The Truth Will Always Prevail Novels & Stories

Hindi napigilan ni Mayee na matawa. Maging ako natawa rin. “Okay.” Tumayo ako. “Isa lang ang hihilingin ko habang nagtatrabaho ka sa akin.” “Sige po.” “Kapag may itatanong ako...” “Always be honest.” “Kahit masakit.” “Kahit hindi ko magustuhan.” “I prefer the truth kaysa magandang kasinungalingan.” Seryoso siyang tumango. “Opo, Ma’am.”

Pero bilang ama, bilang pinuno, at bilang taong may paninindigan… kailangan kong gawin ang nararapat. Dahil alam ko, at alam na rin ng lahat… na sa huli, kahit gaano pa katagal, kahit gaano pa karami ang harang… ang tama ay laging mananaig sa mali. Ang katotohanan ay laging lalabas at mananaig laban sa lahat ng kasinungalingan.

At ngayon, kahit ano pa ang ibato sa amin ng tadhana, magkasama namin iyon na lalagpasan. When the bad thing is over, the good things are coming. In time, the heavy rain will suddenly be a warm sunlight. Life will rain you with trials, but there's always a rainbow in the end of them. Never lose trust and hope. Learn how to wait until all the wait will be worth it. -----Miss IYA-----

that no matter how hard I try to reach Isles, no matter what effort I put, he will always leave some parts of him unsaid. Na kahit magsikap ako, hindi niya ang bubuksan ang sarili niya sa ‘kin. And I find it hard to be contented with that. Kinuha ko ang kamay ni Isles. I held it and stared at his eyes sincerely. “The truth will always prevail. Kahit anong tago ng tao sa katotohanan, lalabas at lalabas din iyon. Kahit gaano pa kayaman o kamakapangyarihan ang isang tao. No matter how much money they use... Hindi man ngayon o hindi man agad, siguradong darating ang tamang panahon, magiging malaya rin ang katotohanan. It seems unfair... but it will come. You just

At sa dulo ng lahat ng ito, tanging ang katotohanan ang mananatiling nakatayo. (Itutuloy sa susunod na kabanata...)

Pero hanggang kailan ko kayang panindigan ang kasinungalingan? Ipinikit ko ang aking mga mata at hinayaan ang dilim na lamunin ako. Bukas, panibagong araw na naman ng pagpapanggap. Pero sa gabing ito, hahayaan ko munang ang alaala ng haplos ni Lucas ang maging kumot ko. Because in the dark, even the most perfect gold loses its shine. And only the truth remains.

But cruelty would always charge you a karma. Life will always be fair, the world isn’t. You may think that life has been unfair to you, but your surroundings will always be. The world is too cruel for everyone, some people would just love to adapt it. Sometimes, the were left with no options but to be in the dark side. It has always been you. Reflect on how you should act in front of everyone and assess the situation. Maybe you could build a hope within the lines where everyone could make a silver lining upon this seesaw’s riding.

Pero isang bagay ang malinaw. The lie is no longer just a cover. It’s reality now. And reality has consequences.

sabi niya, may matalim na ngiti, “let’s see.” Napahinto ako. “Let’s see what?” tanong ko, matigas ang boses ko. Hindi siya agad sumagot. Tinitigan niya lang ako na parang alam niya ang isang bagay na hindi ko alam. “At the end of the day,” sabi niya sa wakas, mabagal at deliberate, “truth always comes out.” Nakatayo lang ako doon, hindi makagalaw, habang unti-unting bumabalik yung kaba sa dibdib ko.

“Isa pa—isa pang gamit na itapon mo rito, isusubsob ko ang mukha mo sa kalsada.” “Anak, tama na,” pigil ng ina niya, lumuluha. “Hayaan mo na sila. Umalis na lang tayo.” Huminga ng malalim si Lyra. Tinapunan ng matalim na tingin ang mag-ina ni Tristan. “This isn’t over,” mariing sabi niya. “You can throw us out of a house, but you can’t erase the truth.” ***