Kapit-bahay Novels & Stories

maikling sagot nito na mas bahagya pang dumikit sa kanila. "Hello!" bati ng isang tinig mula sa kanilang likuran. Tinig ito ng isang babae. Nilingon niya ito at nakita ang babaeng nag sasabing kapit bahay nila, si Neri. Naka ngiti ito sa kanila habang may tila kung anong kislap sa mga mata nito.

Lahat ay nag-iwas ng tinginsa Kapitan lalo pa't nakangising aso na naman ito. "Naku Kapitan, marami kaming mga magagaling magluto rito, isama pa ang gubat sa tabi ng aming barrio na maraming baboy ramo at ang ilog na marami ding isda." pagmamayabang ng Kapitan sa mga panauhin lalo na kay Kapitan Keil. Mukhang gustong magpasikat para lamang makahithit ng pera tulad sa mga nakaraan n'yang panauhin, ngunit ang seaman ay umismid lamang sa kanyang mga sinasabi at iginala ang paningin.

Kabanata 49 - Hurry Up BUMABA si Aslan sa hagdan para silipin ang ina niya. He decided to place his mother downstairs and occupy one of these guest rooms. Tatlo lang ang guest room sa ibaba at lahat ay nasa itaas na, pero dahil sa kalagayan ng ina niya sa sakit nito, mas minabuti niya na hindi na ito mapapagod sa kapapanhik panaog.

Everyone will bid millions for it. Nagsimula na ang auction. Cassidy got a number 6 while Russel got a number 9. He's never interested in painting. Nadarag lang siya ng kanyang kaibigan na makisali roon. Naganap iyon sa Bahay na Bato Art Gallery. Although, the house that was constructed along the coast of La Union is called “Bahay na Bato”, it is entirely made from pebbles and stones that were found along the sidewalks and the beaches of the city’s municipality. The city is called Pebble Capital of the North because stone-picking is its most famous and booming industry. Aside from the painted pebbles, the wooden sculptures and the stone foundation that was made by Bong Kim, a Korean, it also

Hinarap ko ang asawa ng Kapitan na hawak pa rin ang kamay ko bago tumango sa kanya at sumama. Dumaan kami sa gitna ng mga tao at pumasok sa kanilang bahay. Ang kanilang tahanan ay may kalakihan at gawa sa bato. Marami ring mga makalumang kagamitan sa loob tulad ng malalaking banga, paso at ibang mga panabit. Sa pagdaan namin sa kanilang sala ay nakita ko ang malaking litrato nila na nakasabit sa pader. Nakaupo silang dalawa ng kanyang asawa habang ang anak nilang lalaki ay nakatayo sa kanilang likod katabi ang isa pang babae na sa palagay ko ay anak din nila.

So mala diyosa pala ang type ni Kapitan huh? Hayyst! Kahit pa nililigawan niya yan, I still need to follow them in case of emergency. Ang sabihin mo Lax, chismoso ka! Ano kaya ang ginagawa nila sa taas? At bakit sumama si Kapitan? Ang tagal naman ni Kapitan bumaba. Nakailang kape at sinabayan ko na din ng softdrinks at biscuit dito sa 7/11 pero hindi pa siya bumababa. Baka naman? Okay lang yun, he needs that as a man.

Kapitbahay? Paulit-ulit na inulit ni Lelia ang salitang iyon sa kanyang isipan, at may bahagyang sakit na sumilay sa kanyang mga mata. Iyon lang pala siya—isang kapitbahay lang noong bata pa sila. Ni hindi siya maituturing na kaibigan? Ano na ngayon ang halaga ng pagmamahal niyang iningatan ng higit sampung taon?

Ang Dragon Bay ay ang pinakamahusay na kapitbahayan sa buong Horington, na itinayo sa nag-iisang bundok sa lungsod. Sa kadahilanang iyon, hindi lamang ang tanawin doon ay kahanga-hanga, ngunit ang hangin ay napakasariwa din. Ang mga maaaring manirahan doon ay maaaring mayaman o maimpluwensyang tao mula sa matataas na antas ng lipunan. Hindi man lang kayang bayaran ng mga ordinaryong tao ang bayad sa pamamahala ng ari-arian doon, lalo na sa kapitbahayan.

PHASE I: “BALIK BAYAN” “KARAPATAN?” Napakunot talaga ang noo ko, “…anong sinasabi mong karapatan Kuya Sam? Nawalan na ako ng karapatan sa pamilyang ‘to mula noong umalis ako. Mula noong ipamigay ako ni nanay kay Dr. Harrison, kay Dad.” Napaupo ako sa dulo ng papag na merong manipis na kama na halos nakadikit na sa kahoy. Sobrang luma na ng kamang ito at kitang-kita na ‘yong paniniksik ng mga mantsa ng dumi, natatakpan lang talaga dahil sa kobreng puti na hindi namang maayos na nakaipit sa ilalim kaya lumalabas ‘yong maruming kutson nito. Sa pagkakatanda ko rin, ito ‘yong kwarto naming dalawa ni ate noon. Hindi ko nga lang natatandaan ‘tong papag na ‘to, baka ginawa nila noong umalis na ako.

Bago pa man makapagtanong ito, biglang may kumatok sa pinto. Napangisi ako… nandito na sila… _______ KircheLeaf UNANG LIBRO _______ ~ KATAPUSAN ng KABANATA APAT ~