Our Lady Of Charity นิยาย & เรื่องราว

hamon ko sa kanya kaya naman lalo siyang nagalit sa akin “Hayop ka, Della! Makikita din ni Mason ang tunay na kulay mo! Iiwan mo din siya pag nagsawa kang magbait-baitan at ako…ako na naman ang aalalay sa kanya!” ani Charity habang nakaturo sa sarili niya I felt sorry for her! Kasi gaya ko, nabubuhay din siya sa isang pantasya!

"At bakit naman hindi? Imagine, sa tagal nating magkasama ngayon ko lang 'yan narinig mula sa'yo, sweetie. Nasanay kasi akong sa ilang mga charities ka lang pumupunta para i-abot ang ilang tulong." Lihim akong nagpasalamat. Oo nga pala, ganon din ang ilang gawain ni Farrah. Nasa ilang charity nga lamang pala ito tumutulong. Ang totoo niya'n, na inspired akong tumulong dahil sa MCGI Cares, isang religious group na tumutulong sa mga ilang mahihirap. Taglay sa pagtulong ng mga ito na may buong-puso at palaging sa Panginoon inihahayag ang lahat ng karangalan, which is dapat lang at hindi sa kanino pa man.

What an evil bitch. “I’m sorry.” Wala sa sarili kong sambit na halatang ikinagulo ng isip ni Charity. “What do you mean? Ayos ka lang ba?” Tanong nito at bakas sa mukha ang pag-aalala pero nginitian ko lamang siya tyaka umiling. Magsasalita pa sana si Charity kung hindi lang kami tinawag ng organizer at sinabing kailangan na naming pumunta sa simbahan.

nakakunot ang noo na tanong ko sa kanya. "Hindi ko alam pero saglit lamang at titingnan ko ang makina," mabilis na bumaba si Papa at kinalikot ang makina. Habang nagkakalikot si Papa ng makina ay sinuri ko ang aming paligid. Namangha ako nang makita ko ang isang napakagandang mansion na aking nakikita. Mansion sa gitna ng kagubatan? O baka naman naghahalusinasyon lamang ako. At para makasiguro na hindi hallucination ang aking nakikita ay bumaba ako sa kotse at nilapitan si Papa para tanungin. "Papa, kanino ang mansion na iyan? Bakit dito sa gitna ng kagubatan nakatirik ang mansion na iyan?" "Mansion iyan ng pamilya, Lark. Isa sila sa pinakamayaman sa lugar na ito," sagot ni Papa kaya hindi l

hindi niya mapigilan ang sariling magtanong. Agad itong umiling at mahinang natawa saka tumingin sa kanya. “No. Most of the time, si Miss Charity ang gumagawa, lalo na sa mga custom-made requests. Siya palagi. Kaunti lamang ang mga nagawa ko rito. She’s talented. And it’s not a wonder why you two are good friends. Birds with the same feather, flocks together. Both successful and pretty.” Mahina siyang natawa sa sinabi nito. “You have the sweetest tongue. I must take that as a compliment.”

"Come in." Bumukas ang pinto at iniluwa si Charity. "Good morning, ma'am." Lumawak ang ngiti sa aking mga labi. "Hi, good morning. May kailangan ka ba sa'kin?" "Yes, and I want to give this to you." Inabot ni Charity sa akin ang naturang paper bag na dala niya. Napatingin ako sa paper bag na hawak ni Charity. "Ano naman 'yan?" kunot-noong tanong ko.

The most beautiful and silent girl in their class! Ngumiti si Dianna samin, " Yes, that is me. It... Actually good to know that someone from my past know me. Nice to meet you again. Scarlett Rain and Charity Red." Mala anghel din ang boses just like charity and I! "Oh! To M to the G!" Charity. "OMG! " Me. Isa din pala gawain namin ni charity noon ay ang isa samin mag spell ng OMG tapos ako naman ay ang bubuo, kagaya ngayon.

Siguro iniisip ni Charity na magagalit siya at iiwanan ito kapag nalaman na niya ang totoo. Well, she already knew. At wala siyang balak magalit o layasan ito. Charity had done more than a mother's job to raise her into who she was now. Sa dahilan pa lang na iyon, this woman in her arms deserve all the love and respect she could give. ***** NAPAKAAGA pa ay bumalik na ang babaeng kausap ni Charity kagabi. This time, si Hope ang nakapagbukas dito ng pinto.

Sinira nila ang mga pangarap namin ni Almira! Hindi nagtagal ay may dumating na babae at nakita ko na niyakap ito ni Patrick. “Siya si Charity, girlfriend ko at nagt trabaho siya sa laboratory ng ospital dito sa Cebu.” pakilala sa amin ni Patrick sa bagong dating “I want it done ASAP! Kahit magbayad ako ng malaki!” pakiusap ko kay Charity “Ako na ang bahala!” sabi naman niya sa akin

I will even offer my life for her. It was five years since the time we met. I'm not the nameless slave I once was. I'm now Yula Charles. Anastasia Frey gave me that name. I'm the head maid of House Frey and the chevalier of Anastasia Frey. Yumuko ako habang pababa ng hagdanan si Lady Anastasia. Nang makaalis na siya ay tinawagan ko na ang mga maid sa paligid para sabihan na pigilan ang mga students na nagbabalak makaakyat sa rooftop.