Novel & Cerita Nilalang Sa Mundo Ng Haraya

Tumingala ang dalaga upang pigilan ang nagbabantang pagpatak ng mga luha. "Bumalik na ako para bigyan kayo ng hustisya." Humakbang palapit si Jamilla at hinaplos ng nanginginig na kamay ang mga lapida. Ang lamig ng pagkakandantay ng balat doon ay tuluyan nang nagpalaglag sa kanyang mga luha. Pero mabilis din naman agad niya iyong pinahid. "Ipinapangako ko na kahit langit ang mundong kanilang tinatapakan, hihilahin ko sila pahalik sa aking paanan."

Masaya sila na nilisan na ang lugar na iyon upang umpisahan ang panibagong bukas na naghihintay sa kanila. Ngiting-ngiti si Bryle na sinamyo niya ang preskong hangin. Ang hangin ng pagiging malaya. At ipinapangako niya. Babawi siya. Ibibigay niya uli ang langit kay Leia. Hinding-hindi niya hahayaan na muling mahirapan ito sa piling niya.

Malayo pa ang labasan secret tunnel ito ng black world at iilan lamang Ang nakakaalam Niti mga matataas lamang na tao at yang mga tauhan na nakasunod sakin Isang salita lang ang lalabas sa mga bibig nila ay tiyak sabog agad Ang ulo Nila sakin kaya ayukong Magalit dahil Hindi ko Kilala ang sarili ko sa tuwing Galit ako. Agad ko namang tiningnan ang maputi na ilaw andito na kami sa dulo ng daan kaya agad ko naman itong binilisan walang ano ano'y pinaharurot ko an ito at agad agad naman akong nakalabas na.

may halong pananabik na wika nito. Napabuntong hininga siya. Bampira man ito o aswang ay wala siyang pakialam. Sana lang talaga ay maging maayos ito. Ilan oras pa silang nagkwentuhan ni Ria hanggang sa magpaalam na ito sa kanya. Sinabi rin nito na bukas nang gabi iba-byahe si Eya patungong China.

I'm tired of hurting before, hindi ba pa tapos ngayon. "ISANG EL MUNDO NA LANG NATITIRA. TULUYAN NA NGA BANG MAGIGING ULILA ANG BUNSO NG EL MUNDO? IYAN ANG HINDI NATIN ALAM. IPANALANGIN NA LANG NATIN NA SANA MAGING MAAYOS ANG KALAGAYAN NG BINATA DAHIL KUNG HINDI, NAKU! KAAWA-AWA ANG MAGIGING SASAPITIN NG BUNSO NILA, NAPAKABATA PA NAMAN." Masama ang tingin na pinupukol ko sa babaeng nagbabalita nang maramdaman ko ang paglapit sa akin ni Baste. Anong klaseng pagbabalita 'yan?

Ang wika ng haplos ay sapat na para sa gabing ito. Dahil bukas, babalik muli ang mundo. Babalik ang mga baril, ang mga traydor, at ang mga pader. Pero sa loob ng ilang oras na ito, kami ay hindi bihag at bantay. Kami ay dalawang kaluluwang nag-uusap sa gitna ng katahimikan.

Nanlaki ang kanyang mga mata. Hindi alam ni Esteban kung anong klaseng bagay ang hawak niya, pero dama niyang taglay nito ang kakaibang kapangyarihan. Ayon sa mga alamat, mayroong isang pinakamakapangyarihang sandata sa buong mundo, isang sandatang tinaguriang Hari ng Lahat ng Kagamitang Pandigma. Kahit anong armas pa raw, walang makakapantay dito. Dahil ang sandatang ito ay ginamit mismo sa paglikha ng mundo.

"Hindi, hindi ang mga gamit ko!" Pinanood niya nang walang magawa habang ang kanyang buhay ay itinapon ng piraso-piraso. Kakaumpisa pa lang niyang mag-enjoy sa karangyaan ng bahay. Bakit nangyayari ang lahat ng iyon sa kanya? Nakatiklop sa sahig, tunay ang mga luha ni Helen sa pagkakataong ito. "Wala na... Ang buong mundo ko..."

Huminga ako nang malalim, itininaas ang aking panga, at ibinigay ang pinakamaganda kong ngiti sa harap ng mapanghusgang mundo ng mga mayayaman. Right. Fun. Relax. Kaya ko 'to. Hayaan nating magsimula ang palabas.

Nangilid ang luha sa mga mata ni Luna. Hindi niya inaasahan ang ganitong salita mula sa lalaking kilala niyang hindi madaldal sa damdamin. “Hindi perpekto ang mundo natin,” sabi pa ni Yael. “May mga araw na mahirap. Pero nandito pa rin tayong dalawa, lumalaban at hindi sumusuko.” Sandali siyang tumigil.