Novel & Cerita Catharsis In Tagalog

Bakas din naman sa hitsura niyang takot siya sa maaari ko pang sabihin kaya mas lalo akong ginanahan. “Hindi ko alam kung ano’ng himala ang ibinigay sa iyo e. Himala ba mula sa Diyos o himala mula kay Satanas? Ano’ng pakiramdam na mabangga ng isang sasakyan matapos mo akong ipahiya at maliitin sa harap ng maraming estudyante noon? Ang bilis ng karma mo, ‘di ba? Naaksidente ka kaagad. Hindi ka ba natatakot na baka maulit ulit iyon dahil sa ginawa mo sa akin ngayon? Hindi ka ba nag-aalala para sa buhay mo?” mahabang litanya ko. Doon ko nakita ang pare-pareho nilang reaksiyon. Gulat. Pero nakita ko rin ang pagkuyom ng mga palad ni Miho.

'Yon pa naman ang daming mentioned sa user tapos puro 'HAHAHA' ang reply. Because of my curiosity, I copy the text and translate it in go-gle. Ito 'yong lumabas. - Parang wtf ang babae dahil tinago pa niya ang mukha niya. 'Yan 'yong lumabas sa s-in-earch ko. Hindi ko maintindihan ang meaning no'ng wtf pero pamilyar sa akin ang text. So, sinearch ko na rin para malaman ko. Ang lumabas...

"Isulat mo ito, mayroong 5 stages of moving on. Una, Denial, second anger, third bargaining, fourth, depression and last phase ay acceptance. Sabihin mo 'yan sa teacher mo ha." Tumangu-tango lang ako habang nagsusulat. Naku, mukhang mataas ang makukuha kong marka kay Ms. Delisa ah. "Flare,”$ he called me. "Hmm?" "Bakit ang asim ng panyo mo? Saan mo iyan pinunas bago sa mukha ko?" Nag-alangan akong sumagot. Kasi baka magalit siya pero sumagot na rin ako. "Sa kili-kili ko. Hehe."

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

Ano ba'ng magagawa ng salita ko para mapatigil siya? Now, as I face my own battles, I've learned one important thing: no addiction or escape can truly fix what's broken inside. Ang tunay na paggaling, nagsisimula sa sarili, kahit gaano pa kabigat ang buhay. I just wish my mom had seen that before everything got worse. "Catalina! Ano ba ang tagal mong lumabas!" Napairap ako nang marinig ko ang boses ni Aiden sa labas.

What's wrong with me? Dapat nga masaya ako, hindi ba? Dapat nagdidiwang ako dahil hinalikan ako ng crush ko. Dapat nagsasaya ako dahil nakasayaw ko siya pero sa tuwing naiisip ko iyon ay sumasagi sa utak ko si Santrius. He was the one who rescued me. He was there to cheer me up. Napabuga ako ng hangin. Ang gusto ko lang gawin ngayon ay umalis rito at hanapin siya.

sagot ni Kei, halatang nasasaktan. "Pero tao lang ako, Kei! Hindi ko mapigilan ang sarili kong mainis, madismaya, at mapagod sa relasyon natin! Sobrang pagod na akong maghintay na tawagan mo ako! Sawa na akong maging 'lihim mong kasintahan'! Gusto ko nang tapusin ‘to!" sigaw ni Kate habang bumabagsak ang kanyang mga luha.

Better to be called like that than that certain three-letter word. Napangisi siya sa reply nito. Kung ganoon ayaw nitong matawag na "gay". Nakonsensya tuloy siya. She shouldn't have gone far with her imagination. Pero hindi pa rin niya mapigilang mainis dito dahil first kiss niya ang nadale. Hindi pa siya nakapag-reply nang may natanggap na naman siyang text galing dito. I could return the kiss if you want. ;)

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Xyrius' POV HE pinched the bridge of his nose. Sumasakit na naman ang sentido niya sa kakaisip ng mga problema. Na sa loob na siya ng kotse niya sa backseat dahil wala pa siya sa mood mag-drive. Isinandal niya ang siko sa bintana at pinaglaruan ang mga labi. Iniisip niya ang sinabi ni Giselle sa kanya. "Fuck..." mahinang mura niya sa sarili.