Cherry Blossom After Winter Mangabuddy Novels & Stories

turan ko. “Ikaw kasi..” sisi nya saakin saka sinimulang patakbuhin ang kabayo. Nakailang ikot kami sa farm bago namin mapagpasyahang tumigil sa puno ng Mangga. “Wow! Ang daming bunga! Dark pwede ba tayong mag uwi ng Mangga?” tanong ko sakanya. “Oo naman. Mamaya sasabihan ko si Mang Carding na ipitas tayo ng Mangga.” tugon nya habang itinatali si Sky sa puno.

"Alright. Park it is." Malawak ang naging ngiti ko nang makarating kami sa parke. May mga puno ng cherry blossoms sa paligid na nagpaganda sa buong lugar. Nanuot sa ilong ko ang halimuyak ng nagsisiliparang dahon mula sa puno. May iilang mga turista kaming nakasalubong na panay kuha ng litrato. Habang ang iba naman ay nakaupo sa benches at abala sa pakikipagkuwentuhan. Nang matanaw ko ang pinakamalaking cherry blossom na nasa gitnang dulo ng park ay kaagad kong hinila si Traise para makapagpapicture.

Malamig ang simoy ng sariwang hangin at nalililiman siya ng mga dahon ng punong mangga kung saan nakakabit ang tali ng duyang yantok na kanyang kinahi-higaan. Malawak ang hardin sa paligid ng bahay nila Tita Alice. Walang bakod ang kabuuan ng paligid, tanging ang maya-yabong na puno ang nagsisilbing pinaka-bakod ng kabahayan. Sari-sari ang mga punong nakatanim sa paligid, pero sa may puno ng mangga niya talagang nakahiligang magpalipas ng oras, lalo na kung tanghali patungong hapon. Mas gusto niyang nararamdaman ang pagdampi ng sariwang hangin sa kanyang balat kesa sa lamig ng aircon sa loob ng kanyang kwarto.

May isang malaking mangga sa bandang kanan, at sa ilalim nito may kahoy na upuan na parang perfect spot para mag-isip o mag-emote. Kahit siguro tanghali. Malamig tumambay roon dahil walang masyado init kasi natakpan ng mga dahon ng mga puno ng mangga. Walang bunga pero mayroon na mga bulaklak at ang dami pa ng bulaklak ng mangga. Ano kaya ito Indian mango kaya ito? “Kapag namunga iyang Indian mango ng Tiya Recy. Napakadami mamunga,” nasagot ni mommy ang tanong ko.

“Mukhang napagod po kayo kakalibot sa buong farm. May kabayo kami na pwede niyong sakyan. Gusto niyo po ba?” Bahagya siyang napangiwi. To be honest, she doesn’t like horses, but she found herself nodding her head. Muling nagpaalam si Mang Kardo para kunin ang sinasabi nitong kabayo. Nanghihina siyang napaupo siya sa bench at mariing pinikit ang mga mata. Ramdam niya rin ang paghigpit ng kanyang pagkakahawak sa isang bunga ng mansanas na nasa kanyang kamay. She took a very deep breath to calm herself down.

Dapat siya ang mag-adjust at hindi ako. Sinipat ko ang loob ng bag kung saan may limang bayabas akong nakuha galing sa likod ng faculty kanina. Mini forest ang tawag nila roon at isang puno ng bayabas na nakatanim. Halos mahogany tree at mangga kasi ang naroon kaya ang cute tingnan dahil ang maliit na puno ng bayabas na iyon ay nag-iisa lamang at may sobrang dami ng bunga kahit hindi naman ito gaanong malaki pa.

Nakikita na rin ang kanyang baby bumped kapag medyo fit ang suot niyang damit. “Dahan-dahan lang, Mi amor. It's all yours. Bagong pitas ko pa ‘yan sa garden ko." Malaki kasi ng kanyang property kaya malaya siyang gawin ang gusto niya. Small lang naman ang garden niya. Pero maraming bunga ang mga prutas. Season rin kasi ngayon ng mangga kaya marami siyang na-harvest na ikinatuwa naman ng mga tauhan niya. Aside sa mangga, ay may orange, watermelon, grapes, mangosteen at iba pa. Iba't-ibang variety rin kasi ang mga prutas.

Umihip ang isang mainit na simoy ng hangin at lumipad ang mga talulot ng cherry blossoms. Nakasuot ng pink na bestida si Pammy at mukha siyang napakaganda na parang isang tunay na prinsesa. Umupo si Zuko, pinisil ang mataba niyang mukha, at nagtanong sa kanya nang nakangiti, “Sa birthday mo sa susunod na taon, dadalhin kita sa Southeast Aciatic para manghuli ng alitaptap, okay?” Hindi alam ni Pammy kung saan ang Southeast Aciatic, pero pumalakpak siya at masayang sumayaw nang narinig niya ang salitang alitaptap.

Pero wala namang bunga ang lintek na puno, what should I do? It almost noon time, naghahalo na ang kulay kahel na kalangitan at ang asul na karagatan, bago ako nagpasyang bumalik na sa camp sight namin. And as usual, wala akong dalang mangga. Nang makarating ako sa lugar kung saan naroon ang tent namin ay kaagad kong nakita ang mga baliw kong kaibigan na inihahanda na ang bonfire. And when I saw Lilac sitting on the rattan swing I can't help but to feel nervous.

Puno ng cherry blossoms ang roadside, at para itong nakapantay sa abot tanaw, na muntik na lumabo dahil sa kulay ng langit at dagat na parang iisang nakahalo. Nagbago ang tanawin at naging iba nang pumasok ang sasakyan sa underwater tunnel at dumaan sa underwater platform. Maraming sasakyan at bus ang puno ng turista na naka parada sa parking slot sa observation deck, at maraming turista ang nakatayo sa tapat ng observation deck para tingnan ang malinaw na tanawin ng tubig dagat. Naka parada ang sasakyan sa parking lane, at lumabas si Maisie at Nina sa sasakyan at naglakad patungo sa observation platform.