Charlie's El Nido Novels & Stories

Inalalayan siya ni Servant Kim na sumakay doon, kinakabahan man ay walang nagawa si Charity kung hindi sumakay. " WE'RE in El nido, welcome to Isla Silvestre, Miss Charity." Charity is in awe as she saw the island from above. A freakin' beautiful island, a paradise! habang pababa ang sinasakyang chopper ay malayang inililibot ni Charity ang paningin sa isla na tila sadyang inihiwalay sa iba. Isang pribadong isla na para lamang sa mga Silvestre. Puting buhangin, malinaw na karagatan at sa pinakagitna ay isang malaking up and down na puting bahay. May mga iilang cottages na mga kubo style, mga puno ng niyog na nagtataasan. Hangang sa makababa mula sa himpapawid ay hindi pa rin makapaniwala si

matigas nitong utos. Mabilis na umalis ang tatlo. At pagkasara na pagkasara ng pinto ay muling humarap sa kanya ang lalaki. Doon napansin ni Charlie ang kulay asul nitong mga mata na tila sinasalamin ang malawak na karagatan sa ilalim ng matingkad na sikat ng araw. "You see, things are a bit complicated right now, and you're the only one who can make them easier," panimula nito bago humakbang palapit sa kanya.

"Nakakapanibago lang." "So…you are challenged. Stop thinking about taming me." "You're not a wild beast in the jungle, Miss…" Ewan ba niya. Hindi siya iyong topo ng babaeng nagbibigay ng pangalan sa kung sino-sino pero narinig na lang niya ang sariling bibig na magsalita. "Charinda Delos Reyes. That's my name." He offered his hand to her. Waiting for a handshake. "Charinda…in my v-log, I want to dedicate it to you."

Hindi rin iyon ang totoong asawa ng Papa ko kundi kabit lang siya. "You can tell your story to Charo Santos.At pumunta kana sa guestroom na pina ayos ko at magpapahatid ako sa mga tauhan ng pagkain.Don't forget to give me back my clothes.Kung gusto mong magtagal at mag enjoy dito sa isla mag pakabait ka.Kung hindi isang tawag ko lang kay Don Leonardo darating ang private helicopter niyo para sunduin ka at para iyuwi ka sa mansiyon." "Hindi ako aalis.Makakaya mong gawin sa akin yon pagkatapos mo akong maagrabyado ng todo-todo?Sa palagay ko kahit paano may puso ka pa."

Isang bagong yugto ang naghihintay—at sa pagkakataong ito, hawak niya ang kanyang mga kaibigan, handang magsimula ng panibagong kwento. Pagdating nila sa villa, sinalubong sila ng malamig na simoy ng hangin mula sa dagat at ng tanawin ng isang bahay na tila kumukuha ng hininga—malalaking bintana, terrace na nakaharap sa Mediterranean, at mga haliging puti na kumikislap sa ilalim ng araw. “Damn…” bulalas ni Charlie, nanlaki ang mga mata. “Kung may ganito akong bahay, swear, hindi na ako babalik sa Pilipinas.”

KABANATA 52 Mula sa ikalawang palapag ng Hacienda kung saan naroron ang kwarto si Savannah, rinig niya ang mga boses sa ibaba na tila ba may nagkakagulong mga tao. Dala ng kuryusidad, tinigil muna niya ang pinagkakaabalahan sa laptop upang sumilip sa nangyayari sa labas at nang dumungaw siya sa railings, doon niya nakita ang mag asawa na sa kaniyang palagay, mabigat at malaki ang pinagtatalunan. Kita niya ang mga luhang dumadaloy sa magkabilang pisngi ni Catalina habang ang kambal niya ay tila problemado at di makagalaw sa kinatatayuan nito.

Elora POV "Welcome! Enjoy your stay, our dear visitor!" Ito ang bungad sa akin ng makababa ako sa bangka na aking sinasakyan,may kalayuan din ang naging biyahe o kaya ramdam ko ang pagod at pananakit ng katawan. Nilibot ko ang aking paningin at tama nga si Charline, eksklusibo and naturang isla. Wala akong ibang masabi kung hindi sobrang ganda ng lugar at alam kung magiging masaya at payapa ang bakasyon ko.

Inirapan ko ang kalagayan ni Tav at kinuha na lang ang phone ko sa pouch para tignan kung may message si Kuya Arnel. From: Kuya Arnel Miss Lara, hindi ko mapick-up 'yang location niyo. Marami bang puno o gusali jan? Napalingon ako at nakitang hindi naman gano'n karami ang mga puno ngunit malalaki ang mga sanga nito. We're in an exclusive bar that's really far away from the bright streets of the city. Marami rin namang bahay dito at hindi rin madilim. Sadyang dim lang ang lights.

Sa alas nuwebe ng umaga, dumating si Charlie sa Long Beach, New York, gamit ang helicopter. Direkta siyang bumaba sa luxury villa na nirentahan ni Porter. Sila Porter, Hanzo, at Kazuo ay lumabas para batiin siya sa sandaling dumating siya.

Kundi dahil sa halo ng galit, kahihiyan, at kakaibang pakiramdam ng relief. “I… I’ll leave,” sabi ni Charlie sa wakas nang mapagtanto niyang wala na siyang lusot. “Good idea,” malamig na sagot ni Neo. Pinanood kong umalis si Charlie sa dance floor, nagmamadaling dumaan sa mga tao hanggang mawala siya papunta sa exit. Doon ko lang napansin na nanginginig pa rin ako. “You okay?” tanong ni Neo, mas malambot na ngayon ang boses niya, may halong pag-aalala.