Charlie Bucket Novels & Stories

Aalis na sana si Zayne kasama ang iba, biglang pumasok si Charlie sa kwarto kasama ang mga tauhan niya. Nang makita si Charlie, namutla ang mukha ni Zayne habang ang iba ay napaatras sa takot. Nang maramdaman ang kanilang pagkataranta, tiniyak ni Charlie sa kanila, "Lahat, pasensya na ngayon lang. Kasalanan ko kung bakit hindi ko nilinaw ang sitwasyon. Kaya naman, gusto kong bumawi sa inyo gamit ang dalawang bote ng Louis XIII. Please enjoy them, and feel free to let me know if you need anything else."

Bumilis ang tibok ng puso ni Charlie. Kung tinanggap lang nito ang kanyang confession kagabi, agad sana siyang kakapit sa matitipunong braso nito, at hindi kailanman magsasawa sa hazel nitong mga mata at malapad na dibdib! “Miss, dito ka na lang ba tatambay habambuhay?” pag-istorbo ni Judith sa kanyang pagpapantasya. Huminga nang malalim si Charlie at lumabas ng elevator.

"Cindy, get me an umbrella, please," mabilis na utos ni Charlie sa katulong na sumalubong sa kanya nang tuluyan siyang makarating sa sala. Tumango ang katulong at mabilis na tumalima. Ilang sandali lang, bumalik ito bitbit ang payong na hinihingi niya. She quickly grab hold of it and went out of the house. "Charlie, where are you going?" saway sa kanya ni Jacob nang nasa portico na siya ng bahay, bahagya pa siyang hinarang.

LUCKY POV Hindi ko pa rin mapigilang mapangiti habang nakaupo sa desk ko kinabukasan. Paulit-ulit kasing nagre-replay sa isip ko ang nangyari kahapon nang purihin ako ni Mr. Devon. Hindi man iyon tunog papuri para sa ibang tao, malaking bagay na iyon para sa isang lalaking parang hindi marunong ngumiti. Sa buong araw na nakilala ko siya, puro puna at malamig na salita lang ang natanggap ko. Kaya ang simpleng "Good catch" ay parang medalya na para sa akin.

“Iyon. Bubuhatin kita.” “Pffft. Paano—Ah! Taylor!” bigla binuhat ni Taylor si Charlie na parang sobrang gaan lang niya. “Umakyat ka sa mga balikat ko. Go!” utos ni Taylor. Nakaupo si Charlie sa balikat ni Taylor, dahilan para maabot niya ang fully grown pistachio fruit. “Kunin mo ang mga nakabukas na,” utos ni Taylor. Noong abutin ni Charlie ang pistachio fruit, nanginig siya sa mga balikat ni Taylor. Noong may hawak na siyang tangkay ng mga mani, nawalan siya ng balanse. “Ahh!”

nauutal na sagot nito. “Where did the gas come from? Gas are prohibited inside the building, and how about the lighter, how can you explain it?” seryosong tanong ng bumbero, tinaasan niya ng kilay si Charlie at pinag-krus pa ang kaniyang mga braso. “Excuse me? What’s happening here? I’m her boss,” hindi ko na napigilang pumasok sa kanilang usapan. Mas lalong tumulo ang mga luha ni Charlie nang Makita ako. Kitang-kita sa mga mata niya ang panghihingi ng tulong. I tapped her shoulder and smiled a bit.

Chapter 435 Nang maamoy ni Amara ang laman ng bote, bahagyang kumunot ang noo niya. Ngunit wala na siyang lakas para magtanong pa. Dahan-dahan siyang sinandal ni Charlie habang inilalapit ang bote sa kanyang labi. “Bilis,” mariing sabi ni Charlie, nanginginig ang boses. “Kung hindi mo ‘to inumin, hindi ka lalabas dito nang buhay.”

"Suotin mo muna ‘yan for a while. Kapag nakita ito ng mommy ko sa ilang photos, mas magiging convincing." Napabuntong-hininga si Charlie at ibinalik ang singsing sa daliri. Hindi niya maitatanggi na maganda ang disenyo nito at hindi rin mukhang sobrang mahal. Naisip niyang kapag naayos na ang bank account niya, bibili siya ng kaparehong style para suotin bilang simpleng accessory. Habang abala si Lucas sa cellphone, bumalik naman si Charlie sa buffet table at patuloy na kumain. Ngunit bago pa siya makalayo, may isang babaeng lumapit kay Lucas dala ang wine glass nito.

“Mag iinvest sa akin ang Trust Capital kaya palagi kaming magkausap ngayon.” Umupo si Elliot sa upuan ni Wanda at lalong nanlisik ang kanyang mga mata habang nakatitig kay Wanda. “May kinuhang kulay maroon na kahon sa akin si Charlie. Bibigyan kita ng tatlong buwan. Kapag hindi mo yun naibalik sa akin, sisiguraduhin kong hindi mo magugustuhan ang kamatayan mo.”

Nang bigla siyang mapatigil sa isang eskinitang pagitan ng mataas na building, at nakita niya roon si Charlie na nakatalikod at nakalapat ang isang kamay nito sa dingding na may hawak na baril at ang isa naman ay sinusubukang may tawagan sa phone. Naalarma siya at nagmadaling lapitan ito at walang sabi-sabing hinablot ang kamay nito at nagpatuloy sa dulo ng isa pang dead-end. Charlie was strong enough not to get pulled by her. Mabilis siyang napalingon rito. "Muntik na kitang barilin. Anong ginagawa mo? Sabi ko umuwi ka na!" Bulyaw nito sakaniya.