Carry's Novels & Stories

Cruz para makakuha ng kailangan. Chinat ko siya nang papunta na kami sa San Fernando. Sa Pampanga siya nagtatrabaho at mayroon itong motor na ginagamit na service. Sanay ako sa automatic na motor dahil ganoon ang gamit kong service kapag pumapasok sa school. Nagkataong may clutch ang motor niya pero alam ko namang gamitin dahil may tricycle kami na may clutch ang nakakabit sa sidecar.

Gumuhit ang ngisi sa labi ng dalaga ng pumasok sa kaniyang isipan ang plano na ipapagawa sa kaniyang tauhan. Kasalukuyang pa uwi si Carry madilim na sa daan dahil bandang alasais emedya na ng gabi, na tagalan siya sa Mall. Mabilis ang pagpapatakbo niya ng sasakyan para makarating kaagad siya kanilang bahay upang makapag-luto pa ng kanilang hapunan.

Not finding this situation funny, I glared at her. "You know better than anyone that the customer is always right no matter what they do. Now, knowing those girls over there, they'll definitely want some sort of punishment given to you. Yung babae sinampal mo sa mukha ng muffin, for sure she wants you to be fired. Since her father is Sir Bruce's business partner, helping him open the new franchise, we can not stress this enough. We can't let the princess run to her daddy.” "Kaya wala tayong gagawin?" I interrupted her before she could blabber any further.

Hindi pa pala ito umaalis? Lumabas si Carlos, may hawak na sigarilyo sa pagitan ng kanyang mga daliri. Matangkad, kalmado, at kapansin-pansin, dala nito ang awtoridad na hindi mo basta-basta malalapitan. Sa totoo lang, siya ay katangi-tangi. Sa ilalim ng kanyang pamumuno, nadoble ang market value ng Fuentevilla corp sa loob ng isang taon. Magalang siya sa mga nakatatanda at mahusay sa lahat ng bagay. Kahanga-hanga ang lahat sa kanya, maliban sa panlasa nito sa babae.

Ito ay pagsisimula ng infiltration. Pagbukas ng elevator sa ika-dalawampu’t dalawang palapag, sinalubong ako ng tahimik na karangyaan. Hindi ostentatious. Hindi sumisigaw ng kayamanan. Pero ramdam mo ang kapangyarihan sa disiplina ng disenyo. Lumapit sa akin si Carla mula HR. “Welcome officially, Mara,” sabi niya. “We’ll set up your station first.”

“Puwede po ba akong sumama sa sasakyan papunta sa kanto? Kasi umalis na ang company car.” “Oh, wala ba ang sasakyan mo?” “Ah, wala na. Plano ko naman pong magmaneho na lang, kasi medyo madilim at liblib ang daan,” sagot ng babae, sabay ngiti kay Drexell. “Sige, ihahatid na lang kita. Medyo delikado na kasi,” ani Drexell. “Maraming salamat,” sagot ni Carrie, ngumiti, bago sinundan ang lalaki papunta sa kotse.

malamig na sagot ni Ryder, parang hindi nababahala sa pressure ng pagpapatakbo ng isang malaking negosyo. Napakunot ang noo ko sa narinig. ADCC? Parang pamilyar... Bigla kong naalala si Carrie, she once mentioned working at ADEG in Cebu, a subsidiary of ADCC. So, he’s the Founder, Chairman, and CEO? Wow! Just wow! Nagpipigil akong mapanganga, pero hindi ko naiwasang mamangha. Ryder was not just intimidating; he was powerful in ways I didn’t anticipate.

bati ko sa kanya. “Walang anuman, Sarah. Relax ka lang. Oh, by the way, sigurado ka bang pupunta ka sa meeting na yan lang ang suot mo? Para yun sa mga shareholders, di ba?” Naintindihan ko kaagad ang ibig sabihin ni Carrie. Oo nga namna… sobrang simple lang ng itsura ko dahil nakasuot lang ako ng isang plain na beige dress. “Wala na akong oras para magpalit, Carrie.”

anyaya ni Khan at humalakhak. Akmang makikitawa ako nang mahagip ng mga mata ko ang bagong pasok sa double door ng Cafeteria. Kyrous proudly walked while wearing formal tuxedo and an infant carrier. Naroon si Cara. Ang kanang kamay ay alalay sa anak at sa kabila naman, bitbit niya ang maliit na bag at kulay pink. He looks serious yet so hot with that pink bag! "Move on na raw..."