Head In Clouds Novels & Stories

Natahimik naman ang lahat na tila ba inaantay rin ang sagot ni Cloud. "Putangina, ewan ko ba! Bwiset ang sarap-sarap ng kain ko tapos bigla siyang lumapit sa'kin at hinila ang buhok ko. Hindi naman ako anghel para hindi lumaban kaya pinatulan ko. Kingina kung uubusin niya buhok ko, uubusin ko 'yung damit niya. Punyeta, ang sakit. Nahiya pa siya, hindi niya sinama pati anit ko sa pagkakasabunot niya," paliwanag ni Cloud.

Hindi ko maiwasang muling mapangiti habang hinaharangan ang view nito kay Vier. "You'll only experience cloud nine in your dreams, Cloud!"

He said with full of confident and willingness to know who the hell keep on destroying us. "Cloud" Mahinang tawag ko sa kaniya dahil hindi pa rin ako makapaniwala na magkasama na uli kami. It feels like the storm instantly vanished and the sun is shining at me.

Wala bang tao dito? Aalis na sana ako ng magulat ako ng biglang magbukas ito. Sumalubong sakin ang frustrated na mukha ni Cloud. Ang gulo gulo ng buhok nya. "Cloud" pagtawag ko sa kanya. I smiled at him. Pero tiningnan nya lang ako ng diretso parang ang laki ng bumabagabag sa kanya. "Aki, why are you here?" sabi nya sakin.

natatawa kong pang-aasar sa kanya, ayaw nya talagang pino po s'ya, hindi pa daw s'ya matanda. Aasarin ko pa sana si Cloud pero natigil na ako kasi may bigla na lang nagsalita sa microphone at ito ang MC, kaya umayos na kami ng upo. Binalingan ko si Cloud nakasuot ito ng white t-shirt at black pajama habang habang may red bandana na naman ngayon ang nasa ulo nya,parang ginawa nya ng headband. Kinikilig ako na tinitingnan s'yang ganyan ang ayos para syang japanese anime.

Hindi mapigilan ni Leaf ang ngiti na parang halos hindi na mabura sa labi niya. “Ang sarap mong kalbuhin.” Napatikom pa ng kamay si Clover sa labis na panggigigil. “Pero mapapagod lang ako kung gagawin ko dahil sa haba niyang buhok mo. Piste ka.” “Ikaw muna ako, gusto mo?” “Ayoko.” Napahalukipkip si Clover at nakapikit na inilayo ang pagkakaharap ng mukha kay Leaf. “Ekis na sa’kin ‘yang Elm na ‘yan.”

Nagmamadaling tumayo si Cloud tapos niyang kumain at nagpaalam din agad para umalis. "I'll be back by twelve, tawagan n'yo na lang ako kung may problema." Tumango lang kami ni Sunny. Pati si Cloud ay mukhang busy na rin. Hindi na 'ko magtataka kung pati si Sunny ay maging busy. Nang makaalis si Cloud ay kinausap ako ni Sunny. She looked at me worried. "Huwag mo kalimutang magpahinga, Ate Maxine. No offense, pero pagod na pagod kang tignan."

Mawawala rin naman itong nararamdaman ko. Kung hindi nga lang sinabi ni Haya na pumunta ako ngayon, hindi talaga ako pupunta. "I'm fine. Pagod lang ako. Madami kasi akong inasikaso sa shop," pagsisinungaling ko ulit kay Cloud. Mataman niya akong tinitigan. Lumapit siya sa 'kin at banayad na hinaplos ang mukha ko.

Anak ng baboy sa lahat ng baboy sa mundo! “Hold my hand.” Singhap na may kasamang paglunok ang nagawa ko nang magsalita na naman siya. Nakita ko pang inilahad niya ang kanang kamay niya sa akin pero sa sobrang gulo ng aking isipan na may kasamang kaba, hindi ko na alam kung ano ang uunahin kong reaksiyon o emosyon. I am just too clouded. My mind is so clouded.

Sumilip ako sa labas ng bahay namin at tumingala sa langit kasabay ng paguhit ng isang matamis na ngiti sa aking mga labi. Clouds! Clouds give me hopes whenever I am looking at them. They bring positivity to me at sobrang nakagagaan sa pakiramdam kapag tinitignan ko sila kaya madalas talaga akong tumititig sa kanila kapag wala akong magawa o kaya kahit may pupuntahan ako ay hindi ko nakalilimutang tumingala sa langit at pagmasdan ang kanilang natatanging kagandahan. Bigla nalang akong mapapangiti kapag nakikita sila. In fact, I am smiling right now because of them at mas gumaan ang pakiramdam ko dahil napagmasdan ko sila ngayon.