Carrie Novels & Stories

sagot ni Carrie na nakangiti habang lumalapit. “Anong ginagawa ng gamit niya dito, Carrie?” “Ipinasa lang ito sa akin ng staff dito sa kuwarto, kaya sinundan ko na lang. Bukod pa rito, kanina gabi… eh, tuloy-tuloy akong sinamahan ni Drexell buong gabi, kaya medyo sanay na rin ako,” sagot ni Carrie habang ngumingiti kay Zoey. “Alam mo, sobrang init ni Drexelll...”

Si Gerlie na ang lumapit sa kanya dahil alam naman nito na masasaktan ang kanyang kaibigan. "Oh! Ang mata mo at ang puso. Sabi ko naman sayo kalimutan mo na si boss Troy. Nakita mo iyong kasunod niya na magandang babae?" tanong nito. Pero dedma lang si Mira kunwari wala siyang naririnig na kahit ano. Pero may ideya naman na siya kung sino ang babae. "Hoyy! Si Ma'am Carla iyon. College friend ni boss Troy. Ang balita ko nililigawan niya yan--" hindi na niya pinatapos ang gusto pang sabihin ni Gerlie sa kanya at binara niya agad ito.

She shivered at the thought that Jackson had taken that woman in a very unconventional and harsh way. Medyo nakakahiya iyon kung ganoon. Dumating na maayos ang babae, pero umalis na may iniindang sakit. “Pero taas noo pa rin daw na umalis iyong babae. Kilala ko iyon si si Caroline Suarez iyon, isang sikat na modelo. May inosenteng imahe iyon sa mga commercials niya. Hindi ako makapaniwala na ganoon pala ang babaeng iyon.”

Una kong nakita ang buhok. At doon— Si Janine. Parang huminto ang mundo ko. Hindi siya umiiyak. Hindi siya sumisigaw. Tahimik siya. Nakatingin sa sahig. “Sol,” bulong ni Eli. Hindi ako makapagsalita. Sa kabilang side ng salamin, nagsasalita ang coordinator. “Lot 17. Female. High resilience. Complete medical file available to qualified buyers.” Lot 17.

Tinutuya si Brie, "Oh, gaano ka tamis. Tawagin ka niya na Carrie." "Ikaw!" "Gano'n nga," matyas na nagupo si Brie sa isang upuan na may kasamang pagkalat ng kanyang buhok. "Hindi mo ba ako sinabihan na huwag kang makialam kay Caroline kung nais mong mabuhay? Pero hindi lang ako nakialam sa kanya, binugbog ko pa siya nang malapit sa kamatayan. Ano ang balak mong gawin tungkol dito?"

Magsasalita pa sana siya nang makarinig kami ng katok sa pinto. "Pumasok ka." sabi ni Alpha Niklaus, at isang babae ang pumasok na may dalang dalawang malalaking paper bag. Inilapag niya ang mga iyon sa gitna ng silid bago lumapit sa akin. "Hello, ikaw siguro si Valerie. Ako si Carrie." Maliwanag ang kanyang ngiti, at wala akong magawa kundi ngumiti rin pabalik.

"Maniniwala ka kaya kung sasabihin kong pinag-sasabihan ako ni Carrie na huwag aawayin si Chester? Carrie is a nice person, Tito." Hindi ko na maiwasang titigan siya. "Do you know her that much?" Tanong ko pa. "Hindi gaano, but believe me, Tito. She's a nice person. She is just afraid of love. She is afraid to commit. She is just afraid to fall in love kaya ang ginagawa niya ay naglalaro na lang. Ayaw niyang mapaglaruan siya, kaya siya na ang naglalaro."

Nakangiti itong Hindi nawala Ang malalim na tingin Kay Alora. Hindi Siya nakapag salita at Hindi rin malaman kung anung ikikilos sa harapan ng kambal ni Zephyra. Talagang magkamukhang magkamukha sila pero magkaiba sa lahat ng bagay. "Let me introduce myself properly." dugtong nitong Hindi pa din nawawala Ang ngiti sa labi. "I'm Zendaya Zamora. I'm younger of 50 secs to Zephyra. And mas maganda Ako."

Pagkatapos ng mahabang panahon, ito na ang unang pagkakataon na maghapunan sila ng nag-iisa kasama si Diego. "Carrie..." Luminga si Carrie sa pinto. Dumating si Diego sa tamang oras. Nahulaan niyang maaaring alam ni Troy at Sarah na darating si Diego upang makita siya. Pinigilan niya ang kanyang hininga sa isang sandali, sinisikap na kontrolin ang mabilis na pagtibok ng kanyang puso—isang tibok na hindi nagbago sa loob ng mahigit isang dekada.

Please vote my story and follow me on my account thank you! Lady Kimmy