Captain Barnacles Novels & Stories

Napahinto ng captain ang cargo ship na iniwan ko sa isang catastrophic situation sa pamamagitan ng pag pindot ng thrust reversal at ang one-sided instant anchoring! Sinapak ni Cameron sa mukha ang captain kaya napasigaw ito. “Tingnan mo nga ang sarili mo. Paano ka kaya naging captain ng cruise ship na ‘to?” Sa wakas ay nakita na ng helicopter ang nakatambay na cruise ship sa gitna ng hamog at tinawag nila ang patrol ship ng maritime police, “Ligtas ng nakahinto itong barko, papalapit na kami ngayon.”

Animo niyayakap ako ng hangin na iyon na naging dahilan ng paggaan ng pakiramdam ko. "Señorito! Handa na po ang yachty!" Sigaw ng isang lalaking naka uniporme na parang seaman. Captain siguro ang isang iyon. Nakatayo ito sa isang pinakamalaking yachty sa lahat ng nakahilira roon. "Good" Ganting sigaw ni Axel. Napahinto ako. Kaya napahinto rin si Axel saka tiningnan ako.

“Copy, sir!” Nagkatinginan kaming dalawa ni Captain Wenard. Si Captain Wenard ang kilala kung pulis na kahit hindi niya pinaghirapan gusto na palaging na sa kaniya ang credit. Nakakapikon man pero siya pa rin ang team leader namin.

At nang makita ko si Lionel na umastang parang hindi man lang ako kilala, si Vincent at Alejandro ang nagiging kausap ko. Habang patuloy na nag-iinuman at nagkukwentuhan, hindi ko maiwasang mapatitig kay Lionel. Kung paano siya tumawa at makipagkulitan, kung gaano siya kasaya at kakulit lalo na nang… dumating si Captain Sandra. “You drink?” tanong ni Captain sa akin na tinugon ko naman. Palagi niya akong kinakausap at tinatagayan na parang kami lang ang magka-inuman.

I don’t want to put him in danger. “Nagkataon lang,” maikling sagot ko. Hindi kalaunan ay pumasok sa loob si Captain na may dala-dalang dokumento pagkatapos ay pinatay ang ilaw na siyang namang nagbukas ang screen. Bumungad ang ilang pictures at lokasyon. Mas naging alerto naman ako.

itinuro ko sa kaniya si Captain. "And?" "Ta@na Marcos! Ano ba siya sa tingin mo?" "Tao! Tao na patay!" "Ikaw,, gagawin kitang giniling na tao! Ang ibig kong sabihin, anong trabaho niya rito?" "He is a Captain nga kasi! At siya ang may hawak ng-" saglit itong natigilan."Oh My God, Baby! Marunong kang mag drive ng Barko?"

“Captain, kayo ang role model ko noon, pero tingnan niyo ang sarili niyo ngayon. Ano ang nangyari sa inyo? Bakit naging ganito kayo?” Nagbuntong hininga ang captain. Hindi siya nagpaliwanag, “Kunin niyo ang baril niya.” Ang dalawang tauhan ng captain ay agad na sinubukang kunin ang baril ni Elsa. Gayunpaman, tinutok ni Elsa ang baril sa captain at sinigaw niya, “Wag kayong kikilos! Babarilin ko siya kapag may kahit sinong kumilos.”

“Kink Band? Seriously? Anong klaseng pangalan ‘yan?” Boss Daks leaned in, mahinhin pero may pilyong ngiti. “It’s a long story. Pero swear, sikat ‘yan dito. Kahit mga turista all the way from Maldives and Bali, dumadayo para makapanood. Our Captain here,” sabay turo kay Captain, “may voice na kayang magpatunaw ng yelo sa Arctic.” Captain smirked, then rested his chin on his hand habang nakatitig kay Mira. “Come tonight, and you’ll see… baka pati puso mo matunaw.”

Sumakit ang ulo niya ng matindi kung kaya’t ibinalik niya na ang race car at saka umalis sa lugar na iyon. Wala doon ang sagot na hinahanap niya. Kinabukasan ay sunod niyang pinuntahan ang Great Gatsea Cruise Line, pinayagan naman siyang pumasok sa Cruise ship dahil kaibigan niya naman si Ross Weighman na siyang Captain ng barko.

Walang pasok ng dalawang araw ang isang ‘yon kaya sulit na sulit niya ang pakikipaglaro sa labas. “Tara roon, Captain De Guzman, Maxine,” ani Captain Jaguar kay Maxine at Captain De Guzman. Lima na nga lang kaming natira rito’y mukhang aalis pa ang mga ‘to. Napatingin naman sa akin si Captain De Guzman subalit mukhang hindi niya rin matanggian dahil sa Captain Jaguar na ang nagsabi. Ganoon din si Maxine. Gusto ko ring sumunod subalit hindi ako inimbitahan. I always say to myself to never go when you’re not invited.