tumungo.

But I was also surprise at what she said. "Job? What kind of job?" "Promo girl......ng wines and liquors. Weekender lang iyon and Night shift. Kaya may time pa rin akong mag-aral." I nodded, but I thought about what she said. Promo girl ng wines, and liquors tapos night shift. What kind of work is that? "Bakit night shift? Do you know anything about wines and liquors? And where is that? Is that Safe?" Hindi ko napigilan ang sarili ko na mag-alala at itanong ang mga iyon sa kan'ya.

Tapos kapag sumapit na ang gabi, pupunta na ako sa coffee shop. Sinasamahan ako ni Andrew during the night shift. Hindi siya pumapayag na mag-isa lang ako dito sa shop. Halos lahat ng crew dito kahit gustong mag-night shift para sana masamahan ako, hindi siya pumapayag. Ewan ko kung bakit? Mas gusto niya na siya ang kasama ko every night shift. Para daw mas safe. Kaya ko naman ang sarili ko, kung sakali na may loko-loko na man-trip sa akin. OA lang talaga si Andrew.

Nakakailang hakbang pa lang ako palayo ay bigla siyang nagsalit na ikinatigil ko. "How was my performance last night? Miss secretary." Tanong niya at alam kong nakangisi ito habang nakatingin sa akin. Kaagad kong naikuyom ang kamao dahil sa hiya. "It's just one night stand sir. And usually happen lalo na kung nasa bar Sir." Saad ko habang nakaharap sa kaniya at malaki ang pasasalamat ko dahil hindi manlang ako pumiyok.

I introduced Thaia and Mason to my family kaya labis din ang tuwa nila sa bata. Nilapag ko ang ulam at nagsimula na kami ni Thaia kumain habang binabantayan naming si Mason. "Anong shift mo ngayon?" I casually asked. "Six to six." Thaia is a night shift nurse. I salute her for being resilient. Ang hirap magtrabaho 'pag may alaga kang anak. Kinuha n'ya ang night shift dahil mababantayan ko naman si Mason sa gabi. All nighter kaya ako but ever since I entered fourth year which is the clerkship year, we have to switch duties again.

Sa huli, nakahanap ako ng trabaho—isang night shift sa morge ng ospital. Mas matindi ang lamig sa ospital kaysa sa inaasahan ko. Madalas na patay ang ilaw sa mga pasilyo, kaya umaasa lang ako sa mahihinang sinag ng ilaw mula sa mga kwarto para makita ang dinadaanan ko. Mabaho. Napakasangsang ng amoy. Paminsan-minsan, may mga dumarating na katawan, nakazip sa mga body bag, at kami ang nag-aasikaso sa paglipat ng mga ito sa morge.

Hindi umimik si Brett at napakunot-noo habang nag-iisip. "Kung ayos lang po sa inyo, ipagluluto ko po kayo nang maaga. Kapag may panggabi naman po akong duty, magtatrabaho po ako sa umaga." "Panggabi? You have night shift?" "Opo. May masasakyan pa naman po kahit ano'ng oras. Tsaka hindi naman po nila alam na sa inyo 'tong bahay na 'to," sagot ni Thyra.

Mga alas-kwatro na kami natapos at bumalik si ma'am princess sa amin upang malaman ang nadesisyunan naming schedule. "6AM hanggang 3PM ang mga morning shift at 9PM hanggang 6AM naman ang mga night shift. Syempre kasama na do'n ang one hour break time niyo at mayroon ding allowance kaso one hundred pesos a day lang siya, ha! Ayos ba sainyo 'yon?" sabi ni ma'am princess. Tumango tango kaming apat sa kaniya bilang pagsang-ayon at pagtugon.

Nakita ni Irene ang itim sa ilalim ng mga mata ni Wesley at alam niyang hindi siya nagkaroon ng sapat na tulog noong nakaraang gabi. "Tito Wesley, pasensya na po sa gulo..." "Irene, hindi ka naman gumawa ng gulo. Kailangan kong mag-night shift palagi. Hindi, sa katunayan, hindi ko naman kailangang magtrabaho ng night shift at pwede sana akong tumamlay, pero alam mo ba kung bakit ako pa rin ang kumuha ng night shift?" Si Wesley ay hindi mahusay sa pagsisinungaling, ngunit sinubukan ang kanyang makakaya upang kumbinsihin si Irene na gusto niyang makita ang pagsikat ng araw.