Charity In Truth の小説・ストーリー

TIANZON POV Nakatayo ako sa glass wall ng office ko habang pinapanood yung nangyayari sa labas. Isa na namang gulo, isa na namang mistake at lahat ay may pangalan na naman si Lucky Diego. Hindi ko maintindihan kung paano siya nakakapag-cause ng chaos sa loob lang ng ilang oras. Most employees would’ve been fired already, pero siya parang laging nadadagdag sa problema imbes na mawala. And yet, hindi ko pa rin siya tinatanggal.

Umupo muna kaming dalawa sa sofa at binuksan ang telebisyon. Muling lumitaw sa medya ang kaso na hinahawakan namin ngayon patungkol sa anak ni Police Lieuetenant Colonel Brandon Luisito sa anak niyang si Grace Luisito. Nakita ko rin na marami ang nagrarally sa harap nang headquarters. Hinihingi nila ang hustisya. Muli akong bumalik sa aming kwarto para tingnan ang files ni Grace, pagakatapos ay inilagay ko na ito sa bag para maidala sa headquarters.

"The truth is, I'm not. I'm happy that once in my life I did one good thing and that is to saved her from that moment." Doon na tuluyang bumagsak ang mga luha ni Charity na kanina pa niya pinipigilan. If only Cameron knew na siya ang babaeng 'yon. Pero nawalan siya ng lakas ng loob na sabihin sa lalaki na siya ang babaeng minsan na nitong iniligtas.

Lumipas din ang panahon at nawala na ang nararamdaman nya rito, ipinakita lamang siguro ng mundo kung ano ba talaga ang totoong pagkatao nya, at ginamit na kasangkapan si Bradly upang matuklasan nya sa sarili ang nais ng kanyang puso. “Well, if that woman is so desperately in need. Babayaran mo sya upang magpanggap, then after the transfer of your heritance, it’s a win win situation for the both of you. Magkakapera sya at makukuha mo naman ang mana mo mula kay Don Graciano.” Napa isip sya sa sinabi ng kaibigan, he has a point. But the one million question is, who?

Habang sinasabi niya ito, nagsimulang makaramdam ng tuwa si Cathy. “Alex Ambrose? Imposible yun. Hindi siya ganoong klase ng tao.” Umiling si Luke. Alam niyang mahirap si Alex pero sigurado siyang hinding-hindi niya gagawin ang ganoong bagay. Sagot ni Cathy, “Mr. Morgan, wag kang magpapaloko sa kanya. Alam mo ba kung magkano ang naibigay niya sa isang charity? Isang daan at tatlumpung libong dolyar. Sa palagay mo, paano makakamit ni Alex ang ganoong uri ng pera?"

Kailangan ko ng mga mapagkakatiwalaan na mga tao at tamang-tama na handa si Samuel sa bagong buhay na tatahakin niya. Pinahanda ko rin ang isa sa mga condo ko para pansamantalang tirahan ng mga taong minsan ay naging mabuti sa akin. I love doing things na hindi ginagawa ng mga karaniwang tao. Charity is always beyond obligation lalo na kung ang tutulungan ko rin naman ay ang taong minsan ay naging sandalan ko. I am a type of person na hindi nakakalimot. And I want to leave a legacy wherein people will remember me not because I abandoned my wife but because I am the most generous in the family.

I need alcohol na 'ata. Umiling siya na natatawa, parang anghel na bata. "Please don't take it off! Marami ako n'yan. I'm not really materialistic. Sadyang every week nireregaluhan ako ni Chairman. Kaya 'yon binebenta ko na lang tapos binibigay ko 'yong cash sa charity. But I'm really glad you wear it. You look more pretty." Charity? Ang bait naman pala. Never ko pa nagawa 'yan. Dahil ako tinatapon ko na lang 'yong mga gift kapag hindi ko bet or hindi pasado sa standard ko.

Ang laban para sa hustisya ay hindi natatapos sa isang hatol; ito’y isang tuloy-tuloy na misyon. “Salamat sa inyong lahat sa pagtitipon ngayon,” panimula ni Charlaine habang nakatingin sa mga mata ng bawat isa. “Ang layunin ng foundation na ito ay hindi lamang magbigay ng suporta kundi maging isang boses para sa mga taong hindi kayang magsalita. Marami sa atin ang tahimik na nagtitiis, at iyon ang gusto nating wakasan.”

"Magaling kang pumili, huh? Matutulungan kita r'yan. At kung may ibang aagaw, gagawa ako ng paraan para sa'yo iyon mapunta." "Hindi naman kailangan." Umiiling na sagot ni Brandon. "Charity auctions focus on the word 'charity'. Kung ang upuang iyon ay nakatadhanang mapasaakin, mapapasaakin iyon kahit na anong mangyari. Mawawala ang thrill ng auction kung ipipilit ko ang gusto ko."

Hindi puwedeng ngumiti pa siya ulit pagkatapos ng lahat, kailangan niyang magdusa at ako mismo ang magpaparanas sa kaniya nun. Nanghihina na ang buong katawan ko at pakiramdam ko mahihimatay na ako, pero pinilit kong magpakatatag. Habang nakayuko ako ay mayroon akong nakitang pulang sapatos sa harapan ko, dahan dahan kong inangat ang tingin ko at nakita ko ang mukha ni Charity na tuwang tuwa sa kalagayan ko. Si Charity na itinuring kong kaibigan, Si Charity na pinagkatiwalaan ko at kahit kailan hindi ko pinagdudahan...