Novel & Cerita Charlie's El Nido

I will continue to pursue my dream to become the greatest actor ever and she will run her company. After all of this, I will no longer be part of her life. I will no longer see her. Hindi na ako masasaktan at hindi na niya ako makikita. It's all just pretend. ...It's all just Love Charades Umuulan na nang nakasakay kami sa sasakyan para makauwi. We managed to get all the things we need for tomorrow. Nakahanda na rin daw ang preparations para sa gaganaping wedding bukas.

tumaas pa ang kilay ko nun kahit nagulat na lang na mas nahila niya ako and my lips fell on to hers. “Gusto mo ba magkatabi tayo matulog?” – “Wow~ ang presko ng hangin. Alam mo laking Tondo kasi ako kaya hindi pa ako nakakapunta sa mga probinsya. Walang oras eh.” Kakababa pa lang namin sa private plan nun at madaling bumaba si Charlie na nakataas na ang mga kamay whilst the sun sunk into her skin. She looked radiant. “Talaga?” tanong ko na rin na nakuha na yung ibang gamit sa flight attendant. “Thank you.”

Mabigat ito sa kamay—mas parang metal ang materiales nito kaysa papel. Umupo si Charlie sa bench na naroon, hinaplos ni Charlie ang naka-emboss na letter E. Tiningnan niya ang likod at may qr code dito. Kinuha niya ang cellphone niya at pag-scan niya, bumungad sa kanya ang isang isla. Namangha si Charlie sa nakita at ang mas kinatuwa niya pa ang isla na iyon ay nasa Pilipinas. May dahilan na siya para makabalik sa bansang nilisan niya ng dalawang taon. "Mr. Veducci kung sino ka man, salamat sa'yo." Napasilip si Charlie sa itaas at pinagsiklop niya ang palad niya.

pukaw ni Gray sa kanya, maya-maya. "I'm still here. I am somewhere in Laguna and...I'm with Charlie," aniya. Gray cussed as soon as he said the last sentence. "Dude, do you know what you've done? Pinagana na ng mga Sandejas ang lahat ng koneksyon nila mahanap lang si Charlie." He knew that. Kaya nga niya in-off ang cellphone niya kanina habang nasa biyahe sila para hindi siya ma-track. Alam niyang kapag nagsalita si Theo, ituturo siya nitong kasama ni Charlie.

“Pupunta lang ako sa restroom. Babalik ako pag kompleto na ang lahat.” Tahimik lang si Elton habang pinapanood ang pag-alis niya. Paglabas niya, agad niyang tinawagan si Charlie via voice message. “Char, nakabalik ka na ba? Gusto mo bang ipasama ko si Rodolfo para samahan kang tingnan ang mga available na properties? May ilang nakapangalan sa Campos, ipapadala ko sa’yo mamaya para makapili ka.” Pero hindi pa iyon napakinggan ni Charlie dahil kausap pa niya si Lucas.

tapos ay binabaan siya ng telepono. Napakagat si Charlene sa hintuturo niya habang unti-unting lumulubog sa kanya ang bigat ng kasalanan niya. Nakatitig siya sa malamlam na ilaw ng kwarto niya, ramdam ang bilis ng tibok ng puso. Hindi pa panahon para manghina. May panibagong mission na naman, at ang target niya ngayon ay walang iba kundi ang CEO ng VIREYA CORPORATION. **

Santiago. Tumango na lang si Charlene. “Are you busy today?” tanong naman ni Kerill. “Hindi naman—” “Good. Accompany me somewhere today. My client just gave me a VIP pass for a private ship lunch. We’re going,” sabi nito. “Ha? Pero hindi pa ako bihis. Nakakahiya naman itong suot ko—” “May dress diyan sa back seat. You can change here,” putol ni Kerill.

Mas masarap pala ang lutong hipon kaysa sa hilaw. Hindi ko naman naiwasang pagmasdan si Indigo habang kumakain din ng hipon, ang gwapo rin pala niyang nilalang. Maliit ang kanyang mga mata. Ang kisig niya sa suot niyang tinatawag na sando at merong konting buhok ang kilikili niya. Natawa tuloy ako, ang mga sireno sa dagat ay walang buhok ang kilikili. Hindi ko tuloy maiwasang matawa, ngunit di ko pinahalata sa kanya.

Dad says nakuha ko ito mula sa genes ng pamilya niya, knowing that may lahing espanyol sila Papa. "You look dashing, Lara," Mama winked when I went down from my room. I smiled as she planted a kiss on my forehead. Maya-maya pa ay bumaba na rin si Papa at Lolo at dumiretso na kami sa van. Lumabas na ako ng sasakyan nang iparada ito ni Manong sa parking lot, katabi ng kotse ni Ravi. Manong carried my duffel bag. Lumingon ako sa entrance at nakitang nilagyan ito ng mga palamuting orchids na kulay violet at white. The sign, Into Magnificence, was lighted which made our resort gorgeous.

“Talaga, mars? Grabe naman `yun!” nanlalaki ang mga mata sa gulat na sabi ni Mai. Tuluyan na niyang nakalimutan ang kinakain niyang pancake dahil absorbed na absorbed siya sa kinukwento ko. Palipat-lipat ang tingin niya sa akin at sa cellphone. Sinearch niya kanina ang lalaking kidnapper ko, at kahit ‘Ien’ lang ang alam ko sa pangalan nito ay lumabas ang mukha ng demonyo. Paano kasi ay bukod sa unique ang pangalan nito, isa pala ito sa most searched sa Pilipinas dahil sa angking kagwapuhan at kayamanan. “Juan Ireneo Carreon… this Ien kidnapped you?”