Novel & Cerita Ang Kapitbahay

Pero bago ito tuluyang makalabas ng kwarto ay muli ko itong tinawag. Huminto ito at nagtatakang tumingin sa akin. "Don't you want to witness this?" Ang tinutukoy ko ay ang gagawin ko sa babaeng nagpahirap sa Kapatid ko. Ngumisi ito. "Video mo nalang for entertainment purposes."

Susubo. Ngunguya. Kapagkuwa'y inaangat ang tingin sa kaharap. Naiilang na si Keirah. Ikaw ba naman may nakatitig sayo habang kumakain tapos nakapangalumbaba pa? Sino bang hindi, 'di ba? "Kakain ka ba o tititigan mo lang ako?" inis na sabi niya. Hindi niya naman ito amo o senior para bigyan ng honorifics.

may pinalidad sa boses niya at hinatak na ako saka nagsimula ng maglakad. "C! Ano ba C!" Inagaw ko ang aking pulso ngunit hindi niya iyon binitawan, magkakasugat pa ata sa higpit ng kapit. Nakita ko ang pagbuntong hininga ni Kuya and mouted 'hayaan mo na' what the--?!

sabi ng kapitbahay namin. Gusto kong sabihin sa kaniya na bakla si Xavier kaya ganoon kung kumilos pero hindi ako nagsalita. Nakikinig kasi ang anak ko na bahagya ko lang tinakpan ang tainga nang magsalita na ang kausap ko. Ayaw ko rin isipin ng mga kapitbahay na bakla ang mapapangasawa ko at bigyan sila ng pagkakataon para pagtawanan kami ni lolo katulad nang ginawa nila noong nabuntis ako.

Siya papalit sayo. Yung mayabang na kapitana di rin malaman ang gagawin. Di niya kilala si Sean pero sa nakikita malaking tao ang nakabanga niya. Malaki talaga. Walang kapantay kapitana ang kanyang kayabangan. Tipong nagyayabang pero may ibubuga naman. Kaya Kapitana, di ako makapaghintay sa sasabihin mo. Lumapit si Butler Nazi kay Sean saka namalayan ko na lang maraming tao na ang nakikipanuod sa amin.

Sabay-sabay kaming napatingin sa puwesto nito at nakita kong katabi nito si Kuya Jeff, na ngayon ay malawak ang pagkakangiti habang kausap si Kapitan. "Okay, ang susunod pong kanta ay request ng ating guwapong-guwapong groom. At ang kantang ito raw ay para sa kaniyang mga groomsmen na nahihiyang makisali sa ating kasiyahan. Hindi raw sanay sa ganitong kasiyahan ang mga binata n'ya, kaya gusto ng ating groom na maranasan nila ang ganitong sayawan. At sa mga groomsmen ni Jeff, na nariyan sa gilid ng bahay ni Jessa. Inaanyayahan namin kayong makiisa sa kasiyahang ito," umalingaw-ngaw na sabi ni Kapitan.

Iyong tawa na may ibang kahulugan talaga. "Hoy, Beauty, marinig ka ng kapitbahay!" sita ko sa kaniya. Syempre sino bang hindi makakagets nung sinabi niya? "Aba'y malayo naman ang kapitbahay. Saka, bakit ka naman namumula, Miss Thes? Iba ang nasa isip mo, 'no?!" tanong niya at itinuro pa sa akin iyong panggupit ng damo na hawak niya.

“Marami pa akong aayusin eh. Saka magpapaalam pa ako sa mga kapitbahay ko.” Napangiti siya. Iniisip niya siguro kung bakit sa mga kapitbahay ako magpapaalam. Noong mayaman pa lang kami, wala kaming pakialam sa mga kapitbahay namin, ganon din naman sila sa amin, dahil matataas ang pader ang gate ng mga bahay sa subdivision na tinitirhan namin, at wala talagang pakialaman doon. Dito ko lang naranasan kung ano ang tunay na kahulugan ng salitang kapitbahay.

sabi ng babae habang ito ay naka ngiti. “Thank you..” pasasalamat nito ako naman ay yumuko ng kaunti bago mag pahila na lang. “Thank you pala, kasi hinayaan mo ako maka kita ng Capybara..” nak ngiti kong pasasalamat dito. “Anything to make you happy i will do anything and everything..” sagot nito na kina ngiti ko. Napa nganga ako ng makita ko ang mga Capybara na nag kalat iba ay naka higa. “Oh my god! Ang cute nila!” Hindi ko maiwasan hindi mapa tili at umupo.

Ano ang tinutukoy niyang katotohanan? “Ang mga kulay ng kapa na ibinigay sa inyo ay nakabase sa kung anong kakayahan ang nakita ng mga elders, konseho, o mga guardian sa inyo. The white capes are given for those who has an ability to manage and lead, red for those who are strong enough to fight, and blue for those who has a capability to protect everyone,” deretyong sabi nito sa amin na hindi agad nag sink in sa utak ko.